تبليغاتX
کلبه دوستی

karvanemardomaniha

ارامش

karvanemardomaniha

http://karvanemardomaniha.blogfa.com

کلبه دوستی

کلبه دوستی

کلبه دوستی

دوست عزیز به وبلاگ گروهی ما خوش آمدید!ممنون از وقتی که برای خوندن مطالب صرف میکنید. پذیرای نظر لطف شما خواهیم بود.

کلبه دوستی

درباره وبلاگ

دوست عزیز به وبلاگ گروهی ما خوش آمدید!ممنون از وقتی که برای خوندن مطالب صرف میکنید. پذیرای نظر لطف شما خواهیم بود.

بخش ویژه

      

یکشنبه سی و یکم شهریور 1387

روز بیستم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش
آیات منتخب جزء بیستم(سوره مبارکه نمل از آیه60وسوره قصص وسوره عنکبوت ازابتداالی۴۵)

62 . أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلاً ما تَذَكَّرُونَ.

[آيا خدايان پندارى شما بهترند] يا آنكه درمانده را - آنگاه كه او را مى خواند - پاسخ مى دهد و گرفتارى [او را] بر طرف مى سازد، و شما را جانشين [ديگران در] زمين مى گرداند؟! آيا خدايى با خداى يكتاست [راستى كه ] چه اندك به خود مى آييد [و پند مى پذيريد]!

74 . وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَ ما يُعْلِنُونَ.

و به يقين پروردگارت آنچه را سينه هايشان نهفته مى دارد و آنچه را آشكار مى دارند، [همه را] مى داند.

82 . وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِ آياتِنا لا يُوقِنُونَ.

و هنگامى كه آن سخن [و وعده ما] در مورد آنان تحقّق پذيرد [و در آستانه رستاخيز قرار گيرند]، جنبنده اى از زمين براى آنان بيرون مى آوريم كه با آنان سخن مى گويد: چرا كه مردم به نشانه هاى ما [آن گونه كه بايد] يقين نمى آورند.

88 . وَ تَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْ ءٍ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ.

و كوه ها را [اينك ] مى بينى [كه ] بر جاى [خود] ايستاده اند، در صورتى كه آن روز بسان گذشتن ابرها مى گذرند اين كار خداوندى است كه هر چيزى را استوار ساخته است، بى گمان او به آنچه انجام مى دهيد آگاه است.

آشنايى با سوره قصص

اين سوره مباركه در شمار، بيست هشتمين سوره است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از شناسنامه اش اشاره مى رود:

1 - چرا قصص؟ واژه «قصص» به مفهوم سرگذشت است كه در آيه بيست و پنجم اين سوره بكار رفته، و نام سوره از همين آيه برگرفته شده است؛ آنجا مى فرمايد:

فلمّا جائه و قصّ عليه القصص قال لا تخف نجوت من القوم الظالمين.

پس هنگامى كه موسى نزد شعيب آمد و سرگذشت خود را براى او باز گفت، وى گفت: ديگر ترسى به دل راه مده كه از گروه بيدادگران نجات يافته اى.

افزون بر اين، در اين سوره سرگذشت طولانى و درس آموز موسى از ولادت شگفت انگيزش تا رسالت و پيكار فرهنگى و علمى و منطقى اش با فرعون و نجات بنى اسرائيل از اسارت استبداد، و نيز مبارزه آن حضرت با «قارون»، مظهر زراندوزى و زرپرستى و انحصار با درسهاى انسان ساز بسيارى آمده است.

2 - فرودگاه آن به باور بيشتر مفسّران و دانشمندان قرآن پژوه، اين سوره مباركه در مكّه فرود آمده است، امّا پاره اى نيز بر آنند كه برخى از آيات آن، از جمله آيه هاى 52 تا 55 در مدينه، و آيه 85 در راه ميان مكه و مدينه بر قلب نورانى پيامبر مهر و خرد فرود آمده است.

به باور ما دقت در آيات و مفاهيم انسان ساز عقيدتى و اجتماعى آن نشانگر آن است كه آيات اين سوره بطور يكسره با سبك و شيوه آيات و سوره هاى مكّى هماهنگ تر و همسازتر است، چرا كه از آغاز تا انجام بيشتر سخن از مسايل عقيدتى و زيربنايى است و در قالب دو سرگذشت طولانى موسى و بنى اسرائيل و رويارويى آنان با فرعون و قارون و شكست و نابودى اين چهره ها و مظاهر زشت زر و زور و تزوير، و پيروزى حق و حق طلبان و نيز نويد از حكومت جهانى حق، همه و همه براى ايجاد اميد به آينده روشن در دلهاى مردم تازه مسلمان و گرفتار در چنگال استبداد «مكه» است، و به آنان نويد مى دهد كه زورمداران و فريبكاران و برده داران و خودكامگان عرب نيز بسان فرعون و قارون و ديگر بيدادپيشگان و فريبكاران قرون و اعصار دير يا زود به كيفر بيدادشان خواهند رسيد و آينده از آن عدالتخواهان و آزادانديشان و مبارزان راه آزادى و حقوق انسانى است. 

3 - شمار آيات و واژه هاى آن به باور همه مفسّران اين سوره از 88 آيه و 1441 واژه و 5800 حرف تشكيل شده است و قاريان كوفه حروف مقطّعه آن را يك آيه به شمار آورده اند.

4 - فضيلت تلاوت آن  از پيامبر گرامى آورده اند كه در اين مورد فرمود:من قرأ طسم القصص اعطى من الاجر عشر حسنات بعدد من صدّق بموسى و كذّب به، و لم يبق ملك فى السّماوات و الارض الاّ شهد له يوم القيامة انّه كان صادقا.(135)كسى كه سوره قصص را تلاوت كند به شمار هر كدام از مردمى كه به موسى ايمان آورده و رسالتش را گواهى نمودند و يا آن حضرت را تكذيب كردند، ده حسنه به او پاداش داده مى شود، و فرشته اى در آسمان ها و زمين نخواهد بود، جز اينكه در روز رستاخيز بر راستگويى او گواهى خواهد داد.

گفتنى است كه منظور نه تلاوت تنها كه همراه با دريافت مفاهيم و درس هاى آن و آن گاه عمل شايسته و بايسته و آزادمنشانه است.

5 - دور نمايى از محتواى آن اين سوره، با حروف اسرارآميز مقطّعه آغاز و با نويد حكومت جهانى شايستگان و شايسته كرداران ادامه مى بابد.

از پى آن به سرگذشت عبرت انگيز ولادت موسى،اراحل گوناگون رشد و تكامل او،هجرتش به مدين، ازدواج و تشكيل خانواده، بازگشت او به مصر، انگيزش او از جانب خدا، پيكار او با فرعون و فرعونيان خودكامه و برترى جو و تجاوزكار و عوامل نجات و رهايى بنى اسرائيل مى پردازد. آن گاه مبارزه او را با قارون، مظهر زرپرستى و زراندوزى و دجالگرى را ترسيم نموده و در لابلاى اين دو داستان طولانى صدها نكته انسان ساز و درس آموز و الهام بخش را، در ابعاد گوناگون عقيدتى، اخلاقى، انسانى، حقوقى، اجتماعى، و سياسى به تابلو مى برد.

 آشنایی با سوره عنكبوت

اين سوره مباركه بيست و نهمين سوره از سورهاى قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از شناسامه اش اشاره مى رود:

1 - چرا سوره عنكبوت؟ نام اين سوره مباركه از چهل و يكمين آيه آن برگرفته شده است، چرا كه در آيه مورد اشاره در قالب مثال جالب و درس آموزى ناتوانى و زبونى خدايان دروغين و خدايگانهاى ساختگى، و نادانى و دنباله روى و سرگشتگى پرستشگران آنها به تابلو رفته است تا هوشمندان و انديشوران به تباهى هاى شرك و بت پرستى بهتر و بيشتر پى برند وبه اثرات سازنده ايمان به خداى يكتا و توانا دل بندند و خود را از انواع ذلت ها و اسارت ها آزاد سازند: مثل الّذين اتخذوا من اللّه كمثل العنكبوت...(183)و به همين تناسب هم نام اين سوره را، سوره عنكبوت خوانده اند.

2 - فرودگاه آن در مورد فرود و فرودگاه اين سوره ديدگاه ها متفاوت است:

1 - به باور گروهى از جمله «عطا»، همه آيات شصت و نه گانه اين سوره در مكّه و در كنار كهن ترين معبد توحيد بر قلب مصفّاى پيامبر فرود آمده است.

2 - امّا به باور پاره اى از جمله «قتاده» همه آيات اين سوره در مدينه فرود آمده است.

3 - و از ديدگاه برخى از جمله «حسن» و در روايتى از «ابن عباس»، جز ده آيه از آيات آغازين اين سوره - كه در مدينه فرود آمده - ديگر آيات آن در مكّه نازل شده است.

يادآورى مى گردد كه «ابن عباس» اين ديدگاه را از «ابن سلام» نيز روايت كرده است.

3 -شمار آيات اين سوره از ديدگاه همه مفسّران و دانشوران شصت و نه آيه است كه قاريان كوفه «الم» را يك آيه، و قاريان حجاز «تقطعون السّبيل» را يك آيه، و قاريان بصره و شام «مخلصين له الدين» را يك آيه دانسته اند. گفتنى است كه اين سوره از980 واژه و4195 حرف تشكيل شده است.

4 - پاداش تلاوت آن 1 - در فضيلت اين سوره مباركه و پاداش تلاوت آگاهانه و خالصانه و حق طلبانه آن، از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود:من قرأ سورة العنكبوت كان له من الاجر عشر حسنات بعدد كل المؤمنين و المنافقين.(184)هر كس سوره عنكبوت را تلاوت كند، به شمار همه ايمان آوردگان و توحيدگرايان و به شمار نفاقگرايان ده پاداش براى او خواهد بود.2 - و نيز از حضرت صادق آورده اند كه فرمود:من قرأ سورة العنكبوت و الرّوم فى شهر رمضان ليلة ثلاث و عشرين فهو و اللّه يا ابا محمد من اهل الجنّة، لا أستثنى فيه ابدا، و لا أخاف ان يكتب اللّه علىّ فى يمنى اثما، و انّ لهاتين السورتين من اللّه مكانا.(185)هر كس سوره عنكبوت و روم را در شب بيست و سوّم ماه رمضان تلاوت نمايد، به خداى سوگند كه از بهشتيان خواهد بود، و من كسى را از اين نويد و بشارت استثنا نمى كنم، و نمى ترسم كه خدا در اين سوگند و نويددهى، گناهى بر من بنويسد، و راستى كه اين دو سوره در پيشگاه خدا بسيار ارجمند مى باشد.

5 - دورنمايى از محتواى اين سوره با حروف مقطّعه آغاز مى گردد و از پى آن با هشدارى سخت به انسان ها در مورد آزمون و امتحان آنان - كه يكى از سنت هاى دير پا و جهان شمول خداست - ادامه مى يابد، و آن گاه از مفاهيم بلند و انسان سازى، چون: شناخت آفريدگار جهان و شناخت جهان پس از مرگ پيام دارد.پس از آن به بعثت هاى توحيدى و پرتوى از سرگذشت درس آموز و الهام بخش آنان براى ايجاد تحوّل مطلوب و سازنده در دل ها و زدودن آثار ويرانگر شرك و بيداد و اوهام و خرافات و دنباله روى و بردگى مى پردازد، و دو منطق بالنده و سازنده وحى و رسالت و بهانه جويى هاى سست و بى خردانه بيدادگران و خودكامگان را ترسيم مى كند و از سرنوشت سياه و فرجام رسواى آنان گزارش مى دهد، و در انبوهى از آيات ديگر زنجيره اى از نشانه هاى قدرت بى كران پديدآورنده هستى را در چشم انداز پژوهشگران قرار مى دهد...در شمارى از آيات و در قالب مثال جالب و زيبايى، پوچى و سستى و بى پايگى تكيه بر خدايان دروغين و خدايگان هاى ساختگى و نگونسارى پرستشگران آنان را به نمايش مى نهد، و در لابلاى اين مفاهيم و معارف و موضوعات گوناگون پندها و اندرزهاى درس آموز و انسان ساز بسيارى مى دهد كه خواهد آمد.

 23 . وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِ آياتِ اللَّهِ وَ لِقائِهِ أُولئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ.

و كسانى كه به آيات خدا و ديدار او كفر ورزيدند، آنان از رحمت [و بخشايش ] من نوميد مى گردند و برايشان عذاب دردناكى خواهد بود.

38 . وَ عاداً وَ ثَمُودَ وَ قَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَساكِنِهِمْ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَ كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ.

[قوم ] عاد و ثمود را [نيز نابود ساختيم ] و بى گمان [اين واقعيت از آثار بر جاى مانده ] از خانه هايشان براى شما [روشن و] آشكار گرديده است؛ و شيطان كارهايشان را براى آنان آراسته و آنان را - با اينكه [در كار دنيايشان ] بينا بودند - از راه [حق و عدالت ] بازداشت.

شنبه سی ام شهریور 1387

روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش

آیات منتخب جزء نوزدهم(سوره مبارکه فرقان از آیه۲۱ وسوره نمل ازابتداالی۵۹)

آشنايى با سوره شعراء

اين سوره بيست و ششمين سوره از قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از شناسنامه اش مى نگريم.

1 - چرا شعراء

اين سوره به نام سوره «شعراء» ناميده شده، و اين نام از آخرين آيات اين سوره بر گرفته شده است كه مى فرمايد:

و الشعراء يتبعهم الغاون...(47)

و شاعران را گمراهان پيروى مى كنند، آيا نديده اى كه آنان در هر بيراهه اى سرگردانند؟

و چيزهايى مى گويند كه خود انجام نمى دهند...

مگر آن شاعرانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده و خدا را بسيار ياد نموده و پس از آنكه مورد ستم قرار گيرند، براى دفع ستم و تجاوز و به انگيزه آزاديخواهى و عدالت طلبى و با هدف ستم ستيزى و پيكار با تاريك انديشى، شجاعانه فرياد دادخواهى سر مى دهند و يارى مى طلبند...

2 - فرودگاه اين سوره

همه آيات اين سوره مباركه - جز چهار آيه آخر آن - در مكّه و در كنار كهن ترين معبد توحيد و تقوا بر قلب پاك پيامبر نور فرود آمده است. اين نكته را افزون بر مفسّران و محدثان، از خود آيات و محتواى آنها نيز مى توان به روشنى دريافت، چرا كه قالب و محتواى اين سوره با سوره هاى مكّى هماهنگ و همنوا و نشانگر حال و هواى آغاز بعثت و دعوت پيامبر گرامى است و بيشتر از مفاهيم فكرى و عقيدتى - كه يكى از نشانه هاى سوره هاى مكّى است - سخن مى گويد.

3 - شمار آيات و واژه هاى آن

در مورد شمار آيات اين سوره دو نظر آمده است:

1 - به باور كوفيان و شاميان و پيشينيان اهل مدينه، اين سوره داراى 227 آيه مى باشد.

2 - امّا به باور پاره اى ديگر شمار آيه هاى اين سوره، 226 آيه است.

يادآورى مى گردد كه اين سوره داراى 1296 واژه، و 5542 حرف است و به بخش هاى گوناگون و موضوعات متنوّعى قابل تقسيم و بررسى است.

4 - فضيلت و پاداش تلاوت آن

1 - از پيامبر گرامى آورده اند كه در اين مورد فرمود:

من قرأ سورة شعراء كان له من الاجر عشر حسنات، بعدد كل من صدق بنوح و كذّب به و هود و شعيب و صالح و ابراهيم، و بعدد كل من كذّب بعيسى و صدق بمحمد صلى الله عليه وآله.(48)

هر كس سوره شعراء را تلاوت كند به شمار هر كسى كه «نوح» و رسالت او را گواهى و يا تكذيب نموده است، ده پاداش به او ارزانى خواهد شد؛ و نيز به شمار تصديق كنندگان و تكذيب كنندگان «هود»، «شعيب»، «صالح» و «ابراهيم». و نيز به شمار همه كسانى كه مسيح را تكذيب و رسالت محمد صلى الله عليه وآله را گواهى نمايند.

2 - از ششمين امام نور حضرت صادق آورده اند كه فرمود:

من قرأ طواسين الثلاث فى ليلة الجمعة كان من اولياء اللّه و فى جواره و كنفه و اسكنه اللّه فى جنة عدن وسط الجنة مع النبيّين و المرسلين و الوصيين الراشدين، و لم يصبه فى الدنيا بؤس ابدا، و اعطى فى الاخرة من الاجر الجنة...(49)

هر كس سوره هاى سه گانه «شعراء»، «نمل» و «قصص» را در هر شب جمعه تلاوت كند، از دوستان خدا و در جوار او خواهد بود و خدا او را در قلب بهشت، با پيامبران و جانشينان آنان و ارشادگران آگاه و پرواپيشه همنشين خواهد ساخت. او هرگز در دنيا گرفتار پريشانى نشده و در سراى آخرت پاداش او بهشت پرطراوت و زيباى خداست و در آنجا يكصد حوريه به او ارزانى خواهد شد.

يادآورى مى گردد كه اين پاداش پر شكوه براى تلاوت خالصانه و آگاهى از مفاهيم اين سوره ها و عمل به مقررات آنها خواهد بود و نه تلاوت تنها و يا ابزار فريب و ستم ساختن معارف آن.

5 - دور نمايى از محتوا و مفاهيم اين سوره

اين سوره مباركه با ياد و نام خدا و حروف مقطعه آغاز مى گردد، و از پى آن با گراميداشت مقام والاى پيامبر و آرامش خاطر بخشيدن به آن حضرت در برابر شرارت خودكامگان و دميدن روح پايدارى و پايمردى و شكيبايى و مقاومت به ايمان آوردگان راستين و ترسيم پاره اى از صفات آفريدگار هستى ادامه مى يابد.

آن گاه سرگذشت چند پيامبر بزرگ خدا، همچون: موسى و هارون، نوح و هود، صالح و لوط، شعيب و ابراهيم پدر توحيدگرايان را، با منطق زندگى ساز و چكيده دعوت آنان، و نيز منطق سست و پوسيده استبدادگران قرون و اعصار و سرنوشت جامعه هاى معاصر آنان را به تابلو مى برد.

از پى آن، روى سخن را به پيامبر گرامى نموده و ضمن وصف شكوه و عظمت قرآن، به بهانه جويى ها و اتهامات بى اساس بد انديشان و تجاوزكاران پاسخ مى دهد،

و سر انجام دستورات جانبخش و ارزنده اى به وسيله آن حضرت به توحيدگرايان مى دهد...

اگر در يك نگاه بخواهيم به بوستان پرطراوت و پرگل و لاله اين سوره بنگريم، از جمله با اين گل ها و مفاهيم انسان ساز روبرو مى گرديم:

وصف شكوه و عظمت قرآن،

هراس و گريز حق ستيزان از تازه هاى وحى و رسالت،

پرتوى از سرگذشت موسى و آغاز رسالت او،

دو معجزه بزرگ و شگفت انگيز،

كنگره بزرگ افسونگران،

فرجام شوم خودكامگى و انحصارگرى،

فرازهاى هفتگانه داستان عبرت آموز موسى...

پرتوى از سرگذشت ابراهيم،

پرتوى از رسالت نوح،

پرتوى از سرگذشت هود،

دو آفت حق ستيزى و دنباله روى برّه منشانه،

پرتوى از سرگذشت «صالح»،

منطق استبداد،

پرتوى از سرگذشت لوط،

پرتوى از سرگذشت شعيب،

بزرگ ترين آفت آزادى و آزادگى

هركار اصلاحى را بايد از خود آغاز كرد،

برنامه رستگارى و سرفرازى،

هنر سرايندگى...

سروده هدفدار و زندگى ساز.

87 . وَلاتُحْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ.

و روزى كه [مردم ] برانگيخته مى گردند، مرا رسوا مساز!

192 . وَاِنَّهُ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ.

و به يقين اين [قرآن پرشكوه ] فرو فرستاده پروردگار جهانيان است

193 . نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الاَْمِيْنَ.

كه آن را فرشته وحى [از جانب خدا] فرود آورده است.

آشنايى با سوره نمل

سوره مباركه نمل، بيست هفتمين سوره، از قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه آيات و تفسير آن ،به نكاتى در آشنايى با آن اشاره مى رود.

1 - چرا سوره نمل؟

نام اين سوره مباركه را، سوره نمل ، يا سوره مورچه ناميده اند، چرا كه در اين سوره سخن از دنياى عجيب و شگفت انگيز مورچگان به ميان آمده است، و به همين دليل هم اين نام از آيه هيجدهم اين سوره برگرفته شده است كه مى فرمايد:

حَتَّى اِذَا اَتَوْا عَلى وَادِ الَّنمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا اَيَّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لايَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانَ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لايَشْعُرُونَ.(89)

تا آن گاه كه سليمان و همراهانش به وادى مورچگان رسيدند، مورچه اى به زبان خويش به همنوعان خود گفت: هان اى مورچگان! بى درنگ به خانه هاى خويش وارد شويد تا مباد سليمان و لشكريانش نديده و ندانسته شما را پايمال سازند.

2 - فرودگاه آن

سوره نمل، به باور مفسران و محدّثان در «مكّه» و در كنار كهن ترين معبد توحيد و تقوا بر قلب پاك پيامبر آزادى و عدالت فرود آمده است.

اين حقيقت را افزون بر ديدگاه مفسّران، مى توان از محتواى آيات و مفاهيم گوناگون و موضوعات انسانساز آن نيز دريافت، چرا كه اين سوره از نظر قالب و واژه ها و نيز محتوا و مفاهيم، با سوره هاى مكّى هماهنگ و همنواست و بيشتر روى موضوعات ريشه اى و اساسى،همچون: شناخت خدا، توحيد و يكتاپرستى، نفى شرك و شرك گرايى، ايمان به معاد و جهان پس از مرگ، نشانه هاى خدا در كران تا كران آفرينش، وحى و رسالت، خودسازى و خودشكوفايى، شكوه و عظمت قرآن - كه يكى از نشانه هاى سوره هاى مكى است - سخن دارد.

3 - شمار آيات و واژه هاى آن

در مورد شمار آيات اين سوره، سه نظر آمده است:

1 - به باور «حجازى ها» اين سوره داراى 95 آيه است؛

2 - امّا به باور «بصرى ها» و «شامى ها» داراى 94 آيه مى باشد.

گفتنى است كه اين سوره از 1140 واژه و 3799 حرف تشكيل شده است.

4 - فضيلت اين سوره و پاداش تلاوت آن

از پيامبر گرامى آورده اند كه در اين مورد فرمودند:

من قرأ «طس» سليمان كان له من الاجر عشر حسنات، بعدد من صدق سليمان، و كذّب به، و هود و شعيب و صالح و ابراهيم و يخرج من قبره و هو ينادى لا اله اللّه.(90)

هر كس سوره «طس»، يا سليمان را تلاوت كند، خداوند به شمار كسانى كه رسالت حضرت سليمان را گواهى كرده و يا آن را دروغ شمردند و نيز هود، شعيب، صالح و ابراهيم، اين پيام آوران خدا را تصديق و يا تكذيب كردند، ده پاداش و حسنه به او ارزانى مى دارد، و به هنگامه بر پايى رستاخيز - كه سر از آرامگاه خويش بر مى دارد - لب به يكتايى خدا و بى همتايى او و ستايش پروردگار مى گشايد و نداى جانبخش «لا اله الا اللّه» را سر مى دهد.

5 - دور نمايى از محتواى اين سوره

اين سوره با نويدى جانبخش آغاز مى گردد و با هشدارى تكان دهنده پايان مى پذيرد، و در ميان اين نويد به مردم با ايمان و شايسته كردار، و اين هشدار به همگان، كه ذات پاك و بى همتاى خدا از انديشه و عقيده و گفتار و عملكرد آنان غافل نيست و همه چيز براى او روشن است، دينايى از مفاهيم و موضوعات متنوّع و پند و اندرزهاى درس آموز و داستان هاى عبرت انگيز و معارف روشنگر و انسان ساز را به تابلو مى برد؛ مفاهيم بلند و ارزشمند و دگرگون سازى چون: شناخت آفريد كار هستى،

يكتاگرايى و يكتاپرستى،

نشانه هاى او در نظام آفرينش،

دانش بى كران خدا،

قدرت وصف ناپذير او،

تدبير و گردانندگى و نظارت او بركران تا كران هستى و همه پديده ها، موضوع وحى و عظمت قرآن شريف،

پرتوى از سرگذشتِ درس آموز چندين پيامبر بزرگ خدا و جامعه هاى معاصر آنان، و داستان هاى شنيدنى و تفكر انگيزى چون:

داستان ملكه سبا،

داستان هدهد،

داستان مورچه و سخن گفتن آنان با سليمان، و ده ها موضوع و اندرز و نكته ديگرى كه خواهد آمد...

47 . قَالُوْا اَطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ قَالَ طَائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ.

آنان گفتند: ما، تو و كسانى را كه به همراه تو مى باشند [همه را ]شوم مى دانيم؛ [صالح ] گفت: شومى [فرجام عملكرد نادرست ]شما نزد خداست، [امّا بى سبب كيفر نمى شويد] بلكه شما گروهى هستيد كه [در دنيا] مورد آزمون قرار مى گيريد.

شنبه سی ام شهریور 1387

امام علی

نویسنده:

محراب کوفه امشب در موج خون نشسته

                                                     یا عرش کبریا را سقف و ستون شکسته

سجاده گشته رنگین از خون سرور دین

                                                     یا خاتم النبیین، یا خاتم النبیین

از تیغ کینه امشب فرقی دو نیم گردید

                                                      رفت آن یتیم پرور، عالم یتیم گردید

دیگر نوایتکبیر از کوفه بر نیامد

                                                      نان آور یتیمان دیگر ز در نیامد

غمخوار دردمندان امشب شهید گردید

                                                      امشب جهان ز فیض حق ناامید گردید

تنها نه خون به محراب از فرق مرتضی ریخت

                                                      امشب شرنگ بیداد در کام مجتبی ریخت

امشب به کوفه بذر کفر و ضلال کِشتند

                                                      مرغان کربلا را امشب به خون کشیدند

تیغ نفاق امشب بر فرق وحدت آمد

                                                      امشب به نام سجاد خط اسارت آمد

امشب به محو خادم، خائن دلیر گردید

                                                       آری برادر امشب زینب اسیر گردید

باب عدالت امشب مسدود شد بر انسان

                                                      امشب بنای وحدت در کوفه گشت ویران

امشب جهان ز فیض حق ناامید گردید

                                                      امشب بنام قرآن، قرآن شهید گردید

سجاده گشته رنگین از خون سرور دین

                                                      یا خاتم النبیین، یا خاتم النبیین

 

شنبه سی ام شهریور 1387

شب قدر

نویسنده:

شبانگاهان که خورشید رخ در نقاب غروب می کشد و تاریکی دامن  می گسترد، مرگ رنگ فرا می رسد، رنگ ها که درروز تمام چشم  راپر می کردند ودیدن ورای آن را مانع می شدند، با رفتن خورشید ، رخت بربسته ، دیدن بی واسطه را ارزانی می دارند. رنگ ها خود پوشاننده حقایقند . ولی تاریکی درغیاب رنگ ، اسرار را هویدا می سازد البته نه برای همگان که برای خاصان. شب قدر که شاه شب همه ایام است رستن از تمام رنگ ها و وابستگی ها و پیو ستن به حقیقت و بی رنگی است. " شب است خلوت توحید وروز شرک وعدد "

به یاد آوریم آیاتی از قرآن کریم را که پیامبر را به تهجد و بیداری در شب فرا می خواند.

" یا ایها المزمل ، قم اللیل الا قلیلا نصفه اوانقص منه قلیلا ( قرآن کریم مزمل آیات 1 الی 3)

ای رسولی که در جامه خفته ایی، هان شب را به نماز وطاعت خدا بر خیز مگرکمی، که نصف یا چیزی کمتراز نصف باشد (به استراحت بپرداز)"

این چه شگفتی است دربیداری شب که خداوند ، حیببش را با دستور موکد ومستقیم بدان رهنمون می سازد؟

اگر یک شب عادی ( غیر از شب قدر) یک نمازرا در کعبه خود صد نمازکند، شب قدر که از هزار ماه بهتر است چگونه است؟ در نظر داشته باشیم که توصیفات خداوند با توصیفات آمیخته با اغراق و تعارف ما بس متفاوت است. خداوند در قرآن کریم فرموده : "لیله القدر خیر من الف شهر "( قدر،3) و پیش از آن متذکر شده است " وما ادرئک ما لیله القدر " (قدر،2)

ما را بر عظمت و شناسایی آن راهی نیست ، تنها می توان درزیر باران رحمت "لیله القدر" ایستاد تا برما ببارد و جانهایمان را از آب زلال خود شست وشو دهد و پاک سازد.

" انزل من السماء مآء فسالت اودیه بقدرها ( خداوند آبی را از آسمان نازل کرد، پس جوی ها هر کدام به تناسب ظرفیت خود آب گرفته به حرکت در آمدند( رعد،17) ... برحسب معنای باطن، مراد از باران هر رحمتی است که از جانب خدا بر انسان فرود می آید ودر شریان های جانش قرار گرفته او را به حرکتی هماهنگ با هستی درمی آورد ... )2

از سوی ائمه اطهار و بزرگان دین شب زنده داری و احیاء لیالی قدر بسیار سفارش شده است، آیا در این شب ماهستیم که بیداریم یا این شب قدر است که ما را بیدارنگه می دارد؟ آیا دراین شب جسم بیدار، ما را به مقصود می رساند یا آنکه بیداری جان باید تا راه نمایان گردد؟

چشم سر را باید بیدار داشت تا چشم جان بیداری و بینایی یابد ، دل از بندها برهد و پرده ها از دیده گان فرو افتد . آیا درتمام لیالی قدری که ما سپری کرده ایم این فرآیند ، این بینایی برما حاصل شده است؟ و ما چه زیانکاریم اگر از شب قدر تنها بیداری چشم نصیبمان شود و راهی به ورای آن ، بر اقلیم جان نیابیم.

می گویند دراین شب قرآن از لوح محفوظ بربیت المعمور نازل شده است  و پس از آن بر قلب پیامبر، می گویند دراین شب سرنوشت تمام جهانیان بر قطب عالم امکان عرضه می شود، می گویند دراین شب فرشتگان نازل می شوند و بر گرد امام عصر طواف می کنند ، می گویند دراین شب فرشتگان از کنار هیچ مومنی عبور نمی کنند جزآنکه برا و سلام کنند ، می گویند دراین شب سکینه و آرامش برتمام کائنات حکمفرماست ، می گویند از شب تا به سحر، نعم والطاف خداوند است که بربندگانش نازل می شود...

و با این همه ما از شب قدر چه می دانیم که چه بزرگ است ؟ خطاب " ما ادرئک " ماهستیم نه رسول الله که او شهر علم است ، ولی بی گمان راه دانستن مسدود نیست .

ای خداجان را پذیرا کن ز رزق پاک خویش

بی تردید ، دانستن ، فهمیدن ، ایمان آوردن و چشم جان گشودن و دل صافی یافتن ، رزق های پاک خداوندند. امید که در شبی چنین بزرگ ازاین نعم بی بهره نمانیم

اعمال شب‌های قدر

اعمالی که در هر سه شب مشترک است:

1- غسل. (مقارن غروب آفتاب، که بهتر است نماز عشاء را با غسل خواند.)

2- دو رکعت نماز وارد شده است که در هر رکعت بعد از حمد، هفت مرتبه توحید بخواند و بعد از فراغ هفتاد مرتبه اَستَغفُرِاللهَ وَ اَتوبُ اِلَیهِ و در روایتی است که از جای خود برنخیزد تا حق تعالی او و پدر و مادرش را بیامرزد.

3- قرآن مجید را بگشاید و بگذارد در مقابل خود و بگوید: اَللّهُمَّ اِنّی اَسئَلُِکَ بِکِتابِکَ المُنزَلِ وَ ما فیهِا سمُکَ الاَکبَرُ و اَسماؤُکَ الحُسنی وَ یُخافُ وَ یُرجی اَن تَجعَلَنی مِن عُتَقائِکَ مِنَ النّار. پس هر حاجت که دارد بخواهد.

4- مصحف شریف را بگیرد و بر سر بگذارد و بگوید:

اَللّهمَّ بِحَقِّ هذاالقُرآنِ وَ بِحَقِّ مَن اَرسَلتَه بِه وَ بِحَقِ کُلِّ مومنٍ مَدَحتَه ُ فیهِ وَ بِحَقِّکَ عَلَیهِم فلا اَحَدَ اَعرَفُبِ بِحَقِّکَ مِنکَ.

ده مرتبه بگوید: بِکَ یا الله

ده مرتبه: بِمُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِعلیٍّ

ده مرتبه: بِفاطِمَةَ

ده مرتبه: بِالحَسَنِ

ده مرتبه: بِالحُسَین ِ

ده مرتبه: بِعلیّ بنِ الحُسین

ده مرتبه: بِمُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ

ده مرتبه: بِجَعفَر بنِ مُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِموُسی بنِ جَعفَر ٍ

ده مرتبه: بِعلیِّ بنِ عَلیٍّ

ده مرتبه: بِعَلِیِّ بنِ مُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِالحَسَنِ بنِ عَلِیٍّ

ده مرتبه: بِالحُجَّةِ.

پس از این عمل هر حاجتی كه داری طلب کن.

5- زیارت امام حسین علیه السلام است؛ که در روایت آمده است که چون شب قدر می‌شود منادی از آسمان هفتم ندا می‌کند که حق تعالی آمرزید هر کسی را که به زیارت قبر امام حسین علیه السلام آمده است.

6- احیا داشتن این شب‌ها. در روایت آمده هر کس احیا کند شب قدر را گناهان او آمرزیده شود هر چند به عدد ستارگان آسمان و سنگینی کوه‌ها و وزن دریاها باشد.

7- صد رکعت نماز بخواند که فضیلت بسیار دارد، و افضل آنست که در هر رکعت بعد از حمد ده مرتبه توحید بخواند.

8- این دعا خوانده شود: اَللّهُمَّ اِنّی اَمسَیتُ لَکَ عَبدًا داخِرًا لا اَملِکُ لِنَفسی وَ اَعتَرِفُ... شب نوزدهم:

اولین شب از شب‌های قدر است و شب قدر همان شبی است که در تمام سال شبی به خوبی و فضیلت آن نمی‌رسد و عمل در آن بهتر است از عمل در هزار ماه و در آن شب تقدیر امور سال رقم می‌خورد و ملائکه و روح که اعظم ملائکه است در آن شب به اذن پروردگار به زمین نازل می‌شوند و به خدمت امام زمان علیه‌السلام مشرف می‌شوند و آنچه برای هر کس مقدر شده است بر امام علیه السلام عرض می‌کنند.

اعمال شب قدر بر دو نوع است: یکی آن که در هر سه شب انجام می‌شود و دیگر آن که مخصوص هر شبی است.

اعمال مخصوص هر شب نوزدهم:

1- صد مرتبه "اَستَغفُرِاللهَ رَبی وَ اَتوبُ اِلَیه".

2- صد مرتبه " اَللّهُمَّ العَن قَتَلَةَ اَمیرَالمومنینَ".

3- دعای "یا ذَالَّذی کانَ..." خوانده شود .

4- دعای " اَللّهَمَّ اجعَل فیما تَقضی وَ..." خوانده شود.

شنبه سی ام شهریور 1387

نویسنده:

الهم اغفر    انیس      الهم اغفر  الهام    الهم اغفر پگاه  

 الهم اغفر    freeman،  الهم اغفر2007    الهم اغفر    ASAالهم اغفر     زوری    الهم اغفر  این منم     الهم اغفر   ساراناز  الهم اغفر   msa           الهم اغفر     دیگه دیگه    الهم اغفر  ارزو  الهم اغفر   اتیه  الهم اغفر  future  الهم اغفر   مرضیه 86،  الهم اغفرماه و ستاره ( مریم)، الهم اغفرسولماز،الهم اغفر tannaz،الهم اغفر nazanin7الهم اغفر هیوا 2،الهم اغفرمژده  الهم اغفر  یوتاب ، الهم اغفرsanaz  الهم اغفر ،kampeyda، الهم اغفر الیزابت  الهم اغفر اوا ، الهم اغفر گلاره 2 ،الهم اغفر  غزاله ،الهم اغفر نیکی ،الهم اغفر شکیبا،11235الهم اغفر (مریم امین)الهم اغفر  ارکمید،الهم اغفر  مینا، الهم اغفر خانوم *

الهم اغفر اقای مجتبی ،الهم اغفر اقای تصمیم کبری(صداقت) الهم اغفر اقای حسنوند الهم اغفر اقای سهراب ، الهم اغفر اقای مصطفی ،الهم اغفر اقای yahu2،الهم اغفر اقای اقابزرگ،الهم اغفر اقای نکته دان،الهم اغفراقای علیرضا ،الهم اغفر اقای نگرش،الهم اغفراقای محمد،الهم اغفر اقای نیکوکلام

الهم اغفرایرانی ،الهم اغفر انوشیا ،الهم اغفردوست شما ،الهم اغفرsepideh-I ،الهم اغفرنازی ،الهم اغفرشازده ،الهم اغفراقای مسلم

الهم اغفر جمیع المومنین و المونات

جمعه بیست و نهم شهریور 1387

روه هجدهم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش

آیات منتخب جزء هجدهم(سوره مبارکه مومنون وسوره فرقان ازابتداالی۱۱)

مینا :

آشنايى با سوره مؤمنون

اين سوره در شمار، بيست و سومين سوره از قرآن شريف است. بسيار بجا و مناسب است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آيات آن به نكاتى از شناسنامه اش بنگريم.

1 - چرا مؤمنون؟

نام بلند و جاودانه اين سوره مباركه، سوره مؤمنون، يا ايمان آوردگان به خدا و پيامبر است و اين نام از نخستين آيه اين سوره برگرفته شده است كه: «قد أفلح المؤمنون».

افزون بر اين، در اين سوره، قرآن شريف به وصف مردم توحيدگرا و با ايمان پرداخته و در شمارى از آغازين آيات آن صفات برجسته و ويژگيهاى انسانساز و مهمّ مردم با ايمان را به تابلو مى برد.

2 - فرودگاهِ آن :

به باور همه مفسّران، همه آيات يكصدو هيجده گانه اين سوره در مكّه و در كنار كهن ترين معبد توحيد و تقوا بر قلب مصفاى پيامبر گرامى فرود آمده است. افزون بر ديدگاه مفسّران، اگر در خود آيات اين سوره و محتوا و مفاهيم بلند و درس آموز آنها بنگريم، نشانه هاى «مكّى» بودن آيات و سوره را بروشنى درمى يابيم؛ چرا كه بيشتر آيات آن بحث هايى چون: ايمان و نشانه هاى ايمان آوردگان، نشانه هاى يكتايى و قدرت و دانش خدا، نمونه هايى از نظام شگفت انگيز آن نظام بخش بزرگ در آسمان و زمين، و جهانِ گياه و نبات و انسان و حيوان و موضوع مرگ و جهان پس از آن، و موضوعاتى از اين دست را طرح نموده و به روشنگرى مى پردازد و اينها نشانگر آن است كه اين آيات در مكّه فرود آمده است.

3 - شمار آيات و واژه هاى آن :

در مورد شمار آيات اين سوره دو نظر است:

1 - به باور كوفيان، اين سوره داراى يكصد و هيجده آيه است.

2 - امّا به باور ديگران، اين سوره يكصد و نوزده آيه دارد كه دليل اين اختلاف خواهد آمد.

گفتنى است كه اين سوره داراى 1840 واژه و 4802 حرف است و به بخشهاى گوناگونى قابل تقسيم است.

4 - فضيلت و پاداش تلاوت آن :

1 - از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه در اين مورد فرمود:

من قرأ سورة المؤمنين بشرته الملائكة يوم القيامة بالروح و الريحان و ما تقرّ به عينه عند نزول ملك الموت.(93) هر كس سوره «مؤمنون» را با قلبى خاضع و خاشع تلاوت نمايد، فرشتگان در روز رستاخيز او را به روح و ريحان مژده مى دهند و هنگامى كه فرشته مرگ براى دريافت روح او فرود مى آيد چنان مژده و نويدى به او مى دهد كه ديدگانش بخاطر آن نورباران مى گردد.

2 - و نيز از ششمين امام نور، حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة المؤمنين ختم اللّه له بالسعادة اذا كان يدمن قرائتها فى كلّ جمعة،و كان منزله فى الفردوس الاعلى مع النبيّين والمرسلين.(94) هر كس سوره مؤمنون را بخواند و در هر جمعه اى تلاوت آن را ادامه دهد خدا فرجام زندگى و سرنوشت او را به خير و سعادت پايان مى بخشد و جايگاه او بهشت برين خواهد بود و در آنجا به همراهى و همنشينى پيامبران و فرستادگان خدا مفتخر خواهد گرديد.

روشن است كه اين پاداش شوق آفرين به خاطر تلاوت تنها نيست بلكه براى تلاوتى است كه مقدمّه آگاهى و انديشه، و آنگاه شور و عشق و اخلاص و ايمان واقعى گردد و تلاوت كننده اين سوره خود را به ويژگيها و صفات برجسته ايمان آوردگان، آراسته ساخته و از خصلتهاى نكوهيده ظالمان و گمراهان پيراسته سازد.

آرى اين پاداش پرشكوه براى تلاوتِ همراه با آگاهى، اخلاص، ايمان و عمل است.

5 - دورنمايى از محتواى سوره :

اين سوره با نام بلند و با عظمت خدا آغاز مى گردد و آنگاه در شمارى از آيات خود، صفات برجسته و ويژگيهاى سرنوشت ساز و ارزشمند مردم توحيدگرا و با ايمان، در ابعاد گوناگونِ فردى، فكرى، عقيدتى، اجتماعى، خانوادگى، اخلاقى و انسانى را به تابلو مى برد و از پى آن به اين مفاهيم ارزشمند و دگرگونساز مى پردازد و اين موضوعات متنوع را طرح مى كند:

موضوع آفرينش شگفت انگيز انسان، مرگ و جهان پس از آن، رستاخيز انسان و جهان، زنجيره اى از نشانه هاى قدرت وصف ناپذير خدا در آسمانها، انبوهى از دلايل يكتايى و حكمت او در زمين، شگفتيهاى جهان گياهان و نباتات، آفرينش تفكّرانگيز جهان حيوان، پديده كشتى و دريا و جريان آن بر سينه آبها، پرتوى از سرگذشت الهام بخش پيامبران بزرگى چون نوح، موسى، عيسى و هود، فرمانروايى و حاكميت خدا در كران تا كران هستى، بحثهاى متنوّعى در باره معاد و جهان پس از مرگ،

هدف آفرينش:

پاداش پرشكوه شايستگان و كيفر گناهكاران، و دهها پند و اندرز و هشدار و نويد انسانساز و حكمت آموز و عبرت انگيز ديگرى كه خواهد آمد.

55اَيَحْسَبُونَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِن مَالٍ وَبَنِينَ

آيا [چنين ] مى پندارند كه آنچه از دارايى و پسران به عنوان كمك [و يارى ]به آنان مى دهيم،

56نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرَاتِ بَلْ لاَيَشْعُرُونَ.

[از آن جهت است كه ] براى آنان در خوبيها شتاب مى كنيم؟ [نه، اين گونه نيست ] بلكه آنان در نمى يابند

63بَلْ قُلُوبُهُمْ فِى غَمْرَةٍ مِن هَذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِن دُونِ ذلِكَ هُمْ لَهَا عَامِلُونَ.

[شرك گرايان نه تنها به اين مسابقه و به اين ارزشها نمى انديشند ]بلكه دلهايشان از اين [ارزشها] در غفلت است؛ و آنان جز اين [غفلت و بى خبرى ]كارهايى [ناپسند ]دارند كه به انجام آنها مى پردازند.

78وَهُوَ الَّذِى أَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْئِدَةَ قَلِيلاً مَا تَشْكُرُونَ.

و اوست آن [خدايى ] كه براى شما [مردم ] گوش و چشم ها و دلها پديد آورد؛ [امّا بازهم ] شما اندك سپاس مى گزاريد.

96ادْفَعْ بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ.

[تو اى پيامبر] بدى [نادانان ] را به سبكى كه آن [سبك و روش ]نيكوتر [ين روشها]ست دفع كن! ما به آنچه آنان وصف مى كنند [و مى گويند ]داناتريم

97وَقُل رَبِّ اَعُوذُ بِكَ مِن هَمَزَاتِ الشَّيَاطينِ.

و بگو: پروردگارا! از وسوسه هاى شيطانها[ى رنگارنگ ] به تو پناه مى برم.

118وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ.

و بگو: پروردگارا! [گناهان بندگانت را] بيامرز و [بر آنان ]رحمت آور و تو بهترين مهربانانى.

آشنايى با سوره نور

سوره مباركه «نور»، بيست و چهارمين سوره از سوره هاى اين كتاب پرشكوهِ خداست و مناسب است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از شناسنامه اش بنگريم:

1 - چرا سوره نور؟!

نام روح بخش و دلنواز اين سوره مباركه همانگونه كه آمد، سوره نور است و اين نام بلند و جاودانه از آيه سى و پنجم آن برگرفته شده است كه مى فرمايد:

اللّه نور السّموات و الأرض.

خدا نور آسمانها و زمين است.

افزون بر اين آيه و اين تناسب، در اين سوره برنامه هاى متنوّعى به منظور زدودن آثار گناه و زشتى در نظر گرفته شده است كه با دقّت و تدبّر، و عمل شايسته و بايسته و همه جانبه و انسانى به آنها مى تواند زنگارهاى ناپاكى و آلودگيهاى اخلاقى و جنسى را از جامعه پاك، و مردم را به زيور عفاف و مرواريد پاكى و نجابت و گوهر پاكدامنى آراسته سازد و بدين وسيله دلها را نورباران، چشم ها را روشن و چهره ها را سپيد و نورانى سازد.

2 - فرودگاه سوره نور :

از ديدگاه همه محدثان و مفسّران، همه آيات اين سوره مباركه، در مدينه بر قلب پاك پيامبر نور فرود آمده است.

افزون بر اين اتفاق آراء و ديدگاه، محتواى سوره مورد بحث نيز نشانگر آن است كه كه در بردارنده ويژگيهاى سوره هاى «مدنى» است چراكه از آغاز تا پايان آن بيشتر، از پندهاى جاودانه و اندرزهاى انسانساز و رهنمودهاى عقيدتى و زيربنايى، چهره قانونگذارانه و بيان مقرّرات براى فرد، خانواده و جامعه دارد و اين نشانگر آن است كه در مدينه و به هنگام تشكيل جامعه نوبنياد اسلامى به دست فرزانه و تواناى پيامبر، فرود آمده است.

3 - شمار آيات و واژه هاى آن :

اين سوره به باور قاريان عراق و شام داراى 64 آيه، و به باور حجازيها داراى 62 آيه مى باشد و دليل اختلاف نيز در آيات 37 و 44 است كه خواهد آمد.

گفتنى است كه اين سوره داراى واژه و حرف است و به بخشهاى گوناگونى قابل تقسيم مى باشد.

4 - پاداش تلاوت آن براى آگاهى و عمل :

1 - از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة النّور اعطى من الأجر عشر حسنات بعدد كلّ مؤمنة و مؤمن فيما مضى و فيما بقى (148)

كسى كه سوره نور را بخواند و در انديشه عمل به محتواى آن باشد و تا سرحد توان بدان عمل كند، خدا به شمار هر زن و مرد توحيدگرا و ايمان دارى از گذشتگان و آيندگان، ده پاداش و حسنه به او ارزانى خواهد فرمود.

2 - و نيز در اين مورد از ششمين امام نور حضرت صادق 7 آورده اند كه فرمود:

حصّنوا اموالكم و فروجكم بتلاوة سورة نور، و حصّنوا بها نسائكم فانّ من ادمن قرائتها فى كلّ يوم او فى كلّ ليلة لم يزن احد من اهلبيته ابداً حتّى يموت.(149)

ثروت و داراييهاى خود و نيز دامان عفت و پاكدامنى تان را در پرتو تلاوت خالصانه اين سوره از تباه گرديدن پاس داريد و در پرتو محتواى آن و نيز خواندنش، زنان و دختران جامعه خويش را در دژ عفت و پاكدامنى و معنويت، از زشتى و ننگِ بى عفّتى و لغزش، مصون و محفوظ بداريد؛ چراكه هر كس در زندگى به تلاوت اين سوره ادامه دهد واز آيات آن درس بگيرد هرگز در عمر خويش شاهد لغزش و بى عفّتى فردى از خاندانش نخواهد بود و آنان در پرتو محتواى عفت آموز و انسانساز اين سوره، راه پاكى و نجابت را گام خواهند سپرد؛ و نيز تلاوت كننده اين سوره، پس از مرگ بوسيله هفتاد هزار فرشته تا كنار آرامگاهش همراهى مى شود و آنان از بارگاه خدا براى او آمرزش و بخشايش مى خواهند تا به خاك سپرده شود.

يادآورى اين نكته زيبنده است كه منظور، تلاوت هدفدار و آگاهانه و خالصانه براى درس گرفتن و عمل به مفاهيم بلند و برنامه هاى انسانساز آن در زندگى است؛ و نه زيبا خواندن و مسابقه دادن و به نواى دل انگيز تلاوت آن بسنده كردن و دلخوش داشتن.

5 - دورنمايى از مفاهيم آن :

اين سوره مباركه، با ياد خدا و رحمت و بخشايش او بر بندگان آغاز مى گردد و از آنجايى كه نام ديگرش سوره عفت و پاكدامنى است، با ترسيم يك سلسله تدابير سازنده و كارآمد در جلوه ها و ابعاد گوناگون براى تشكيل خانواده و تنظيم روابط قانونى و عادلانه جنسى، و بيان مقررات گوناگون براى پاكى و پاكدامنى فرد و جامعه و پاسدارى خردمندانه و عملى از عفت عمومى، مفاهيم بلند و معارف انسانساز و پند و اندرزهاى هشدار دهنده و فرهنگ شرافت ساز و شرافت آفرينى را طرح نموده، و آنگاه با به تابلو بردن درسهاى گوناگون فكرى، عقيدتى، خانوادگى، اجتماعى، اخلاقى، روانى، روحى، اين جهانى و آن جهانى پايان مى پذيرد.

اگر بخواهيم دورنمايى از مفاهيم و معارف ارجدار اين سوره را در يك نگاه بنگريم و به نمايش گذاريم با اين موضوعات سازنده روبرو مى گرديم:

- در راه پاكدامنى و عفت عمومى؛

- كيفر دردناك تهمت تراشى؛

- كيفر تهمت به همسر؛

- ماجراى «افك»؛

- چرا سوءظن!؛

- باران نكوهش بر مردم بى تفاوت؛

- هشدار از پيروى شيطان؛

- هشدار از تندرويها؛

- برخى از گواهان رستاخيز؛

- پديده برهنگى و چشم چرانى؛

- فرمان تشكيل خانواده؛

- نور آسمانها و زمين؛

- مفهوم اين مثال زيبا؛

- كارهاى سراب گونه؛

- زنجيره اى از نشانه هاى قدرت خدا؛

- چهره هاى گوناگون حيات؛

- راز ناشناخته؛

- بيست و يك نشان از آن بى نشان؛

- شش نشان رستگارى؛

- هر كس مسئول عملكرد خويش است؛

- نظام عادلانه جهانى در واپسين حركت تاريخ؛

- مقرّرات ورود به قلمرو خصوصى ديگران؛

- ادب در برابر پيامبر.

و ده ها نكته ارزشمند ديگرى كه خواهد آمد، ان شاء اللّه

26. الْخَبِيثَاتُ لِلْخبَيِثِينَ وَالْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثَاتِ وَالْطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبِينَ وَالطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَاتِ أُولئِكَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ.

زنان پليد از آن مردان پليدند، و مردان پليد [و ناپاك ] از آن زنان پليد مى باشند؛ و [در برابر] زنان پاك [و پاكيزه ] براى مردان پاك [و پاكيزه ]هستند و مردان پاك [و درستكار] براى زنان [پاك و شايسته كردار]. اينان از آنچه در مورد آنان [برخى از بدانديشان به ناروا مى بافند و] مى گويند بركنارند؛ [و به همين دليل هم ] براى آنان آمرزش و روزى ارزشمندى خواهد بود.

30. قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيْرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ.

[هان اى پيامبر!] به مردان با ايمان بگو: ديدگان خويش [از آنچه ديدنش براى آنان روا نيست ] فرو نهند؛ و [هماره ]پاكدامنى ورزند؛ كه اين [روش پسنديده ]براى آنان پاكيزه تر است؛ چراكه خدا از آنچه آنان انجام مى دهند آگاه است.

31. وَ قُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلايُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ إِلاَّ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ وَلايُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ ءابَائِهِنَّ أَوْ ءابَاءِ بُعُوْلَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِى إِخْوانِهِنَّ أَوْبَنِى اَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسَآئِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ اَوِ التَّابِعِيْنَ غَيْرِ أُوْلِى الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْرَاتِ النِّسَآءِ وَلايَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِن زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيْعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ.

31 - و [نيز] به زنان با ايمان بگو: ديدگان خويش را [از هر بيگانه و هر نگاه ناروا ]فروبندند و [هماره پاكى و] پاكدامنى ورزند و [زيبايى ها و ]زيورهاى خود را - جز آنچه به طور طبيعى هويداست، آشكار نسازند؛ و آنان بايد روسرى خود را بر گردن و سينه خويش بيندازند و زيورهاى خود را - جز براى شوهرانشان يا پدرانشان يا پدران شوهرانشان يا پسرانشان يا پسران شوهرانشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان [همدين ] خود يا كنيزانشان يا خدمتكاران مرد [نما] كه [به دليلى براى هميشه فاقد توانايى جنسى بوده و از زن ]بى نيازند، [و] يا كودكانى كه بر اندامهاى جنسى زنان آگاهى نيافته [و به قدرت شناخت و تميز نرسيده ] اند آشكار نسازند؛ و [به آنان بگو:] پاهاى خود را [به هنگام راه رفتن به گونه اى به زمين ]نزنند تا آنچه از زيورهايشان نهان مى دارند مشخّص گردد. [هان ] اى ايمان آوردگان! همگى شما به سوى خدا روى توبه آريد، باشد كه رستگار گرديد!

60. وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَآءِ اللّاتِى لاَيَرْجُوْنَ نِكَاحاً فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِيْنَةٍ وَ أَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَّهُنَّ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيْمٌ.

و بر زنان بازنشسته اى كه [در انديشه ازدواج نبوده و ديگر ]اميد زناشويى نمى برند گناهى نيست كه پوشش خود را واگذارند؛ [امّا زينت و] و زيورى را به نمايش نگذارند؛ و اينكه عفّت بورزند، براى آنان بهتر است؛ و خدا شنوا و داناست.

آشنايى با سوره فرقان

اين سوره مباركه، در حقيقت، بيست و پنجمين سوره از سوره هاى قرآن شريف است؛ و بسيار مناسب و بجاست كه پيش از ورود به ترجمه و تفسير آن، به نكاتى از شناسنامه اش براى آگاهى از آن بنگريم.

1 - نام و تناسب اين نامگذارى

نام بلند و جاودانه اين سوره همانسان كه آمد، «فرقان» است و واژه مقدّس و پرمعنويّت «فرقان» كه به مفهوم جدا سازنده حق از باطل و درست از نادرست و عدل و داد از ستم و بيداد است، نام ديگرى است كه بر قرآن يا كتاب پرشكوه خدا به كار رفته است.

اين سوره مباركه بدان دليل فرقان ناميده شده است كه:

1 - در نخستين آيه آن، اين واژه به كار رفته و اين نام از آن برگرفته شده است.

2 - در اين سوره منطق توحيدگرايان و يكتاپرستان از يكسو، و منطق پوسيده و سست شرك گرايان از سوى ديگر روياروى هم قرار گرفته و بدينسان حقّانيّت آن ديدگاه، و پوچى و نادرستى اين ديدگاه به تابلو رفته است.

3 - و ديگر اينكه در آيات اين سوره، ويژگيهاى «عبادالرّحمان» به سبك ويژه اى به تابلو رفته و آنان از ديگر بندگان به روشنى باز شناخته شده اند.

2 - فرودگاه آن

لا به باور بيشتر مفسّران و محدّثان، اين سوره مباركه در مكّه و در كنار كهنترين معبد توحيد و تقوا بر جان گرامى و قلب نورانى پيامبر فرود آمده است.

امّا به باور پاره اى از جمله «ابن عباس»، سه آيه 68 - 70 اين سوره در مدينه فرود آمده است.

3 - شمار آيات و واژه هاى آن

اين سوره مباركه به باور همه مفسّران داراى 77 آيه است، و نيز ساختمان آن با واژه و با حرف پديد آمده و به چندين بخش قابل تقسيم است.

4 - فضيلت و پاداش تلاوت آن

1 - در اين مورد از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة الفرقان بعث يوم القيامة و هو مؤمن انّ السّاعة آتية لا ريب فيها،و انّ اللّه يبعث من فى القبور.(225)

كسى كه سوره «فرقان» را آن گونه كه شايسته و بايسته است براى آگاهى و عمل تلاوت كند، روز رستاخيز در حالى برانگيخته مى شود كه از ايمان آوردگان به رستاخيز است، از كسانى است كه در زندگى بر اين باور زيستند كه رستاخيز سرانجام فرارسيدنى است و در آن هيچ ترديدى نيست و خدا همه مردگان را در آن روز از گورها زنده و برانگيخته مى سازد تا پاداش و يا كيفر عملكرد عادلانه و يا ظالمانه خود را دريافت دارند.

2 - و نيز از هشتمين امام نور؛ حضرت رضا عليه السلام آورده اند كه به يكى از ياران فرمود:

لا تدع قرائة سورة «تبارك الّذى نزل الفرقان على عبده» فانّ من قرأها فى كلّ ليلة لم يعذّبه ابداً و لم يحاسبه و كان منزله فى الفردوس الاعلى.(226)

هاى اى پسر «عمّار»! هرگز تلاوت شايسته و بايسته و تفكّرانگيز سوره «فرقان» را وامگذار؛ چرا كه هر كس اين سوره را در هر شب تلاوت كند، خدا او را هرگز عذاب نخواهد كرد و او را پاى حساب سخت نخواهد برد و جايگاه بلند و پرشكوهى به خواست خدا در بهشت برين خواهد داشت.

5 - دورنمايى از محتواى اين سوره

اين سوره مباركه با ياد بلند و نام جاودانه و پرشكوه آفريدگار هستى آغاز مى گردد و از پى آن در آيات هفتاد و هفت گانه آن، اين معارف انسانساز و اين مفاهيم دل انگيز را به تابلو مى برد و از اين موضوعات پيام دارد:

از شكوه و عظمت خدا؛

فرو فرستادن قرآن؛

از برانگيخته شدن پيامبر، براى هشدار دادن به جهانيان؛

از يكتايى و بى همتايى آفريدگار هستى؛

از آفرينش هر پديده اى بر اساس حساب و اندازه گيرى و نظام دقيق؛

از بهانه جوييها و حق ستيزيهاى كافران و ظالمان و تهمتهاى رنگارنگ آنان به پيامبران؛

از بهشت پرطراوت و زيبا؛

از دوزخ و عذاب مرگبار آن؛

از محاكمه خدايان دروغين و پرستشگران گمراه؛

از نشانه هاى رستاخيز؛

از همنشين بد؛

از نقش سازنده دوست خوب در سرنوشت انسان؛

از آثار شوم هواپرستى؛

زنجيره اى از نشانه هاى قدرت و دانش وصف ناپذير خدا؛

از دو درياى شور و شيرين يا دو نشان قدرت خدا؛

از پاداش رسالت پيامبر؛

از ويژگيهاى بندگان خاص خدا يا «عبادالرحمن»؛

از پاداش پرشكوه آنان؛

از نقش دعا در زندگى انسان؛

و در لابه لاى اين مفاهيم، از پند و اندرزهاى دلنشين و انسانساز و درسهاى عبرت انگيز و عبرت آموز و هشدارهاى تكاندهنده بسيارى در قالبهاى گوناگون و چهره هاى متنوّع پيامها دارد كه خواهد آمد ان شاء اللّه.

20. وَما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ إِلاَّ إِنَّهُمْ لَيَأكُلُوْنَ الطَّعامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْأَسْواقِ وَجَعَلْنا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَتَصْبِرُوْنَ وَكانَ رَبُّكَ بَصِيْراً.

و ما پيش از تو پيامبران را نفرستاديم جز اينكه آنان [هم بسان تو اى پيامبر ]غذا مى خوردند و در بازارها راه مى رفتند؛ و ما پاره اى از شما را براى پاره اى ديگر وسيله آزمون قرار داديم؛ آيا [در فراز و نشيبهاى زندگى ]شكيبايى مى ورزيد [و از امتحان سرافراز و سربلند بيرون مى آييد يا نه؟] و پروردگار تو هماره بيناست.

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar20.sub.ir

آزاده:

فرمولی ساده برای داشتن آینده ای همراه با آرامش و دور از هرگونه عذاب وجدان :


« ( ای رسول ما) مردان مومن را بگو تا چشمها (ار نگاه ناروا) بپوشند و فروج و اندامشانرا (از کار زشت زنان)محفوظ دارند که این بر پاکیزگی(جسم و جان) شما اصلح است و البته خدا به هر چه کنید کاملاً آگاهست
ای رسول زنان مومن را بگو تا چشمها (از نگاه ناروا بپوشند) و فروج و اندامشانرا (از عمل زشت) محفوظ دارند و زینت و آرایش خود جز آنچه قهراً ظاهر میشود بر بیگانه
آشکار نسازند و باید سینه و بر دوش خود را به مقنعه بپوشاند و زینت و جمال خود را آشکار نسازد جز برای شوهران خود و پدران و پدران شوهر و پسران خود و پسران شوهر و برادران خود و پسران برادر و خواهران خود و زنان خود(یعنی زنان مسلمه) و کنیزان ملکی خویش و اتباع (خانواده که رغبت به زنان ندارند) از زن یا طفلی که هنوز بر عورت و محارم زنان آگاه نیستند و آن طور پای به زمین نزنند که خلخال و زیور پنهان پاهایشان معلوم شود و ای اهل ایمان همه به درگاه خدا توبه کنید باشد که رستگار شوید.»سوره نور ،آیات 30-31


و اما دعای امروز ما :


« بار الها بیامرز و ببخشای که تو بهترین بخشندگان عالم وجودی»سوره مومنون ،آیه

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar20.sub.ir

 1

مریم:

براستی که مومنان رستگار شدند. مومنون / ۱

بگو : پروردگارا از وسوسه های شیاطین به تو پناه می برم. مومنون / ۹۷

اگر فضل خدا و رحمتش در دنیا و آخرت بر شما نبود قطعا به سزای آنچه در آن مداخله داشتید به شما عذاب بزرگی می رسید. نور / ۱۴

ای کسانیکه ایمان آورده اید پای از پی گامهای شیطان منهید و هر کس پای بر جای گامهای شیطان نهد بداند که او را به زشتکاری و ناپسندی  وامی دارد. نور / ۲۱

ای کسانیکه ایمان آورده اید به خانه هایی که خانه شما نیست داخل نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن سلام گویید. نور / ۲۷

آیا ندانسته ای که هر که و هر چه در آسمانها و زمین است برای خدا تسبیح می گویند؟ و پرندگان و نیز در حالیکه در آسمان پرگشوده اند او را ستایش می کنند؟ نور / ۴۱

بزرگ است کسیکه بر بنده خود فرقان یعنی کتاب جدا کننده حق از باطل را نازل فرمود تا برای جهانیان هشدار دهنده ای باشد. فرقان / ۱

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar20.sub.ir18

پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1387

روز هفدهم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش

 آیات منتخب جزء هفدهم(سوره مبارکه انبیاء وسوره حج ازابتداالی۷۸)

مینا :

آشنايى با سوره انبيا

سوره انبياء بيست و يكمين سوره، از سوره هاى قرآن شريف است. بسيار مناسب و بجاست كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آيات آن به نكاتى از شناسنامه اش بنگريم.

1 - نام اين سوره

نام جاودانه اين سوره مباركه، «انبيا» يا سوره پيامبران است و به نظر مى رسد كه به سه جهت اين نام بلند و پرمعنويت براى اين سوره برگزيده شده است:

1 - نخست بدان جهت كه در آيات اين سوره به مناسبت هاى گوناگون از اصل وحى و رسالت و انگيزش پيامبران به سوى جامعه ها و هدف از آمدن آنان و واكنش هاى موافق و مخالف در برابر دعوت و منطق و راه و رسم آنان سخن رفته است.

2 - افزون بر اين، در اين سوره مباركه نام مقدس شمارى از پيامبران بزرگ خدا، همچون نوح، ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، لوط، ذوالكفل، يونس، ايّوب، زكريا، يعقوب، يحيى، موسى، هارون، سليمان و داود، به همراه پرتوى از سرگذشت درس آموز و الهام بخش آنان به تابلو رفته است.

3 - و نيز بدان تناسب كه سخن از پيامبران بزرگى چون مسيح و محمد صلى الله عليه وآله است كه نامشان نيامده اما از آنان سخن رفته است.

2 - فرودگاه آن

به باور همه مفسّران، همه آيات اين سوره مباركه در مكّه و در كنار كهن ترين معبد توحيد بر قلب پاك پيامبر فرود آمده، و افزون بر اتفاق نظر مفسّران، خود آيات و محتواى آنها كه بيشتر سخن از توحيدگرايى و يكتاپرستى، شناخت معاد و جهان پس از مرگ، اصل رسالت و دعوت هاى توحيدى و موضوعات زيربنايى و عقيدتى است، گواه ديگرى بر اين نكته مى باشد.

3 - شمار آيات و واژه هاى آن

شمار آيه هاى اين سوره به باور كوفيان يكصد و دوازده آيه و به باور ديگران يكصد و يازده آيه است، چرا كه كوفيان آيه 66 را مستقل شمرده اما ديگران آن آيه را با آيه 67 يك آيه شمرده اند.

يادآورى مى گردد كه اين سوره داراى 1160 واژه و 4890 حرف است و به بخش هاى هفتگانه اى مى توان آن را تقسيم كرد.

4 - فضيلت و پاداش تلاوت آن

1 - از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه در اين مورد فرمود: من قرأ سورة الانبياء حاسبه اللّه حساباً يسيراً و صافحه و سلم عليه كلّ نبىّ و ذكر اسمه فى القرآن.(1)

هر كس سوره انبيا را تلاوت كند خدا حساب او را آسان مى گيرد و به راحتى از او حسابرسى مى شود، و همه پيامبرانى كه نام بلندشان در قرآن آمده است با او دست دوستى داده و بر او سلام و درود مى فرستند.

2 - و از ششمين امام نور آورده اند كه فرمود: من قرأ سورة الانبياء حبّاً لها كان كمن رافق النبيّين اجمعين فى جنات النّعيم و كان مهيباً فى اعين النّاس فى حياة الدّنيا.(2)

هر كس سوره انبيا را از سر عشق و مهر بخواند، با همه پيامبران در بوستان هاى پرطراوت و زيباى بهشت رفيق و همنشين خواهد شد، افزون بر اين، چنين كسى در اين جهان نيز در نظر مردم پرشكوه و پرابهت خواهد زيست.

5 - دورنمايى از محتواى اين سوره

اين سوره مباركه با نام بلند و پرشكوه خدا و هشدار از فرارسيدن رستاخيز و حسابرسى آن آغاز مى گردد و با ترسيم پرتوى از سرگذشت هيجده پيامبر بزرگ و فرازهايى از برنامه هاى انسانساز و الهام بخش آنان، دنيايى از مفاهيم و پند و اندرزهاى الهام بخشى را در چشم انداز حق جويان و حق پويان قرار مى دهد.

در اين سوره از اين مفاهيم و موضوعات متنوّع سخن رفته است:

از يكتايى آفريدگار هستى و بى همتايى او،

از معاد و جهان پس از مرگ،

از حسابرسى روز رستاخيز،

هدفدارى جهان و انسان،

هماهنگى شگفت انگيز ميان نظامات حاكم بر جهان آفرينش از پيروزى حق بر باطل و توحيدگرايى بر شرك و كفر،

از چيرگى داد بر بيداد و حق طلبان بر باطل گرايان...

اصل وحى و رسالت و آمدن پيامبران به سوى مردم،

برنامه هاى آنان،

هدف از آمدن پيامبران،

واكنش هاى موافق و مخالف در برابر آنان،

فرشتگان...

هشدار از آفت هاى رشد و تعالى، همچون آفت غفلت، بازيگرى، دل ندادن به حقايق، بيهوده گرايى، تعصّبات كور، دنباله روى هاى احمقانه، بدانديشى ها و بدگوئى ها و تمسخر آيات و پيام آوران خدا، بهانه جويى ها و حق ستيزى ها، دل خوش داشتن به پندارهاى پوچ،

دعوت به تعقّل، تفكّر، تدبّر،

زنجيره اى از نشانه هاى قدرت و يكتايى خدا...

پديده مرگ،

سنجش عملكردها در قيامت،

واپسين حركت تاريخ و آينده جهان،

37 . خُلِقَ الْاِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ سَاُوريكُمْ آياتى فَلاتَسْتَعْجِلُونِ.

[آرى،] انسان از شتاب آفريده شده است؛ [اما شتاب نورزيد ]به زودى آيات خود را به شما نشان خواهم داد، از اين رو به شتاب [عذاب و كيفر را] از من نخواهيد.

47 . وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلاتُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ اِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبيِنَ.

و ما ترازوهاى دادگرى را در روز رستاخيز [در ميان ] مى نهيم، آن گاه به هيچ كس [كمترين ] ستمى نمى رود؛ و اگر [عملكرد انسان ] هموزن دانه خردلى باشد، ما همان را حاضر مى آوريم و ما حسابرسانى بسنده ايم.

آشنايى با سوره حجّ

اين سوره مباركه بيست و دوّمين سوره از سوره هاى قرآن شريف است. مناسب و بجاست كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آيات آن به نكاتى از شناسنامه اش بنگريم.

1 - نام اين سوره

نام الهام بخش و جاودانه اين سوره مباركه «حجّ» است و از آيه 27 سوره برگرفته شده است.

افزون بر اين آيه، اين نام و نامگذارى به خاطر آن است كه شمارى از آيات انسانساز آن، در مورد مراسم معنوى و عبادى «حجّ» و آداب و مقررات تفكرانگيز آن پيام مى دهد و پژوهشگر و مطالعه كننده را به حال و هواى پرشور طواف بر گرد خانه عشق و كهن ترين خانه توحيد و تقوا و فداكارى هاى خالصانه و خداجويانه ابراهيم و اسماعيل اين دو پيامبر بزرگ اوج مى بخشد، و نيز به بازماندگان از حج و طواف بر گرد خانه خدا هشدار مى دهد كه عذابى سخت در انتظار آنان است.

2 - فرودگاه آن

اين سوره از سوره هايى است كه در مورد فرودگاه آن ميان مفسّران و نويسندگان تاريخ قرآن بحث است.

به باور «ابن عباس»، «عطا» و پاره اى ديگر همه آيات اين سوره، جز چند آيه آن در مكّه بر قلب پاك پيامبر مهر و رحمت فرود آمده است.

اما به باور برخى از جمله «حسن» همه آيات اين سوره مباركه - جز شمارى چند از آيات آن كه در سفر فرود آمده است - «مدنى» مى باشد، و آن چند آيه را پاره اى چهار آيه و پاره اى ديگر شش آيه به شمار آورده اند.

3 - شمار آيات آن

در شمار آيات انسانساز اين سوره نيز ديدگاه ها متفاوت است.

1 - به باور كوفيان كه مشهورترين ديدگاه است، اين سوره داراى 78 آيه است.

2 - اما به باور مكّيان داراى 77 آيه مى باشد.

3 - قاريان مدينه آن را داراى 76 آيه شمرده اند؛

4 - و قاريان بصره بر آنند كه اين سوره 75 آيه دارد.

5 - و عقيده شاميان اين است كه اين سوره مباركه داراى 74 آيه است.

دليل اين تفاوت در شماره به هنگام بحث از آيات خواهد آمد.

گفتنى است كه اين سوره داراى 291 واژه، و 5070 حرف است و به بخش هاى گوناگون قابل تقسيم مى باشد.

4 - فضيلت و پاداش تلاوت آن

از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه فرمود:

من قرأسورةالحجّ اعطى من الاجر كحجّة حجّها وعمرة اعتمرهابعددمن حجّ واعتمرفيما مضى و فيما بقى.(59)

هر كسى سوره حجّ را تلاوت كند، خدا پاداش شكوهبارى بسان پاداش «حج» و «عمره» همه كسانى كه در سال گذشته و آينده حج و عمره گزارده و مى گزارند، به او ارزانى مى دارد.

و از ششمين امام نور حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه فرمود:

من قرأها فى كلّ ثلاثة ايام لم يخرج من سنة حتى يخرج الى بيت الله الحرام وان مات فى سفره دخل جنة.(60)

هر كس هر سه روز يك بار اين سوره را تلاوت كند، در همان سال خداى توانا زيارتِ خانه اش را روزى او مى سازد و بدون اين نعمت بزرگ از سال بيرون نمى رود، و اگر در راه سفر حجّ جهان را به درود گويد پاداش او بهشت پرطراوت و زيباى خدا خواهد بود.

گفتنى است كه پاداش و وعده شكوهبار آن، تنها براى تلاوت ظاهرى آن نيست، بلكه منظور تلاوت به همراه انديشه درست و عملكرد عادلانه و انسانى است، و تنها در اين صورت است كه انسان در خور اين پاداش پرشكوه مى گردد و نه تنها به تلاوت ظاهرى آن.

5 - دورنمايى از محتواى اين سوره

اين سوره با نام انسانساز و ياد با عظمت خدا آغاز مى گردد و در آيات الهام بخش خود از مبدأ گرفته تا معاد، برنامه هاى انسانساز عبادى و معنوى و اخلاقى گرفته تا مقررات جهاد و پيكار با بيدادگران و پايمال كنندگان حقوق انسان و سرنوشت زشت و عبرت انگيز خودكامگان قرون و اعصار و برخى جامعه ها و تمدن ها ظالم و استبدادگر را به تابلو مى برد.

بخشى از آيات آن در مورد آداب و مقررات حجّ است و در لابه لاى مفاهيم گوناگون و معارف انسانساز خويش باران اندرزها و پندهاى گوناگون را در ابعاد مختلف بر مزرعه دل ها و جان ها مى باراند.

در اين سوره مباركه بيشتر از اين مفاهيم و موضوعات متنوع سخن رفته است:

از توحيد و توحيدگرايى و پرستش راستين خداى يكتا در هشدار از شرك گرايى و مبارزه با اين آفت انحطاط آفرين با توجّه دادن دل ها و جان ها به نشانه هاى گوناگون يكتايى و قدرت وصف ناپذير آفريدگار توانا و فرزانه هستى در كران تا كران آسمان ها و زمين و نظام شگفت آفرينش...

از موضوع معنوى و عبادى و تفكّرانگيز حجّ و مقررات آن...

از جهاد و پيكار قهرمانانه با بيدادگران و خودكامگان...

از فرجام عبرت انگيز و زشت و تكان دهنده برخى از جامعه ها و تمدن هاى بيدادگر و حق ستيز...

از برنامه هاى و معنويت پرداز و روح بخشى چون نماز و پيوند با خدا، اداى حقوق مالى و پرداخت زكات...

از موضوع توكّل به خدا و اعتماد به او كه سرچشمه قدرت ها و عزت هاست...

از دعوت به ارزش ها و هشدار از ضد ارزش ها و گناه و ستم...

و از ده ها و صدها نكته انسانساز و پند و اندرز الهام بخش ديگرى كه در قالب هاى متنوع آمده است.

11 . وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ فَاِنْ اَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَاَنَّ بِهِ وَ اِنْ اَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبْ عَلى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيا وَ الآْخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبينُ.

و از ميان مردم كسى است كه خدا را تنها يك جانبه [و بر پايه گفتار بدون كردار ]مى پرستد، از اين رو اگر به او [در مسير زندگى ] خيرى برسد به آن آرامش خاطر مى يابد [و مست نعمت مى شود]، اما اگر بلايى به او برسد به شيوه [ناپسند و كفرآلود ]خويش باز مى گردد؛ [چنين كسى ]اين جهان و آن جهان را [يكسره ] باخته است. [آرى ]اين است آن زيانِ آشكار [و زيانكارى جبران ناپذير].

 

سمانه :

به نام خدای مهربون  

سلام   

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

 

عالم پير دگرباره جوان خواهد شد

ارغوان جام عقيقی به سمن خواهد داد

 

چشم نرگس به شقايق نگران خواهد شد

اين تطاول که کشيد از غم هجران بلبل

 

تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد

گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگير

 

مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد

ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی

 

مايه نقد بقا را که ضمان خواهد شد

ماه شعبان منه از دست قدح کاين خورشيد

 

از نظر تا شب عيد رمضان خواهد شد

گل عزيز است غنيمت شمريدش صحبت

 

که به باغ آمد از اين راه و از آن خواهد شد

مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود

 

چند گويی که چنين رفت و چنان خواهد شد

حافظ از بهر تو آمد سوی اقليم وجود

 

قدمی نه به وداعش که روان خواهد شد

 

تعبیر:زندگی تو رو به خوشی و شادمانی می رود. آرزوهایت براورده می شود. رنج ها و ناراحتی ها با صبر و شکیبایی، به شادی و سرور تبدیل می شود. از شکست برای خود تجربه اندوزی کن. سعی کن که دوباره اشتباهات گذشته را تکرار نکنی.

 

آزاده :

بهترين حسابدار :


« و ما ترازوهاي عدل را براي روز قيامت خواهيم نهاد و ستمي به هيچ نفسي نخواهد شد و اگر عملي به قدر دانه خردل باشد به حساب آريم و تنها علم ما از همه حساب گران کفايت خواهد کرد » سوره انبياء ،آيه 47


يک قضاوت :


« و ( ياد کن اي رسول احوال)داود و سليمان را وقتي که درباره گوسفندان بي شباني که مزرعي را تباه کردند قضاوت نمودند (که از شيرشان صاحب زرع به قدر زراعتش استفاده کند ) و ما بر حکم آنها گواه بوديم »سوره انبياء ،آيه 78

 


اداء مناسک حج :


« و مردم را به اداء مناسک حج اعلام کن تا مردم پياده و سواره و از هر راه دور به سوي تو جمع آيند »سوره حج ،آيه 27

و اما دعاي امروز ما :


«خدايا مرا روزي کن حج بیت الحرام در اين سال و در همه سال مادامي که عمرم را باقي داري با آسايش و عافيت و وسعت رزق»دعاي بعد ازهر فريضه در ماه رمضان

  

چهارشنبه بیست و هفتم شهریور 1387

روز شانزدهم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش

 

آیات منتخب جزء شانزدهم(سوره کهف از ایه ۷۶وسوره مریم وسوره طه ازابتداالی۱۳۶)

مینا:

آشنایی با سوره مریم

سوره «مريم» نوزدهمين سوره از سوره هاى قرآن شريف است، و بجاست كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از شناسنامه اش بنگريم:

1 - نام اين سوره

نام اين سوره مباركه از آيات 16، 27 و 34 اين سوره برگرفته شده است، چرا كه قرآن شريف بخشى از اين سوره را به سرگذشت شگفت انگيز و درس آموز «مريم» پاك، مام گرانمايه مسيح عليه السلام اختصاص داده و در 23 آيه از آيات انسانساز خود، اين داستان شنيدنى و الهام بخش را به تابلو مى برد، و بدين وسيله ضمن زدودن گردو غبار خرافات و اوهام ساخته و پرداخته انديشه اوهام پرداز خيانتكار تاريخ از سيماى پرفروغ و پرمعنويت مريم و فرزند گرانمايه اش مسيح عليه السلام، از سويى آنان را دو بنده شايسته كردار و درست انديش و مقرّب بارگاه خدا معرّفى مى كند؛ و از دگرسو به پاكى و قداست و عفاف والاى اين بانوى پرفضيلت گواهى مى دهد؛ و به همين تناسب نام الهام بخش آن بانوى پاك و پرواپيشه و نيايشگر را نيز عنوان سوره مى سازد.

2 - فرودگاه آن

اين سوره به اتفاق همه مفسّران و قرآن پژوهان از سوره هاى «مكّى» است و در كنار كهن ترين معبد توحيد و تقوا بر قلب پاك پيامبر مهر و عدل فرود آمده است.

3 - شماره آيات و...

اين سوره به باور بيشتر مفسّران داراى 98 آيه است، امّا پاره اى شماره آيات آن را نود و نه آيه شمرده اند كه به دليل اين تفاوت ديدگاه در جاى خود اشاره خواهد رفت.

گفتنى است كه اين سوره داراى 982 واژه و 3802 حرف است و به پنج بخش كلّى مى توان آيات و مفاهيم آن را تقسيم كرد.

4 - پاداش تلاوت آن

1 - از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه در اين مورد فرمود: من قرأها اعطى من الاجر بعدد من صدّق بزكريا و كذّب به و يحيى و مريم و عيسى و موسى و هارون و ابراهيم و اسحاق و يعقوب و اسماعيل عشر حسنات...(164)

هر كسى اين سوره را تلاوت كند، به شمار كسانى كه «زكريا» را تصديق و يا تكذيب نمودند، و نيز به شمار كسانى كه يحيى، مريم، عيسى، موسى، هرون، ابراهيم، اسحق، يعقوب و اسماعيل را، تصديق يا تكذيب كردند، آرى به شمار هر يك از آنان، خدا ده حسنه به او خواهد داد؛ و نيز به شمار كسانى كه به ناروا و دروغ براى خدا فرزند پنداشتند، و به شمار كسانى كه اين دروغ را مردود شمردند و خدا را از چنين نسبت هايى پاك و منزّه شمردند.

2 - و نيز از حضرت صادق صلى الله عليه وآله آورده اند كه فرمود:

من ادمن قراءة سورة مريم لم يمت فى الدّنيا حتى يصيب منها ما يغنيه فى نفسه و ماله و ولده و كان فى الاخرة من اصحاب عيسى بن مريم و اعطى من الاجر ملك سليمان بن داود فى الدّنيا.(165)

هر كس به خواندن اين سوره مداومت ورزد از اين جهان نخواهد رفت جز اينكه خدا به بركت اين سوره او را از نظر جان و مال و فرزند بى نياز مى سازد، و در سراى آخرت نيز او در زمره ياران حضرت مسيح عليه السلام خواهد بود و پاداش او در آن جهان بسان فرمانروايى «سليمان» در اين جهان خواهد بود.

5 - دو ويژگى اين سوره

اين سوره مباركه دو ويژگى برجسته و مهم ديگرى دارد كه سخت در خور توجّه است:

1 - نخست اينكه در آيات آن، به هنگام ترسيم پرتوى از سرگذشت درس آموز برخى پيامبران بزرگ خدا و داستان شگفت انگيز «مريم» مام گرانمايه مسيح عليه السلام، واژه «اذكر» - كه به مفهوم فرمان به يادآورى و يادكِرد است - به كار رفته، و چهره اين سوره را چهره يادكردها و گراميداشت ها و يادآورى ها ساخته و بدين وسيله سرگذشت چهره هاى برجسته تاريخ بشر و گل هاى عطرآگين بوستان او را به تابلو برده است.

2 - ديگر اينكه در اين سوره، واژه مقدّس «رحمان»كه از نام ها و صفات پرشكوه خداست، شانزده بار به كار رفته است تا بدين وسيله رحمت و مهر و بخشايش جهان شمول و گسترده آفريدگار هستى را به همه پديده ها به ويژه به پيامبران، انسان هاى شايسته كردار و پاكدامن، ايمان آوردگان راستين و فراخوانان به عدل و داد و هشداردهندگان از ستم و بيداد نشان دهد و همه حق جويان را به فرجام پرشكوه اميدوار سازد، و انرژى و شور و نشاطِ حركت به آنان ببخشد، كه در اين مورد مى توان به آيات انسانساز و اميد بخش و درس آموز 18، 26، 44، 61، 58، 75، 78، 85، 87، 89، 91، 93، 92، و 96... نگريست.

و بر اين اساس است كه اين سوره را سوره «مهر و بخشايش خدا» و سوره يادكردها و گراميداشت ها و يادآورى ها نيز مى توان نام نهاد.

6 - دورنمايى از سوره مريم

اين سوره مباركه با ياد خدا و رحمت و بخشايش او به يكى از بندگان برگزيده اش، آغاز مى گردد؛ و با ترسيم زنجيره اى از سرگذشت هاى الهام بخش و مفاهيم بلند و درس آموز در ابعاد گوناگون فكرى، عقيدتى، اجتماعى، اخلاقى و پند و اندرزهاى عبرت انگيز و بيداركننده ادامه مى يابد و با هشدار به جامعه هاى بيدادگر و سركش پايان مى پذيرد.

اگر بخواهيم دورنمايى از مفاهيم و معارف گوناگون ارجدار اين سوره را به تابلو بريم با اين بحث هاى ارزشمند و دل انگيز روبه رو مى گرديم:

پرتوى از سرگذشت درس آموز زكريا.

پرتوى از داستان شگفت انگيز مريم.

پرتوى از سرگذشت مسيح عليه السلام.

فرازى از زندگى الهام بخش يحيى.

گوشه اى از سرگذشت ابراهيم پدر توحيدگرايان.

پرتوى از زندگى اسماعيل.

فرازى از زندگى ادريس و ديگر پيامبران بزرگ خدا.

اصل رستاخيز و زنده شدن مردگان و مسائل مربوط به آن.

چگونگى رستاخيز.

فرجام پرافتخار شايسته كرداران در جهان پس از مرگ.

سرنوشت شوم ظالمان در آنجا.

ترسيم پرتوى از شكوه و عظمت قرآن.

اصل توحيد و نفى فرزند از ذات پاك خدا.

موضوع شفاعت.

مجموعه اى از نكات و برنامه هاى ظريف تربيتى و انسانى.

زنجيره اى از پندها و اندرزهاى گوناگون در لابه لاى اين معارف و مفاهيم،

آشنايى با سوره طه

سوره اى كه در آستانه آن قرار گرفته ايم، بيستمين سوره از قرآن شريف است و بسيار مناسب است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از شناسنامه اش اشاره گردد:

1 - نام اين سوره

نام اين سوره مباركه «طه» است. اين واژه مبارك، و اين نام بلند و پر معنويت، از نام هاى الهام بخش پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله است؛ و مفهوم آن به گونه اى است كه از ششمين امام نور آورده اند، بزرگمرد آزاده و حق پرستى است كه مردم را به سوى حق راه مى نمايد: «يا طالب الحق الهادى اليه» و خود پيشتاز و پيشوا و آموزگار و الگوى راه حق و عدالت است، و نام اين سوره از اين واژه و نخستين آيه آن برگرفته شده است.

2 - فرودگاه آن

اين سوره به باور همه مفسّران و محدّثان در مكّه و در كنار كهن ترين خانه توحيد و تقوا بر قلب پاك پيامبر مهر و علم فرود آمده، و افزون بر اتفاق مفسّران بر اين نكته، كران تا كران آيات يكصد و سى و پنجگانه و محتواى آن نيز - كه بسان ديگر سوره هاى «مكّى» از خداشناسى و شناخت معاد و جهان پس از مرگ و حساب و كتاب سخن دارد و فرجام توحيدگرايى و شرك و بيداد را به تابلو مى برد - گواه اين واقعيت است.

لا 3 - شمار آيات و واژه هاى آن

لا در مورد شمار آيات اين سوره چهار نظر است:

1 - به باور شاميان اين سوره داراى 140 آيه است.

2 - امّا به باور كوفيان 135 آيه دارد.

3 - از ديدگاه حجازيان شماره آيات آن به 134 آيه مى رسد.

4 - امّا از ديدگاه بصريان داراى 132 آيه است.

گفتنى است كه اين سوره داراى 1341 واژه و 5242 حرف است، و مى توان آيات آن را به بخش هاى دهگانه اى تقسيم نمود.

4 - پاداش تلاوت آن در روايات:

1 - از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله در اين مورد آورده اند كه فرمود:

من قرأها اعطى يوم القيامة ثواب المهاجرين و الانصار. (241)

هر كس اين سوره را آن گونه كه بايد، بخواند و بدان عمل كند، در روز رستاخيز، پاداش مهاجرين و انصار، يا ياران مكّى و مدنى پيامبر به او ارزانى خواهد شد.

2 - و نيز آورده اند كه فرمود:

انّ اللّه تعالى قرأ «طه» و «يس» قبل اَن يخلق آدم... فلمّا سمعت الملائكة القرآن قالوا طوبى لأمّةٍ نزل هذا عليها.(242)

خدا دو سوره «طه» و «يس» را دو هزار سال پيش از آفرينش آدم بر فرشتگان بيان فرمود، و آنان هنگامى كه اين آيات را شنيدند يكصدا گفتند: خوشا به حال جامعه و مردمى كه اين آيات و اين سوره ها بر آنان فرستاده مى شود، و خوشا بر دل ها و جان هايى كه پذيرشگر اين آيات مى باشند؛ و خوشا به زبان هايى كه به تلاوت اينها به گردش در مى آيند.

و طوبى لاجوافٍ تحمل هذا، و طوبى لألسنٍ تتكلّم بهذا. (243)

3 - و نيز از آن حضرت آورده اند كه فرمود:

لا يقرء اهل الجنة من القران الاّ «يس» و «طه».(244)

مردم بهشت نشين، اين سوره و سوره «يس» را هماره تلاوت مى كنند.

4 - و از حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه فرمود:

لا تدعوا قرائة سورة «طه» فانّ اللّه يحبّها و يحبّ من قرأها، و من ادمن قراءَتها اعطاه اللّه يوم القيامة كتابه بيمينه،و لم يحاسبه بما عمل فى الاسلام، و اعطى من الأجر حتى يرضى: (245)

هان اى مردم! تلاوت سوره «طه» را وانگذاريد، چرا كه خدا آن را دوست مى دارد؛ و نيز خدا مردمى را كه آن را تلاوت نمايند، دوست مى دارد.

هر كسى بر تلاوت اين سوره ادامه دهد، خداى پرمهر در روز رستاخيز كارنامه زندگى اش را به دست راست او مى دهد، و در زندگى اسلامى اش از او حساب نمى كشد، و پاداش پرشكوهى به او ارزانى مى دارد كه خشنود گردد.

روشن است كه همه اين پاداش ها در گرو آموزش و فراگيرى و تلاوت قرآن به منظور دريافت مفاهيم انسانساز او و عمل به مقررات عادلانه قرآن است و بس.

5 - دورنمايى از محتواى آن

اين سوره با ياد خدا و نام بلند او، و گراميداشت بنده برگزيده اش محمد صلى الله عليه وآله و يادى از شكوه و عظمت سند جاودانه رسالت آن حضرت - قرآن شريف - آغاز مى گردد، و با به تابلو بردن پرتوى از صفات خدا، سرگذشت موسى و سردمداران استبداد و ارتجاع، فرازهايى در شناخت معاد و جهان پس از مرگ، سرگذشت آفرينش انسان و شرارت ابليس، فرود آدم و همسرش بر زمين و آغاز زندگى پرماجراى انسان ها در اين كره خاكى، و انبوهى از مفاهيم و معارف و پند و اندرزهاى انسانساز و الهام بخش، و با هشدارهاى تكان دهنده به گناهكاران و ظالمان به پايان مى رسد. اگر بخواهيم دورنمايى از محتواى اين سوره را به صورت كلّى در تابلويى ترسيم كنيم، اين عناوين و موضوعات را برخواهيم شمرد:

يكتايى خدا و عظمت وصف ناپذير او،

هدف از فرود قرآن،

زنجيره اى از ويژگى هاى جلال و جمال پروردگار،

گراميداشت پيامبر،

سرگذشت درس آموز موسى به صورت گسترده و بخش هاى گوناگون،

صحنه هايى از رستاخيز جهان و انسان،

پاداش شايسته كرداران،

فرجام دردناك بيدادگران،

پرتوى از شكوه و عظمت قرآن،

سرگذشت آدم و همسرش،

وسوسه هاى شيطان،

فرود انسان به زمين،

130 . فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ انإِى اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ اَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى.

پس بر آنچه [بدخواهان و نابخردان ] مى گويند، شكيبايى پيشه ساز، و پيش از برآمدن خورشيد و پيش از فرو شدن آن، با ستايش پروردگارت [او را ]تسبيح گوى، و نيز پاره اى از ساعت هاى شب و اطراف روز را با او به [راز و نياز و ]نيايش پرداز، باشد كه خشنود گردى.

131 . وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلى ما مَتَّعْنا بِه اَزْواجاً مِّنْهُمْ زَهْرَةَالْحَيوةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّ اَبْقى.

و ديدگاه خود را به سوى آنچه گروه هايى از آنان را بهره ور ساخته ايم - [وآن چيزها تنها] زينت [و آراستگى فناپذير] زندگى اين جهان است تا آنان را [بدين وسيله ]بيازماييم - خيره نساز. و [هماره به خاطر داشته باش كه ] روزىِ پروردگار تو بهتر و ماندگارتر است.

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar20.sub.ir

مریم:

زیانکار ترین مردم کسانی اند که کوششان در زندگی دنیا به هدر رفته و و خود میپندارند کار خوب انجام میدهند. کهف / ۱۰۴

اگر دریا برای کلمات پروردگارم مرکب شود پیش از آنکه کلمات پروردگار پایان پذیرد قطعا دریا پایان می یابد هر چند نظیرش را به مدد آن بیاوریم. کهف / ۱۰۹

چه شنوا و بینایند روزی که به سمت ما می آیند ولی ستمگران امروز در گمراهی آشکارند. مریم / ۳۸

آنان را از روز حسرت بیم ده آنگاه که داوری انجام گیرد و حال آنکه آنان اکنون در غفلتند و سر ایمان آوردن ندارند. مریم / ۳۹

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان این دو است پس او را بپرست و در پرستش او شکیبا باش. آیا برای او هم نامی میشناسی؟ مریم / ۶۵

و خداوند کسانی را که هدایت یافته اند بر هدایتشان می افزاید و نیکیهای ماندگار نزد پروردگارت از حیث پاداش بهتر و خوش فرجام تر است. مریم / ۷۶

در حقیقت ما قرآن را بر تو آسان ساختیم تا پرهیزکاران را بدان نوید و مردم ستیزه جو را بدان بیم دهی. مریم / ۹۷

هرگز نباید کسی که به قیامت ایمان ندارد و از هوس خویش پیروی کرده است تو را از ایمان بدان باز دارد که هلاک خواهی شد. طه / ۱۶

پروردگارا سینه ام را گشاده گردان و کارم را بر من آسان ساز و گره از زبانم بگشای. طه / ۲۵-۲۷

نترسید من با شمایم میشنوم و میبینم . طه / ۴۶

هر کس حشم من بر او فرو آید قطعا در ورطه هلاکت افتاده است. طه / ۸۱

به یقین من آمرزنده کسی هستم که توبه کند و ایمان بیاورد و کار شایسته نماید و به راه راست رهسپار شود. طه / ۸۲

در روز قیامت شفاعت به کسی سود نبخشد مگر کسی که خدای رحمان اجازه دهد و سخنش را بپسندد. طه / ۱۰۹

پروردگارا بر دانشم بیفزای . طه / ۱۱۴

هر کس از یاد من روی بگرداند در حقیقت زندگی سخت و تنگی خواهد داشت و روز رستاخیز او را نابینا محشور میکنیم. طه / ۱۲۴

پیش از برآمدن آفتاب و قبل از فرو شدن آن پروردگارت را تسبیح گوی و برخی از ساعات شب و حوالی روز را به نیایش پرداز. باشد که خوشنود گردی. طه / ۱۳۰

همه در انتظارند. پس در انتظار باشید زودا که بدانید یاران راه راست کیانند و چه کسی راه یافته است؟ طه / ۱۳۵

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar20.sub.ir

آزاده :

زیان کارترین مردم :

«زیان کارترین مردم آنهاهستندکه عمرشان رادرراه حیات دنیای فانی تباه کردند وبه خیال باطل میپنداشتند نیکوکاری میکنند .»سوره کهف آیه ۱۰۴

 

روز غم و حسرت :

«و امت را از روز غم و حسرت بترسان که آن روز دیگر کارشان گذشته است و مردم سخت از آن روز غافلند و به آن ایمان نمی آورند تنها مائیم که زمین و اهلش را وارث می شویم و همه به سوی ما باز میگردند»سوره مریم ُآیات ۳۹-۴۰

 

چشم آرزو نداشتن به مال مردم :

یادمون باشه که همیشه به خودمون یاد آوری کنیم که :

 بهترین،عالیترین،بالاترین وسیله و یا حتی مقام ، نمیتونه ضامنی برای یه زندگی شاد و آروم باشه

«و ای رسول ماهرگز به متاع ناچیزی که به قومی درجلوه حیات دنیای فانی برای امتحان داده ایم چشم آرزومگشاورزق خدای توبسیارپاینده تروبهتراست»سوره طه ،آیه ۱۳۱

 

و اما دعای امروز ما از زبان خدا برای رسولش :

« رب زدنی علما »

« پروردگار من بر علم من بیافزا »

 

قدر آئینه را بدانیم تا که هست---نه در آن روز که افتاد و شکست

پیشنهاد میدم حتماً موس رو بر روی عکس بالا برای چند لحظه نگه دارین

سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387

میلاد با سعادت امام حسن مجتبی

نویسنده:
   نيمه ماه مبارک بس شرافت دارد امشب

                                              چون خدا بر بندگان خود عنايت دارد امشب

                جشن ميلاد حسن در عرش اعلا گشته بر پا

                                                      زين سبب بر ليلة الاسرا شباهت دارد امشب

 

سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387

روز پانزدهم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش

 آیات منتخب جزء پانزدهم(سوره مبارکه اسرا وسوره کهف ازابتداالی۷۵)

مینا :

آشنايى با سوره اسراء

اين سوره، هفدهمين سوره از قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به شناسنامه آن اشاره مى رود:

1 - نام يا نام هاى اين سوره

اين سوره به مناسبت هاى گوناگون به چندين نام خوانده شده است كه مشهورترين آنها: سوره «بنى اسرائيل»، «اسراء» و «سبحان» است. نام دوم و سوم، از نخستين واژه و آيه آن - كه از ستايش خدا و معراج پيامبر سخن دارد - دريافت شده، و نخستين نام آن نيز از ديگر آيات آن، از جمله آيه دوم، سوم و چهارم و... آن بر گرفته شده است، به ويژه كه در آغازين و آخرين آيات آن فرازهايى از داستان پر فراز و نشيب موسى و حق ستيزى و تبهكارى و خودكامگى و بهانه جويى فرزندان اسرائيل را به تابلو برده و از دو سركشى بزرگ آنان خبر مى دهد.

2 - فرودگاه آن

به باور بيشتر مفسّران از جمله«حسن»، همه آيات اين سوره در مكه و در كنار كهن ترين معبد توحيد و تقوا بر قلب پاك پيامبر مهر و عدالت فرود آمده،و تنها پنج آيه آن در مدينه نازل شده است كه عبارتند از: آيه هاى: 32، 33، 26، 78 و 57.

امّا برخى از «ابن عباس» آورده اند كه هشت آيه اين سوره در مدينه فرود آمده كه عبارتند از آيه هاى 80 - 73.

3 - شمار آيات و واژه ها

اين سوره از ديدگاه كوفيان و طبق شماره آنان، يك صد و بيست و يك آيه دارد؛ امّا ديگران آيات آن را يك صد و ده، و يك صد و يازده آيه دانسته اند كه دليل آن خواهد آمد. گفتنى است كه اين سوره داراى 533 واژه و 6460 حرف است.

4 - پاداش تلاوت آن

1 - در فضيلت تلاوت اين سوره و پاداش آن،از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة بني اسرائيل فرقّ قلبه عند ذكر الوالدين اعطي في الجنة قنطارين من الاجر...(1)

هر كس سوره بنى اسرائيل را تلاوت كند، و به هنگام خواندن آيه اى كه سفارش نيكى به پدر و مادر مى نمايد، دلش نرم گردد و عواطف انسانى او بجوشد، در بهشت پر طراوت و زيبا به او پاداشى ارزانى مى گردد كه برابر دو هزار و چهار صد پيمانه است و هر پيمانه اى از آن از همه دنيا و نعمت هاى آن بهتر و ارجدارتر است.

2 - و از حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة بنى اسرائيل فى كلّ ليلة جمعة لم يمت حتى يدرك القائم و يكون من اصحابه.(2)

هر كس سوره بنى اسرائيل را در هر شب جمعه تلاوت كند، مرگش فرا نخواهد رسيد تا امام مهدى عليه السلام ظهور كند و او از ياران آن گرانمايه عصرها و نسل ها باشد.

5 - دور نمايى از سوره

اين سوره، كه با ياد و نام خدا و ستايش او آغاز مى گردد، و با بزرگداشت او پايان مى پذيرد، مجموعه ارزشمند و ارجدارى از موضوعات فكرى، عقيدتى، اخلاقى، خانوادگى، اجتماعى، فرهنگى، آداب زندگى و راه و رسم انسانى را به تابلو مى برد كه جالب، دل انگيز،تماشايى و ترسيم كننده ارزشها و والايى هاست.

اگر بخواهيم دورنمايى از گل ها و لاله ها و ميوه هاى گوناگون فكرى و فرهنگى و معنوى اين سوره را ترسيم نماييم، با اين بحث هاى ارجدار روبه رو مى گرديم:

دعوت به توحيد گرايى و يكتا پرستى.

رسالت پيامبر و دو سند صداقت آن حضرت «قرآن» و معجزه «معراج».

فرازهايى از زندگى موسى و بنى اسرائيل.

ترسيم پاره اى از راز صعودها و سقوطها.

معاد و جهان پس از مرگ.

پاداش و كيفر عملكرد شايسته و بيدادگرانه.

دريافت كارنامه عمل.

حق شناسى در برابر آفريدگار، خانواده،نزديكان، همدينان و همنوعان.

پيكار با حق ستيزى و آفت هايى چون: تعصّب، لجاجت و گناه.

شخصيت انسان و ملاك برترى او.

هماوردخواهى قرآن و اعجاز آن.

نقش قرآن در درمان بيمارى هاى عقيدتى، اخلاقى، انسانى، و اجتماعى.

هشدار از وسوسه ها و گمراهى هاى شيطان و شيوه هاى وسوسه آن.

زنجيره اى از ارزش هاى اخلاقى و انسانى.

هشدار از ضد ارزشها در همه ابعاد.

تأمين حقوق و حرمت كودكان.

تأمين حقوق طبيعى انسان، همچون: حق حيات، امنيّت، آزادى و آزادگى.

تحريم گناهان بزرگ خانوادگى و اقتصادى و اجتماعى و سياسى، نظير: فرزندكشى و پايمال ساختن حرمت آنان، آلوده دامنى، تجاوز به حقوق كودكان بى سرپرست، اسراف و تبذير، بخل، كم فروشى، پايمال ساختن حرمت خون ها و جان ها، و خود كامگى و خود بزرگ بينى و خود پرستى،

فرازهايى از زندگى درس آموز و الهام بخش پيامبران و شايسته كرداران و ده ها اندرز، نكته، درس و پيام سازنده و الهام بخش ديگرى كه خواهد آمد.

13وَ كُلَّ اِنْسانٍ اَلْزَمْناهُ طائِرَهُ في عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيمَةِ كِتاباً يَلْقيهُ مَنْشُوراً

. و [كارنامه ] عملكرد هر انسانى را بر گردنش بسته ايم، و روز رستاخيز براى او نوشته اى در خواهيم آورد كه آن [نوشته ] را [در برابر خويشتن، باز و ]گشاده مى نگرد

14اِقْراْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسيباً

به او فرمان مى رسد كه:] كارنامه ات بخوان؛ همين بس كه امروز خود حسابرس خويشتن باشى.

18مَنْ كانَ يُريدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُريدُ ثَمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْليها مَذْمُوماً مَدْحُوراً.

هر كسى [زندگى ] اين [جهانِ ] زودگذر را بخواهد، آنچه را بخواهيم، به او [و] به هركه بخواهيم [بى درنگ و] با شتاب مى دهيم؛ آنگاه دوزخ را براى او مقرّر مى سازيم تا نكوهيده و رانده شده به آتش [شعله ور ]آن [درآيد و] بسوزد.

25رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِما في نُفُوسِكُمْ اِنْ تَكُونُوا صالِحينَ فَاِنَّهُ كانَ لِلْاَوَّبينَ غَفُوراً.

پروردگارتان به آنچه در درون شماست داناتر است؛ اگر شايسته باشيد، به يقين او نسبت به بازگشت كنندگان [به بارگاه خويش ] بسيار آمرزنده است

78اَقِمِ الصَّلوةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ اِلى غَسَقِ اللَّيْلِ وَ قُرْانَ الْفَجْرِ اِنَّ قُرْانَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً.

[چهار] نماز را از هنگامه برگشتن [و متمايل شدن ] خورشيد [از وسط آسمان به سوى مغرب ] تا نهايت تاريكى شب [كه نيمه آن ] است، [آن گونه كه شايسته و بايسته است ] به پادار؛ و نيز نماز بامدادى را؛ چراكه نماز بامدادى هماره مورد گواهى [فرشتگان شب و روز] است

آشنايى با سوره كهف

اين سوره هيجدهمين سوره از قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از شناسنامه آن اشاره مى رود.

1 - نام اين سوره

نام اين سوره مباركه از آيات 9، 11، 17 و 25 آن برگرفته شده است، و خود واژه «كهف» به مفهوم «غار» مى باشد و منظور از آن اشاره به همان «غارى» است كه گروهى از جوانان متفكّر و آزادى خواه در پيكار با استبداد و ارتجاع روزگار تيره و تار خويش، به آنجا پناه بردند تا ساعتى آسوده از شرارت و شقاوت گماشتگان اختناق و ارتجاع، بياسايند و براى يافتن راه نجات و مبارزه با ستم طرحى بريزند... و بدين سان اين سوره نشانگر آن است كه خدا آنان را نه تنها نجات داد كه جاودانه ساخت و به عنوان الگوى جوانان حق جو و حق پو و آزادى خواه به تابلو برد.

2 - فرودگاه آن

همه آيات يكصد و دهگانه اين سوره، جز يك آيه آن - كه آيه 28 است - در مكّه فرود آمده و تنها همان يك آيه در «مدينه» فرود آمده است.

در اين مورد «ابن عباس» مى گويد: آيه «و اصبر نفسك...» در مدينه فرود آمده و ديگر آيات همگى در كنار كهن ترين معبد توحيد فرود آمده است.

3 - شمار آيات و واژه ها

اين سوره طبق شمار «بصريان» يكصد و يازده آيه،

به شمار «كوفيان» يكصد و ده آيه،

به شمار «شاميان» يكصد و شش آيه،

و به شمار «حجازيان» يكصد و پنج آيه است، كه دليل آن خواهد آمد.

4 - فضيلت سوره و پاداش تلاوت آن

1 - از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه: من قرأها فهو معصوم ثمانية ايام من كلّ فتنة فان خرج الدّجال في تلك الثمانية الأيام عصمه اللّه من فتنة الدّجال...(85)

هر كسى اين سوره را خالصانه تلاوت كند، به مدت هشت روز از هر فريب و فتنه اى مصون خواهد بود، و اگر «دجّال» در اين هشت روز پديدار گردد، خدا وى را از فتنه دجّال حراست خواهد كرد؛ و هر كس آخرين آيه آن را بخواند و به بستر استراحت برود از بستر او فروغى به سوى كعبه پرتو افكن مى گردد كه در كنار آن فرشتگانى - تا به هنگام برخاستن او از بستر - برايش طلب آمرزش و بخشايش مى كنند.

و اگر فردى در مكّه باشد اين آيه را به هنگام رفتن به بستر بخواند فروغى روشنگر از بستر او به «بيت المعمور» مى تابد كه در كنار آن فرشتگانى - تا به هنگام بيدار شدن او - برايش آمرزش مى خواهند.

2 - و نيز «سمرة بن جندب» از آن حضرت آورده است كه فرمود:

من قرأ عشر آيات من سورة الكهف حفظاً لم تضره فتنة الدّجال...(86)

هر كسى ده آيه از سوره كهف را حفظ كند و بخواند، فتنه گرى «دجّال» به او زيانى نمى رساند، و هركسى همه آن را از حفظ بخواند وارد بهشت مى گردد.

3 - و نيز آورده اند كه فرمود: هان اى مردم! آيا سوره اى را به شما نشان ندهم كه وقتى فرود آمد شكوه و عظمت آن كران تا كران آسمان ها را فرا گرفته بود و هفتاد هزار فرشته آن را بدرقه و همراهى كردند؟

گفتند: چرا اى پيامبر خدا.

فرمود: آن سوره، سوره كهف است.

آنگاه افزود:

من قرأها يوم الجمعة غفر اللّه له الى الجمعة الاخرى و زيادة ثلاثة ايّام و اعطي نوراً تبلغ السماء...(87)

هر كسى در روز جمعه آن را تلاوت كند و براى عمل به مفاهيم و مقررات آن در آياتش بينديشد، خدا تا سه روز پس از جمعه او را مورد بخشايش قرار مى دهد و به او فروغى مى بخشد كه به آسمان رسد و در فتنه «دجّال» روزگارش او را حراست مى كند.

4 - و نيز از آن گرانمايه عصرها و نسل ها آورده اند كه فرمود:

هر كس ده آيه سوره كهف را - از آيه اول تا دهم - حفظ كند، اگر «دجّال» را درك كند زيان و فريب او به وى نخواهد رسيد؛ و هر كس آيات آخر آن را حفظ كند، در روز رستاخيز نورى به همراه او خواهد بود.

قال من حفظ عشر آيات من اوّل سورة الكهف ثم ادرك الدجّال لم يضره...(88)

5 - و نيز از آن بزرگوار آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة الكهف يوم الجمعة فهو معصوم الى ستة ايام من كلّ فتنة...(89)

هر كس سوره كهف را در روز جمعه بخواند، تا شش روز، به بركت آن، از هر دجّالگرى و فتنه اى آسوده خواهد ماند و اگر «دجّال» در عصر او پديدار گردد، وى از شرّش مصون خواهد ماند.

6 - از ششمين امام نور آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة الكهف في كلّ ليلة جمعة لم يمت الاّ شهيداً و بعثه اللّه مع الشّهداء...(90)

هر كس سوره كهف را در هر شب جمعه بخواند، در راه حق شهيد خواهد شد و خدا او را با شهيدان راستين برخواهد انگيخت و در روز رستاخيز در جايگاه آنان خواهد بود.

دورنمايى از سوره «كهف»

اين سوره نيز - كه هيجدهمين سوره از قرآن شريف و داراى يكصد و ده آيه است - از سوره هاى مكّى است و جز يك آيه آن كه در مدينه فرود آمده ديگر آياتش در كنار خانه خدا بر قلب مصفاى پيامبر فرود آمده است، از اين رو حال و هواى سوره هاى مكى و آغاز گسترش اسلام، در آيات آن محسوس است.

در كران تا كران آيات اين سوره مباركه مفاهيم بلند، معارف انسانساز، اندرزها و پندهاى درس آموز، فرمان ها و هشدارهاى عبرت انگيز، داستان ها و سرگذشت هاى هدف دار و سازنده موج مى زند

7 اِنّا جَعَلْنا ما عَلَى الْاَرْضِ زينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلاً.

ما آنچه را بر روى زمين است [زينت و] زيورى براى آن ساختيم، تا آنان را بيازماييم كه كدامشان نيكو كردارترند.

23وَ لا تَقُولَنَّ لِشَأْى ءٍ اِنّى فاعِلٌ ذلِكَ غَداً.

و در مورد [هيچ كار و] چيزى مگو كه: من آن را فردا انجام خواهم داد

24اِلاَّ اَنْ يَشاءَ اللَّه وَ اذْكُرْ رَبَّكَ اِذا نَسيتَ وَ قُلْ عَسى اَنْ يَهْدِيَنِ رَبّى لِاَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً

مگر آنكه [بگويى اگر] خدا بخواهد. و هنگامى كه [اين را ]فراموش كردى [هرگاه به خاطرت آمد] پروردگارت را ياد كن و بگو: اميد است كه پروردگارم مرا به [راه نجات ] و رشدى نزديكتر از اين راه نمايد.(101)

58وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤاخِذُهُمْ بِما كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلاً

و پروردگارت بسيار آمرزنده و صاحب [مهر و] بخشايش است؛ اگر آنان را به سزاى آنچه به دست آورده اند كيفر مى نمود، در عذابشان شتاب مى كرد، [ اما چنين نمى كند] بلكه براى آنان وعده گاهى است كه هرگز جز آن پناهگاهى نخواهند يافت

آزاده :

من که چیزی برای ادای حقوق ارحامم ندارم ،پس چیکار کنم ؟؟ 

«و چنانچه ازارحام چون فعلاً نادار هستی ولی در آتیه به لطف خدا امیدواری اکنون اعراض کرده و توجه به حقوقشان نتوانی کرد باز به گفتار خوش و زبان شیرین آنها را از خود دلشاد کن »سوره اسراء ،آیه ۲۸

میانه روری حتی در انفاق:

«نه هرگز دست خود محکم بسته دار و نه بسیار باز و گشاده دار که (هر کدام کنی) به نکوهش و حسرت خواهی نشست»سوره اسراء،آیه ۲۹

اهمیت گفتن ان شاء الله :

«و تو هرگز مگو که من این کار را فردا خواهم کرد مگر آنکه بگوئی اگر خدا بخواهد و خدا را لحظه ای فراموش مکن و به خلق بگو امید است خدای من مرا به حقایقی بهتر ( و علومی برتر) از این قصه هدایت فرماید»سوره کهف ،آیات ۲۳-۲۴

 و اما دعای امروز ما از زبان جوانان اصحاب کهف:

« ربنا اتنا من لدنک رحمة و هیی لنا من امرنا رشداً»سوره کهف ،قسمتی از آیه ۱۰

«بار الها تودر حق مابه لطف خاص خودرحمتی عطافرما و بر ما وسیله رشد و هدایت کامل مهیا ساز»

مریم:

و اگر نیکی کنید به خود نیکی کرده اید و اگر بدی کنید به خود بد نموده اید. اسراء / ۷

هیچ باربری گناه دیگری را به گردن نمی گیرد. اسراء / ۱۵

بی گمان پروردگار تو برای هر که بخواهد روزی را گشاده یا تنگ می گرداند در حقیقت او به حال بندگانش آگاه بیناست. اسراء / ۳۰

چیزی را که بدان علم نداری دنبال مکن زیارا گوش و چشم و قلب همه مورد پرسش قرار می گیرد. اسراء / ۳۶

براستی که فرزندان آدم را گرامی داشتیم و در خشکی و دریا برنشاندیم و از چیزهای پاکیزه به ایشان روزی دادیم و آنها را بر بسیاری از آفرینده های خود برتری آشکار بخشدیم. اسراء / ۷۰

یاد کن روزی که هر گروهی را با پیشوایانش فرا میخوانیم پس هر کس کارنامه خود را میخواند و به قدر نخ هسته خرما به کسی ظلم نمیشود! اسراء / ۷۱

بگو پروردگارا مرا در هر کاری به شایستگی داخل نما و به شایستگی خارج کن و از جانب خودت مرا یاری کن. اسراء / ۸۰

باطل همواره نابود شدنی است. اسراء / ۸۱

قرآن برای مومنان مایه رحمت و شفاست ولی برای ستمکاران جز زیان چیزی نیست. اسراء / ۸۲

خدا هر که را راهنمایی کند او راه یافته است و هر که را بی راه گذارد هرگز برای او یاری راهبر نخواهی یافت. کهف / ۱۷

زنهار! در مورد چیزی نگو که من آنرا فردا انجام خواهم داد. کهف / ۲۳

مال و فرزند زینتهای زندگی دنیایند و نیکیهای ماندگار نزد پروردگارت بهتر است. کهف / ۴۶

دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387

روز چهاردهم ماه مبارک رمضان

نویسنده:

آیات منتخب جزء چهاردهم(سوره مبارکه حجر و سوره مبارکه نحل)

مینا :

آشنايى با سوره حجر

اين سوره مباركه پانزدهمين سوره از قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن، به نكانى از شناسنامه آن اشاره مى رود:

1 - نام سوره

نام اين سوره از هشتادمين آيه آن - كه از جامعه سركش و حق ناپذير «حجر» سخن مى گويد - برگرفته شده است.(132)

واژه «حجر» نام سرزمين و شهر و ديارى آباد و پر ناز و نعمت بود كه سر راه مكّه و شام قرار داشت، و در آن جامعه و مردمى مى زيستند كه از نعمت هاى خدا بهره ور، و در حال رفاه و برخوردارى هاى مادى بودند و خدا پيامبر بزرگى به نام «صالح» را - براى بر چيدن بساط ستم و حق كشى ، ايجاد فرصت و امكانات برابر براى رشد و پيشرفت در عرصه هاى گوناگون حيات، ارشاد و هدايت آنان به سوى حق و عدالت، آزادى و آزادگى، رفاه و معنويت و زندگى در خور مقام انسان - به سوى آنها فرستاد، امّا آن مردم بد مست و گستاخ، هم او را دروغگو انگاشتند و هم آيات و نشانه ها و معجزه هاى همراه او را.

2 - فرودگاه اين سوره

از ديدگاه مفسّران از جمله «مجاهد» و «قتاده» اين سوره مباركه در مكّه و در كنار كهن ترين خانه توحيد و تقوا بر قلب پاك پيامبر مهر و آزادى فرود آمده است، امّا «حسن» بر آن است كه دو آيه از اين سوره، در مدينه فرود آمده و ديگر آيات آن همگى در مكّه فرود آمده است. آن دو آيه كه به باور «حسن» در مدينه فرود آمده اند عبارتند از:

وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ(133)

و ديگر، آيه كَما أَنْزَلْنا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ.(134)

3 - شمار آيات و واژه هاى آن

اين سوره به گونه اى كه محدّثان و مورّخان آورده اند، پنجاه و دوّمين سوره است كه بر پيامبر گرامى نازل شده است(135) و داراى 99 آيه مى باشد.

گفتنى است كه سوره حجر از 654 واژه، 2760 حرف و شش بخش كلّى تشكيل شده است.

پاداش تلاوت آن

در فضيلت اين سوره مباركه و پاداش تلاوت آن، از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه فرمود:

من قرأها اعطى من الاجر عشر حسنات بعدد المهاجرين و الانصار...(136)

هر كس اين سوره مباركه را با شور و اخلاص و براى آگاهى و عمل به رهنمودهاى آن تلاوت كند، خدا به شمار ياران مكّى و مدنى پيامبر و به شمار آن تاريك انديشان و كوردلانى كه آن حضرت را مورد تمسخر قرار دادند، به او پاداش ارزانى خواهد داشت.

5 - دورنمايى از سوره «حجر»

اين سوره مباركه نيز كه پانزدهمين سوره از قرآن شريف، و پنجاه و دوّمين سوره اى است كه بر قلب پاك پيامبر فرود آمده است، از سوره هاى مكّى است؛ و به همين دليل محتواى آن بيشتر جهت فكرى، عقيدتى، فرهنگى، اخلاقى، انسانى و سازندگى معنوى و روحى دارد و در قالب ها و فرازهاى گوناگونى بر آن است كه نخست در جامعه شرك زده و گرفتار ضدّارزش ها، تحولى مطلوب از نظر انديشه و عقيده و عواطف انسانى پديد آورد و آنان را به سوى قله هاى پرفراز شرف و كمال و ارزش هاى والاى توحيدى و انسانى رهنمون سازد.

اگر بخواهيم دورنمايى از معارف و مفاهيم و محتواى اين سوره را به تابلو بريم، با اين عناوين كلّى روبه رو مى گرديم:

شناخت پديدآورنده هستى با نگرش به كران تا كران هستى و پديده هاى شگفت انگيز آن.

شناخت پديده وحى و رسالت و پيامبران و هدف هاى بلند تربيتى، معنوى، انسانى ، عادلانه، رشددهنده، و آزادى بخش آنان.

شناخت شكوه و عظمت قرآن، اين آخرين سند و برنامه آسمانى.

شناخت جهان پس از مرگ.

آشنايى با آفرينش آدم.

آشنايى با موضع شيطان در برابر آدم از آغاز تا فرجام كار.

ترسيم فرازهايى از سرگذشت عبرت انگيز برخى اقوام و جامعه هاى پيشين.

هشدارها و تشويق ها براى دلگرم ساختن انسان و انگيزش او به سوى ايمان و عمل،

و سفارش پيامبر به پايدارى در برابر مشكلات براى ايجاد تحوّل انسانى.

36قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ.

گفت: پروردگارا، پس مرا تا روزى كه [ مردم ] برانگيخته مى شوند مهلت ده.

37قالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ.

رمود: بى گمان تو از مهلت داده شدگان هستى.

38إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ.

امّا نه هماره، بلكه ] تا روز آن زمان معلوم.

39قالَ رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ.

گفت: پروردگارا، به خاطر اين كه [ با اين آزمون دشوار] مرا به تباهى كشاندى، من [ نيز] در زمين [ گناهان و زشتى هاى بندگانت را ]در نظرشان آراسته خواهم ساخت و آنان را يكسره به گمراهى خواهم افكند،

40إِلاَّ عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ.

مگر بندگان خالص شده [ و برگزيده بارگاه ] ات از ميان آنان را

41قالَ هذا صِراطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ.

فرمود: اين [ ويژگى اخلاص ] راهى است راست كه [ راه نمودنِ رهروان آن ] بر عهده من است

42إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغاوِينَ.

به يقين تو بر بندگان من هيچ گونه [ سلطه و] چيرگى نخواهى يافت، مگر به كسانى از گمراهان كه از تو پيروى نمايند

43وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ.

و بى گمان [ آتش شعله ور] دوزخ وعده گاه همه آنان خواهد بود

49وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ

. و از جنبندگان، آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است و فرشتگان براى خدا سجده مى كنن

. 56 وَ يَجْعَلُونَ لِما لا يَعْلَمُونَ نَصِيباً مِمَّا رَزَقْناهُمْ تَاللَّهِ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُونَ.

و [شرك گرايان ] از آنچه به آنان روزى داده ايم، براى آن [معبودهايى ] كه [چيزى ] نمى دانند بهره اى قرار مى دهند. به خدا سوگند كه شما [شرك گرايان ] از آنچه به دروغ مى بافيد بازخواست خواهيد شد.


آشنايى با سوره نحل

اين سوره مباركه شانزدهمين سوره از قرآن شريف، اين كتاب پرشكوه و پرمعنويت آسمانى است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آيات آن، به نكاتى از شناسنامه آن براى شناسايى و آگاهى از محتوا، موقعيت و چگونگى آن اشاره مى رود.

1 - نام اين سوره مباركه

نام اين سوره مباركه از شصت و هشتمين و شصت نهمين آيه آن برگرفته شده است. در اين دو آيه آفريدگار هستى از پديده و حشره حيرت انگيزى به نام زنبور عسل، كه سمبل دقّت و نظم و نمونه تمدّن و زندگى اجتماعى است ياد مى كند، و از وحى الهى به آن موجود شگرف سخن مى گويد و روشنگرى مى كند كه چگونه آفريدگارش راه و رسم زندگى را به طور غريزى به آن حشره شگفت انگيز آموخت و به طور غريزى هدايت نمود كه چگونه با مهندسى دقيق و ظرافت بهت آور خود، خانه هاى شش ضلعى بر فراز قله ها، شكاف مناسب كوه ها، لابه لاى صخره ها و در درون شاخ و برگ درختان و... بسازد، و چگونه از بهترين گل ها و گياهان بهره گيرد، و آن گاه چگونه بهره اى ارزشمند و شفابخش به انسان ها بدهد...

و اوحى ربّك الى النحل...

2 - فرودگاه آن

در مورد فرودگاه اين سوره مباركه ديدگاه ها يكسان نيست:

1 - به باور «حسن» و «قتاده» چهل آيه از اين سوره مباركه، كه شامل آيات چهل گانه آغاز سوره تا آيه چهل مى باشد، در مكّه و كنار كهن ترين خانه توحيد بر قلب مصفّاى پيامبر فرود آمده و بخش ديگر آيات آن در مدينه فرود آمده است.

2 - امّا به باور گروهى همچون: «ابن عباس»، «عطا» و «شعبى» همه سوره مباركه، جز سه آيه آخر آن، در مكّه فرود آمده است، و آن سه آيه نيز به هنگام بازگشت پيامبر از «اُحُد» ميان مكّه و مدينه بر قلب پاك آن حضرت فرود آمد.

3 - به روايت ديگرى از «ابن عباس» بخش بزرگى از سوره مباركه در مكّه، و شمارى از آيات نيز در مدينه فرود آمده است. بنا به اين روايت از آيه 95 كه با «و لا تشتروا» آغاز مى گردد، تا آخر آيه 96، در مدينه و بقيه سوره در مكّه فرود آمده است.

3 - شماره آيات و واژه هاى آن

اين سوره مباركه داراى 138 آيه، دو هزار و هشتصد و چهل 2840 واژه، و هفت هزار و هفتصد و هفت حرف 7707 دارد، و در چهارده بخش آمده است.

4 - پاداش تلاوت آن

1 - در اين مورد از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه فرمود:

مَنْ قرأها لم يحاسبه الله تعالى بالنّعم الّتى انعمها عليه فى دار الدّنيا و اعطى من الاجر كالّذى مات و احسن الوصيّة...(166)

هر كس اين سوره را خالصانه و براى آگاهى و عمل به مفاهيم آن بخواند، خداى پرمهر از او در مورد نعمت هايى كه در دنيا به او ارزانى داشته است، حساب نخواهد كشيد، و پاداش او بسان كسى خواهد بود كه با وصيتى شايسته و سنجيده جهان را بدرود گويد؛ و اگر در همان شبانه روزى كه اين سوره را خوانده است از دنيا برود، پاداش او همانند كسى است كه با وصيت شايسته و نيكويى جهان را بدرود گفته باشد.

2 - از حضرت باقر عليه السلام آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة النّحل فى كلّ شهر كفى المغرم فى الدّنيا و سبعين نوعاً من انواع البلاء...(167)

هر كس سوره نحل را در هر ماه بخواند، در اين سرا زيان نمى بيند و هفتاد گونه بلا و گرفتارى كه آسان ترين آنها جنون، جذام و بيمارى پيسى است از او دور مى گردد و در سراى آخرت نيز در قلب بهشت جاى داده خواهد شد.

5 - دورنمايى از محتواى سوره نحل

با توجه به اين نكته كه بخش مهمّى از اين سوره مباركه در مكّه فرود آمده، و آياتى از آن نيز در مدينه نازل شده است، اين سوره، هم حال و هوا و ويژگى هاى سوره هاى مكّى را دارد، و هم از ويژگى هاى سوره هاى مدنى برخوردار است.

اين سوره از سويى از مبدأشناسى و توحيدگرايى و شناخت معاد و سراى آخرت سخن دارد و با شرك و كفر و زندقه و بيداد به صورت گسترده اى پيكار مى كند تا تحول فكرى و عقيدتى و اخلاقى و اصلاحى پديد آورد، و از دگرسو از هجرت و جهاد و مسائل اجتماعى و احكام و مقررات مدنى و انسانى براى زندگى جامعه ها و تمدّن ها بحث مى كند؛ هم افكار و انديشه ها و خردها را به آيات كتاب آفرينش و شگفتى هاى بهت آور خلقت توجّه مى دهد، تا با نگرش بر اين نظام شگرف به آفريدگار هستى حساب و كتاب و عدل و داد ايمان آورند، و هم راه و رسم زندگى فردى، خانوادگى و اجتماعى و جهانى را ترسيم مى كند تا انسان ها عادلانه و انسانى و پرمهر و صفا زندگى نمايند.

آيات يكصد و بيست و هشتگانه اين سوره مباركه بر چهار بخش قابل تقسيم است و اين عناوين و موضوعات گوناگون در آيات آن آمده است:

ترسيم زنجيره اى از شگفتى هاى جهان آفرينش،

ترسيم بخشى از نعمت هاى سرنوشت سازى كه آفريدگار هستى به انسان ارزانى داشته است. نعمت هاى سرنوشت ساز و حيات بخشى چون:

نعمت نور و روشنايى،

خورشيد و بركات آن در زندگى بشر،

آفرينش انسان،

انواع گل ها و گياهان و درختان گوناگون،

انواع ميوه ها و مواد گوناگون عذايى،

حشرات و حيواناتى كه دستگاه آفرينش آنها را رام انسان ساخته است تا به او خدمت كنند و سودش رسانند،

نعمت همسر، فرزند و ديگر نعمت ها و امكانات رشد و سعادت ساز،

اشاره به زندگى اجتماعى و بهت آور زنبور عسل، كه انسان را در برابر آفريدگار اين حشره ريز، امّا حيرت انگيز به سپاس برمى انگيزد،

زنجيره اى از دلايل توحيد و يكتايى خدا و دعوت به توحيدگرايى و ايمان به معاد و جهان پس از مرگ،

هشدار به شرك گرايان و بيدادپيشگان و گناهكاران...

نكوهش از بدعت ها و بازيگرى ها...

هشدار از وسوسه شيطان...

دعوت به ارزش هاى والا و انسانسازى چون: عدالت، احسان، هجرت، جهاد در راه خدا، سپاسگزارى از نعمت ها و قدرشناسى از والايى ها و نهى از ظلم و بيداد و زشتى و گناه...

19 وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُسِرُّونَ وَ ما تُعْلِنُونَ.

و خدا آنچه را نهان مى داريد و آنچه را آشكار مى سازيد، [همه را ]مى داند.

91 . وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ وَ لا تَنْقُضُوا الْأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلاً إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ

و به پيمان خدا - هنگامى كه [با او] پيمان بستيد - وفا نماييد، و سوگندهاى [خودتان ] را پس از استوار ساختن آنها - با اينكه خدا را بر خود ضامن [و گواه ] قرار داده ايد - مشكنيد؛ چرا كه خدا [همه ]آنچه را انجام مى دهيد، مى داند [و از عملكردتان آگاه است ] .

98فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ

. پس هنگامى كه قرآن مى خوانى، از [وسوسه هاى ] شيطان رانده شده به خدا پناه جوى

99إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

چرا كه او بر آن كسانى كه ايمان آورده اند و بر پروردگار خويش توكّل مى كنند، هيچ گونه چيرگى ندارد.

100إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ.

 چيرگى او تنها بر كسانى است كه وى را به [دوستى و ]سررشته دارى برگيرند و كسانى كه به وسيله او [به شرك گراييده و به خداى يكتا] شرك مى ورزند

114فَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالاً طَيِّباً وَ اشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ

. بنابراين از آنچه خدا روزىِ شما ساخته است، روا و پاكيزه را بخوريد، و نعمت خدا را سپاس گزاريد اگر [به راستى ] تنها او را مى پرستيد.


دعای امروز

امروز وقتی داشتم نماز میخوندم به قنوت که رسیدم و خواستم چهل نفرو بگم من هیچ وقت لیست ندارم به غیر از یه عده بقیه رو هر کی جلو نظرم بیاد میگم همه کسایی که بهم بدی کرده بودنو کسایی که دلمو شکونده بودن جلو نظر اومد و اسمشونو گفتم.بچه ها بیایین امروز برای اونایی دعا کنیم که در حقمون بدی کردن اونایی که دلمونو خیلی بد شکوندن و از این کارشون خوشحال شدن و دعا کنیم خدا ماروهم اگه بدی کردیم خدا ببخشه

آزاده :

دشمن قسم خورده انسان :


« شیطان گفت خدایا چنانچکه مرا گمراه کردی من نیز در زمین (همه چیز را )در نظر فرزندان آدم جلوه میدهم و همه آنها را گمراه خواهم کرد» سوره حجر،آیه ۳۹

انسان نادان از نظر حضرت ابراهیم :

«ابراهیم گفت آری هرگزبه جزمردم نادان کسی ازلطف خدانومیدنیست»سوره حجر،آیه ۵۶

 

نعمت سایه بان :

من که تا بحال اصلاً به این فکر نیافتاده بودم که سایه بانها هم جزء نعمتهای خدا هستن بعد از خواندن این آیه تازه به فکر افتادم که اگه درختها و دیوارها سایه نداشتن چه فاجعه ای میشد

نه از بیرون رفتن جمعه ها خبری بود و نه از درس خواندن زیر سایه ی درخت و نه خیلی از چیزهای خوب دیگه

«و خدای برای آسایش شما ازگرما سایه بانها از درختان و سقف و دیوار و کوهها مهیا ساخت و از غارهای کوه پوشش برایتان قرار داد تا از گرما پناهی گیرید و نیز لباس که شما را از گرما و سرما بپوشاند خلق کرد و نیز برای آنکه در جنگ محفوظ مانیدلباس (آهنین) مقرر گردانید چنین نعمتهای خود را بر شما کامل کرد تا مگر تسلیم امر او باشید»سوره نحل ،آیه ۸۱

 

 واما دعای امروز ما در حق اونایی که تواین روزها،نگاه منتظرشون به دستهای دعای ماست:

«الهم ادخل علی اهل القبــــــور الســـــــــــرور»

 

تخت جمشید

مریم:

و هیچ چیز نیست مگر اینکه گنجینه های آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازه معین فرو نمی فرستیم. حجر / 20

به بندگان من خبر ده که منم آمرزنده مهربان . حجر / 49

چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش ناامید میشود؟ حجر / 56

پس با ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده کنندگان باش. حجر / 98

اگر نعمتهای خدا را شماره کنید آنرا نمیتوانید بشمارید . قطعا خدا آمرزنده مهربان است . نحل / 18

و خداوند آنچه را که پنهان میکنید و آنچه را که آشکار می سازید می داند. نحل / 19

ما وقتی چیزی را اراده کنیم  همین قدر که به آن می گوییم : "باش" ، بیدرنگ موجود میشود. نحل/ 40

و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین از نجبندگان و فرشتگان است، برای خدا سجده میکنند و تکبر نمی ورزند. نحل / 49

و به یاد آور روزی را که در هر امتی گواهی از خودشان برمی انگیزیم و تو را هم بر این امت گواه آوریم . نحل / 89

آنچه نزد شماست تمام میشود و آنچه پیش خداست پایدار است و قطعا کسانیکه شکیبایی کردند به بهتر از آنچه عمل کردند ، پاداش خواهیم داد. نحل / 96

یاد کن روزی را که هر کس می آید و از خود دفاع میکند و هر کس به آنچه کرده بی کم و کاست پاداش می یابد و بر آنان ستم نمی رود. نحل / 111

و صبر کن و صبر تو جز به توفیق خدا نیست و بر آنان اندوه مخور و از آنچه نیرنگ میکنند دلتنگ مدار. نحل / 127

 

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar20.sub.ir

 

 

یکشنبه بیست و چهارم شهریور 1387

بعد منزل نبود در سفر روحانی!!!

نویسنده:

« به نام او »

« سلام عزیزم .حالت چطوره؟ دیشب خواب دیدم ازم خداحافظی کردی گفتی دارم میرم مشهد .زیارت قبول . میبوسمت»

امامزاده هاشم

وقتی صبح بیدار شدم هنوز چشام خوب کلمات رو تشخیص نمیداد که این اس ام اس رو دیدم ،اونم از کسی که خیلی وقته از همدیگه خبر نداشتیم

 یهو یاد چند شب پیش افتادم ،یادتونه؟؟ همون روز که براتون نوشتم مرجان گفته که دو رکعت نماز زیارت امام رضا بخون و منم اومدم و زود حرفهای مرجان خانم رو به شما گفتم.

 ولی در مورد خودم طوری شد که اصلاً فرصت نشد و نتونستم این نماز رو بخونم .ولی همش تو دلم مقصر خدا رو میدونستم

پرده رو کنار کشیدم و یه نگاه به آسمون کردم و لی چون باهاش قهر بودم تو دلم گفتم :خب نمیخواستی بدی ،چرا اینجوری میکنی؟ خب نده دیگه بعد هم سرمو انداختم به سمت حرم امام رضا و یه سلام کوچیک دادم و بیخیال نماز زیارت و خدا و این کارش شدم 

حتی این چند روز هم دیگه به بهانه داشتن امتحان ،به سراغ خواندن قرآن هم نرفتم..

وقتی این اس ام اس رو خواندم و دیدم اون بنده ی خدا بدون اینکه از جایی باخبر باشه چنان مطمئن میگه زیارتت قبول باشه ،خداییش خیلی از خودم خجالت کشیدم که باز هم نتونستم صبر کنم ،باز هم پیش داوری کردم و باز هم یه دور دیگه شرمنده ی خدا شدم خدا یا این یکی رو هم لطفاً یه جوری دیلیتش کن

مرجان خانم نمیدونم الان کجایی ،مشهدی یا که بر گشتی؟ در هر صورت ،زیارتت قبول باشه و ممنون که به یاد همه مون بودی

 

برگه سبزیست تحفه ی درویش

چه کند که بینوا نـــــــدارد بیش

افطاری

 

بازم مثل پارسال بدون اینکه حتی خودتون هم بدونید ، همراه ما در کنار یه سفره ی افطاری دوستانه بودیدهیچ وقت فکر نمیکردم که برای دومین بار، با شماها سر یه سفره ی افطار بشینم

 

 

یکشنبه بیست و چهارم شهریور 1387

روز سیزدهم ماه مبارک رمضان

نویسنده:

آیات منتخب جزء سیزدهم(سوره یوسف از ایه ۵۴ وسوره رعد و سوره ابراهیم ازابتداالی۵۳)

مینا :

 86 . قالَ إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَ حُزْنِي إِلَى اللَّهِ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ.

[ او] گفت: من شكايت غم و اندوه خود را [ تنها] به سوى [ بارگاه ]خدا مى برم و از [ لطف و حكمت ] خدا چيزى مى دانم كه شما نمى دانيد.

آشنايى با سوره رعد

اين سوره مباركه سيزدهمين سوره از سوره هاى قرآن شريف است، كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از ويژگى هاى آن اشاره مى رود:

1 - نام اين سوره

نام اين سوره مباركه از سيزدهمين آيه آن برگرفته شده و به نام «رعد» نامگذارى گرديده است؛ چرا كه به بيان برخى، وحى الهى بسان باران رحمت اوست و همان گونه كه باران با رعد و برق همراه است، وحى الهى نيز كه رحمتى از سوى خدا به پيامبران، و آن گاه همه انسان هاست، با هشدار و نويد همراه مى باشد.

2 - فرودگاه آن

به باور گروهى از جمله «ابن عباس» همه آيات اين سوره در مكّه و در كنار كهن ترين معبد توحيد و تقوا بر قلب پاك پيامبر فرود آمده است، امّا به باور «مقاتل» آخرين آيه آن در مورد «عبداللّه بن سلام» مى باشد و در مدينه فرود آمده است.

«سعيد بن جبير» بر آن است كه اين سوره در مكه فرود آمده است؛ با اين بيان چگونه مى توان گفت آخرين آيه در مورد عبد اللّه بن سلام مى باشد؟

و از ديدگاه «حسن» و «قتاده» همه آيات اين سوره، جز دو آيه 31 و 32 در مدينه فرود آمده است.

3 - شماره آيات و...

اين سوره از ديدگاه شاميان 47 آيه، از نظر مصريان 45 آيه، از نظر حجازيان 44 آيه و از نظر كوفيان 43 آيه دارد كه دليل تفاوت ديدگاه ها و موارد آن خواهد آمد.

گفتنى است كه اين سوره از 855 واژه و 3506 حرف پديد آمده و به طور طبيعى به هشت بخش قابل تقسيم است.

4 - پاداش تلاوت اين سوره

از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه فرمود:

«من قراء سورة رعد اعطى من الاجر عشر حسنات بعدد كل سحاب مضى و كلّ سحاب يكون الى يوم القيامة، و كان يوم القيامة من الموفين بعهد اللّه تعالى.»(30)

هر كس سوره مباركه رعد را بخواند، به او ده پاداش داده مى شود كه با همه ابرهاى گذشته و آينده جهان آفرينش - كه تا روز رستاخيز در آسمان پديدار گردند - برابرى خواهد كرد، و در روز رستاخيز از كسانى خواهد بود كه به پيمان خويش با خدا وفا كرده اند.

و نيز از حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه فرمود:

«من اكثر قرأة الرّعد لم يصبه اللّه بصاعقة ابداً، و ان كان مؤمناً ادخل الجنة بغير حساب، و شفع فى جميع من يعرفه من اهل بيته و اخوانه.»(31)

هر كس سوره رعد را بسيار تلاوت كند، هرگز گرفتار صاعقه نخواهد شد و اگر به راستى انسان باايمانى باشد، او را بدون حسابرسى وارد بهشت پرطراوت و زيبا خواهند نمود، و مى تواند افراد خانواده و دوستانش را به اذن خدا شفاعت كند.

5 - دورنمايى از سوره مباركه

سوره رعد از سوره هايى است كه در مكّه فرود آمده است؛ از اين رو از انديشه و عقيده و ايمان آغاز مى گردد، و پس از ترسيم باور شايسته و درست و نشان دادن برنامه زندگى در خور شأن انسان و اخلاق و رفتار مترقّى، پايان مى پذيرد.

در اين سوره مباركه از اين مفاهيم و عناوين سخن رفته است:

از مبدأشناسى و شناخت جهان پس از مرگ،

از شگفتى هاى آفرينش و نشانه هاى قدرت و يكتايى خدا در آسمان ها،

از آيات قدرت بى نظير او در كران تا كران زمين،

از اين حقيقت كه تحوّل مطلوب يا نامطلوب در زندگى انسان و بهره ور شدن از نعمت هاى خدا و يا محروم ماندن و گرفتار آمدن به عذاب خدا، به دست خود فرد و خانواده و جامعه بشرى است، نه شانس و اقبال و تصادف و اتّفاق و بى حساب و كتاب.

از وظايف و مسئوليت هاى انسان،

از حق و باطل و ترسيم آنها در قالب مثال هاى زيبا،

از ولايت پذيرى هاى خفت آور و پرستش هاى ذلت بار و نكوهش آنها،

از ارزش هاى اخلاقى و انسانى همچون راستى، درستى، مهر به نزديكان، بشردوستى، پايدارى، شكيبايى، انفاق و رفتار بزرگمنشانه با ديگران.

از سرگذشت عبرت انگيز جامعه هاى سركش و بيدادگر و تبهكار،

و از ده ها نكته ظريف و درس آموز ديگرى كه خواهد آمد

26 . اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الاخِرَةِ إِلاَّ مَتاعٌ.

خدا روزى را براى هر كه بخواهد مى گستراند و [ بر هر كه بخواهد] تنگ مى گرداند، و [ اين دنياپرستانند كه ] به زندگى [ فناپذير و زودگذر] اين جهان شادمان شده اند، در صورتى كه زندگى اين جهان در برابر آخرت جز بهره اى [ ناچيز ]نيست.

28 . الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ.

همان كسانى كه ايمان آورده اند و دل هايشان به ياد خدا به [ ساحل ]آرامش مى رسد، بهوش باشيد كه دل ها تنها با ياد خدا آرامش مى يابد.

29 . الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ.

- كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند، خوشا به حالشان، و بازگشت نيكو [ نيز] براى آنان است.

 آشنايى با سوره ابراهيم

اين سوره مباركه، چهاردهمين سوره قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن به نكاتى از شناسنامه آن، اشاره مى رود:

1 - نام سوره

نام اين سوره از سى و پنجمين آيه آن، كه نام الهام بخش ابراهيم در آن آمده است، برگرفته شده و سوره ابراهيم نامگذارى گرديده است؛ چرا كه در آن آيه شريفه، نيايش و راز و نياز خالصانه و عاشقانه و درس آموز ابراهيم با خدا به تابلو رفته است كه رو به بارگاه خدا آورده و مى گويد: پروردگارا! اين شهر را، شهر امن و امان ساز و مرا و فرزندانم را از پرستيدن بت ها و پرستش هاى ذلت بار دور ساز.

2 - فرودگاه آن

گروهى از جمله «قتاده»، «حسن» و «ابن عباس» آورده اند كه: جز دو آيه 28 و 29 از اين سوره مباركه، ديگر آيات آن، همه در مكّه و در كنار كهن ترين خانه وحى و رسالت بر قلب پاك پيامبر فرود آمده است.

3 - شماره آيات، واژه ها و حروف آن

اين سوره مباركه به شمار «شاميان» 55 آيه، و به شمار «حجازيان» 54 آيه، و طبق شمار كوفيان 52 آيه، و بنا بر شمار «مصريان» 51 آيه دارد، كه معروف و مشهور، همان 52 آيه است. و همان گونه كه اشاره رفت همه آيات آن در مكّه فرود آمده و تنها دو آيه آن كه در مورد كشتگان شرك گرايان و تاريك انديشان در «بدر» است، در مدينه نازل شده است.

گفتنى است كه سوره ابراهيم داراى 831 واژه و 4434 حرف است و بر هفت بخش كلّى قابل تقسيم مى باشد.

4 - فضيلت و پاداش تلاوت آن

1 - از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله آورده اند كه فرمود: من قرأ سورة ابراهيم... اعطى من الأجر عشر حسنات بعدد من عبد الاصنام و من لم يعبدها.(78)

كسى كه سوره «ابرهيم» و «حجر» را تلاوت كند خدا به شمار هر يك از كسانى كه بت پرستيده و يا نپرستيده اند، ده پاداش به او ارزانى مى دارد.

2 - و نيز از حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه فرمود: من قرأ سورة ابراهيم و الحجر فى ركعتين جميعاً فى كل جمعةٍ لم يصبه فقر و لا جنون و لا بلوى.(79)

هر كس سوره «ابراهيم» و «حجر» را در دو ركعت نماز جمعه اش در هر هفته بخواند، فقر و جنون و گرفتارى دامنگير او نخواهد شد.

دورنمايى از اين سوره

چهاردهمين سوره قرآن شريف نيز در مكّه بر قلب پاك پيامبر آزادى و عدالت و معنويت فرود آمده است، از اين رو محتواى آن بيشتر جهت فكرى، فرهنگى، عقيدتى، انسانى و سازندگى روحى و اخلاقى دارد.

1 - از آفريدگار هستى آغاز مى كند كه براى نجات انسان از تاريكى هاى شرك و بيداد و اختناق و استبداد و درآوردن او به روشنايى توحيد و عدالت و تقوا و آزادگى انسانى، كتاب هاى آسمانى به ويژه پر شكوه ترين آن ها، قرآن و پيامبر را به سوى انسان ها مى فرستد.

2 - از پى آن، نظر انسان جستجوگر و پر جنب و جوش را به نشانه هاى قدرت و يكتايى و عظمت خدا در آسمان و زمين و كران تا كران هستى جلب مى نمايد.

3 - تاريك انديشان و دنياپرستان را به باد نكوهش مى گيرد كه چگونه زندگى زودگذر و فناپذير اين جهان را بر سراى جاودانه و نعمت هاى ماندگار آن برمى گزينند و به هر شقاوتى دست مى يازند.

4 - آن گاه به سرگذشت رسالت ها و برخى از پيامبران بزرگ، همچون موسى، نوح، هود، شعيب و جامعه هاى حق ستيزى كه با بيداد و حق ناپذيرى خود را به نابودى محكوم ساختند اشاره دارد و از ابراهيم، پدر توحيدگرايان و نيايش خالصانه او با خدا سخن مى گويد.

5 - صحنه اى تكان دهنده از روز رستاخيز و درگيرى شيطان با پيروانش، و نيز رهبران و رهروان گمراه را، براى بيدارى و هشيارى مردم ترسيم مى كند.

6 - در قالب مثال هايى جالب و روشنگر، انديشه و عقيده و رفتار شايسته و عادلانه و انسانى را، به درختى ريشه دار و ماندگار و پاك و پاكيزه و شكوهبار، با سايه آرام بخش و ميوه هايى گوارا تشبيه مى كند، و بدانديشى و شرك و كفر و بيداد را به درخت پليد و شوم.

7 - بحث معاد و شناخت سراى آخرت را طرح مى كند.

8 - و در لابه لاى اين بحث هاى متنوع و سازنده، ده ها هشدار، درس عبرت و پند و اندرز انسانى و اخلاقى مى دهد

4 . وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ.

- و ما هيچ پيام آورى را جز به [ لغت و] زبان جامعه اش نفرستاديم تا [ بتواند دين خدا را] براى آنان [ به روشنى ] بيان كند. پس خدا هر كس را بخواهد [ به كيفر بدانديشى و بدرفتاراش - با واگذاردن به حال خود - ]گمراه مى سازد و هر كه را بخواهد راه مى نمايد، و او پيروزمند و فرزانه است.

 22 . وَ قالَ الشَّيْطانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَ ما كانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ إِلاَّ أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلا تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ ما أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَ ما أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِما أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ.

و هنگامى كه كار از كار گذشت، شيطان مى گويد: بى گمان خدا به شما وعده درست داد [ و به آن وفا نمود] و من به شما وعده [ دروغينى ] دادم و [ در وعده ام ] با شما تخلّف ورزيدم و من بر شما هيچ گونه چيرگى [ و سلطه اى كه آزادى و حق انتخاب نداشته باشيد ]نداشتم، جز اين كه شما را فرا خواندم و شما مرا پاسخ مثبت داديد؛ از اين رو مرا نكوهش نكنيد و خودتان را به باد نكوهش بگيريد. اينك نه من فريادرس شما هستم و نه شما فريادرس من. من از اين كه شما پيش از اين مرا شريك خدا مى گرفتيد بيزارم. آرى، بيدادگران عذابى دردناك خواهند داشت.

اینم دعای امروز                                                                                

خداوندا ! ياريمان ده كه ارزشهاي وجودي خويش رابشناسيم،
عشق را تجربه كنيم
و اين ويرانه هاي انديشه را از نو بسازيم
و ياريمان ده كه فرصت دوست داشتن را به يكديگر بدهيم                     

 

آزاده :

بهترين کس براي درد دل :

یعنی به کی بگم که حرفمو بفهمه؟ نکنه خدای نکرده برداشت بد بکنه؟ نکنه خدای نکرده اصلاْ من در این مورد خاص دارم اشتباه میکنم و این درد دل به قیمت تهمت زدن داره تموم میشه؟ پس به کی بگم؟ خدایا دلم داره میترکه


« يعقوب (به فرزندان) گفت : من با خدا غم و درد دل خود گويم و از لطف بيحساب خدا چيزي دانم که شما نمي دانيد.»سوره يوسف ،آيه 86

نبود راضی ز کار خود خـــــــداوند                    ز خلق هستی و آن چیره دستی

تو را چون آفرید آهسته این گفت                     که دیگر راضیـــم از خلق هستی

وقتی آیه ی پایین رو خواندم ،هر چی فکر کردم نتونستم جای خودم رو میون این جمع بدونم کجاستچون انسانیم و دارای اختیار ، ولی رغبت و اشتیاق رو هم که تو خودم نمیبینم پس جای من کجاست؟؟؟


« هر که در آسمان ها و زمين است با همه آثار وجودش به رغبت و اشتياق و به جبر و الزام شب و روز به طاعت خدا مشغولست »سوره رعد ،آيه 15

نتیجه ی شاکر بودن :

«وبازبه خاطرآريد وقتيکه خدا اعلام فرمودکه شما بندگان اگر شکر (نعمت)به جاي آريد برنعمت شما مي افزائيم واگر کفران کنيدبه عذاب شديدگرفتارمي کنيم»سوره ابراهيم ،آيه 7

و اما دعای امروز من از زبان حضرت ابراهیم:

«پروردگارا من و ذریه مرا نمازگزار گردان و بار الها دعای ما را اجابت فرما  بار الها روزی که حساب به پا می شود تو در آن روز سخت برمن والدین من و همه مومنان ،از کرم ببخشا»سوره ابراهیم،آیات۴۰-۴۱

 سمانه  : خدایا میگن صد بار اگر توبه شکستی بازا    اما من خودم از توبه شکستن های خودم خسته شدم تو رو نمیدونم    خدایا کمک کن دیگه روی توبه کردن رو هم ندارم  میگما اگه هزار بارباشه چی بازم بازام؟                                                                                      ببخشین خوب       

شنبه بیست و سوم شهریور 1387

روز دوازدهم ماه مبارک رمضان

نویسنده:
آیات منتخب جزء دوازدهم(سوره مبارکه هود از ایه ۶ وسوره یوسف ازابتداالی۵۳)

آشنايى با سوره هود

 اين سوره مباركه يازدهمين سوره از سوره هاى قرآن شريف است كه پيش از آغازِ ترجمه و تفسير آن، براى آشنايى بيشتر، به نكاتى كوتاه از ويژگى هاى آن اشاره مى رود.

1 - نام اين سوره نام بلند و با عظمت اين سوره مباركه «هود» است و به دو جهت به اين نام مقدس ناميده شده است.

نخست اينكه در چندين آيه از آيات آن به مناسبت هاى گوناگون نام آن پيامبر بزرگ آمده است؛ براى نمونه مى توان به آيات 50، 53، 58، 60 و 89 نگريست. و ديگر اينكه در اين سوره پرتوى از سرگذشت درس آموز برخى از پيامبران بزرگ از جمله نوح، صالح، ابراهيم، لوط، موسى و خود «هود» و جامعه هاى آنان در آيات اين سوره ترسيم شده است.

2 - فرودگاه آن به باور بيشتر مفسّران، همه آيات اين سوره در مكّه و در كنار كهن ترين خانه توحيد بر قلب نورانى پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله وسلم فرود آمده است. امّا «قتاده» بر اين باور است كه يك آيه اين سوره(89) در مدينه فرود آمده و بقيه آيات آن مكّى است.

3 - شماره آيات و واژه ها و حروف آن اين سوره بنابر شمار قاريان كوفه داراى يكصدو بيست و سه آيه، و بنا به شمار شاميان وقاريان پيشين مدينه، يكصدوبيست و دو آيه، و به باور ديگر صاحب نظران داراى يكصدوبيست و يك آيه است، كه دليل تفاوت در شمار آيات خواهد آمد.

گفتنى است كه اين سوره از 1725 واژه و 7513 حرف تشكيل شده و داراى بخشهاى متنوّع و مفاهيم انسانساز و ارزشمندى است.

4 - پاداش تلاوت آن 1 - در اين مورد از پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله وسلم آورده اند كه فرمود: «من قرأها اعطى من الأَجر عشر حسنات و بعدد مَنْ صدّق بنوح و كذّب به... و كان يوم القيامة من السّعداء.»(90)

هر كس اين سوره مباركه را بخواند به شماره هر كس كه به نوح، هود، صالح، شعيب، لوط، ابراهيم و موسى ايمان آورده و يا آنان را تكذيب نموده است، ده پاداش به اوارزانى مى شود و در روز رستاخيز در زمره نيكبختان راستين خواهد بود.

2 - و نيز از حضرت باقر عليه السلام در اين مورد آورده اند كه فرمود:

«مَنْ قراء سورة هود فى كلّ جمعة بعثه الله يوم القيامة فى زمرة النبييّن و حوسب حساباً يسيراً و لم تعرف له خطيئة عملها يوم القيامة.»(91)

هر كس سوره مباركه هود را هر جمعه تلاوت كند، خدا او را در روز رستاخيز در ميان پيامبران خويش بر مى انگيزد و در هنگامه حسابرسى، حساب او آسان مى شود و در آن روز سرنوشت سازكار خلاف و خطايى در پرونده عمل او باقى نمى ماند.

5 - اهميّت و حساسيّت اين سوره 1 - اهميت اين سوره در مورد پيام ها و درس هاى آموزنده آن به پيامبر گرامى ومردم است، كه در روايت مشهور ومعروفى مى خوانيم كه يكى از ياران پيامبر به آن گرانمايه عصرها و نسل ها گفت: اى پيامبر خدا! آثار پيرى زودرس در سيماى درخشان و ملكوتى شما پديدار شده است، كه فرمود: آرى سوره هود و پيام هاى آن مرا پير كرد.

قيل: يا رسول الله، قد اسرع اليك الشيب، قال صلى الله عليه وآله وسلم شيّبتنى هود...(92)

2 - و در روايت ديگرى آورده اند كه فرمود: شيّبتنى هود و اخواتها الحاقة و الواقعة و الغاشية... سوره هود و امثال آن همچون سوره «حاقه»، «واقعه»، «غاشيه» و «نباء» مرا پير كرد.(93)

6 - دورنمايى از مفاهيم و درسهاى انسانساز آن اين سوره مباركه به باور برخى از صاحب نظران چهل ونهمين سوره اى است كه بر پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله وسلم فرود آمده و به دوجهت با ديگر سوره ها متفاوت است:

1 - نخست اينكه به باور بيشتر مفسران، اين سوره در مكه بر قلب نورانى پيامبر فرود آمده است؛ از اين رو از ويژگيهاى سوره هاى مكّى كه پرداختن به اصول دين و افشاندن بذر عقيده و ايمان در مزرعه دلهاست برخوردار است.

2 - افزون بر آن، از آنجايى كه اين سوره در سخت ترين روزهاى غربت و تنهايى پيامبر و پس از رحلت دو يار و دو حمايتگر راستين و پر شور و پر اقتدار اسلام و قرآن، ابوطالب و خديجه فرود آمده، از آن نسيم دل انگيز ديگرى مى وزد

9 . وَلَئِنْ اَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ اِنَّهُ لَيَؤُسٌ كَفُورٌ.

و اگر [ما] از سوى خود [نعمت و] رحمتى به انسان بچشانيم، آنگاه آن را از او بگيريم، بيقين بسيار نوميد ونا سپاسگزار خواهد بود.

10 . وَلَئِنْ اَذَقْناهُ نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئاتُ عَنّى إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ.

و اگر پس از [درد و] رنجى كه به او رسيده است، [طعم گواراى ]نعمتى به او بچشانيم، بى گمان خواهد گفت: بديها [و رنجها] از من دور شد [ودوران شادى و شادمانى فرا رسيد]! چرا كه او شادمان و فخر فروش است!

آشنايى با سوره يوسف

 اين سوره مباركه دوازدهمين سوره از سوره هاى قرآن شريف است. پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن، به نكاتى از ويژگى هايش اشاره مى رود:

1 - نام سوره نام بلند و تاريخى اين سوره مباركه، سوره «يوسف» است و به دو جهت به اين نام مبارك خوانده شده است:

نخست اينكه جز يكى چند آيه اين سوره دلنشين و پر جاذبه، همه آياتش داستان درس آموز و سرگذشت تفكّر انگيز قهرمان زيباترين داستان ها را به تابلو مى برد و بسيار طبيعى و مناسب است كه به اين نام خوانده شود.

ديگر اينكه در قرآن شريف كه 27 مرتبه نام قهرمان بهترين داستان ها حضرت يوسف آمده است، 25 مرتبه آن در اين سوره مى باشد؛ از اين رو اگر بخواهيم نام اين سوره را از آيه آيه و واژه واژه آن هم دريافت داريم، به همين نام بر خواهيم خورد.

2 - فرودگاه اين سوره به باور همه مفسّران، تمامى آيات اين سوره در مكّه و در كنار كهن ترين خانه وحى و رسالت بر قلب پاك پيامبر فرود آمده است، و تنها طبق روايتى از «ابن عباس» چهار آيه اين سوره كه عبارتند از آيات اوّل تا سوّم و آيه هفتم، در مدينه نازل شده اند.

3 - شماره آيات، واژه ها و حروف آن اين سوره داراى يكصد و يازده (111) آيه، يكهزار و هفتصد و شصت و شش (1766) واژه و هفت هزار و يكصد و شصت و شش 7166 حرف مى باشد و به دوازده بخش كلّى قابل تقسيم است.

4 - پاداش تلاوت اين سوره

1 - از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود:

«علمّوا ارقاءكم سورة يوسف، فانّه ايّما مسلم تلاها و علّمها اهلها و ما ملكت يمينه هونّ الله تعالى عليه سكرات الموت و اعطاه القوّة ان لا يحسد مسلماً.»(223)

سوره يوسف را به بردگان خويش بياموزيد؛ چرا كه هر مسلمانى اين سوره را بخواند و به خاندان و بردگان خويش آن را بياموزد، خدا سختى هاى مرگ را بر او آسان مى سازد و به او توانى مى بخشد كه در زندگى خود به هيچ مسلمانى حسد نورزد.

2 - و نيز از حضرت صادق آورده اند كه فرمود:

«من قرأ سورة يوسف فى كُلِّ يوم او فى كلّ ليلة بعثه الله يوم القيامة و جماله مثل جمال يوسف، و لايصيبه فزع يوم القيامه، و كان من خيار عباد الله الصالحين...»(224)

كسى كه در هر شب و هر روز سوره يوسف را بخواند، خدا او را در روز رستاخيز به زيبايى و جمال يوسف بر مى انگيزد و از هراس و سختى آن روز سرنوشت ساز در امان خواهد بود و در زمره بندگان شايسته خدا قرار خواهد داشت.

3 - و نيز فرمود:

«انّها كانت فى التّورية مكتوبة.»

اين سوره مباركه، در كتاب تورات نيز آمده است.

4 - و به نقل از پدران گرانقدرش از پيامبر گرامى آورده است كه فرمود:

«لاتنزلوا نسائكم الغرف و لا تعلموهن الكتابة و لا تعلموهن سورة يوسف و علموهنّ الغزل و سورة النّور.»(225)

زنان را در غرفه هايى كه از امنيت لازم برخوردار نيست سكونت ندهيد و به آنان نوشتن و نيز سوره يوسف را نياموزيد و به جاى آنها هنرى از هنرهاى دستى چون ريسندگى و بافندگى و سوره مباركه نور را بياموزيد.

5 - دو نكته در مورد اين روايات

1 - روشن است كه پاداش پرشكوهى كه براى تلاوتگرِ اين سوره و يا سوره هاى ديگر قرآن نويد داده شده است، براى آن تلاوت قرآنى است كه سر آغاز انديشه و تفكّر شايسته قرآنى، و از پى آن سر آغازى بر عملكرد شايسته و عادلانه و انسانى باشد، و تلاوت كننده، از يوسف درس بگيرد كه چگونه در برابر هوس هاى سركش پايدارى ورزد و گناه نكند و از مرز مقررات و قوانين نگذرد،

و چگونه دربرابر زورمندان سر ذلّت فرود نياورد،

و چگونه زندان بيداد و كند و زنجير آن برايش از ستم پذيرى و خفت پذيرى گواراتر باشد،

و چگونه در زندگى آزادمرد گذشت و پايدارى و تدبير و كياست و درايت و مديريّت و تقوا باشد؛ نه تلاوتى كه تنها تلاوت باشد و نه براى انديشه و فكر و عمل، و نه تلاوتى كه شغل و حرفه و براى آب و نان و جاه و جبروت باشد، و نه تلاوتى كه ابزار فريب و سلطه گردد! آرى، آن تلاوت در خور آن پاداش پرشكوه است نه اينها.

2 - آخرين روايت كه از آموزش اين سوره مباركه به زنان هشدار مى دهد، افزون بر اينكه به بيان برخى از محققين از نظر سند قابل اعتماد نيست، دليل اين كار را نيز بيان نمى كند، و چنين به نظر مى رسد كه منظور از آن اين است كه زنان و دختران از شيوه زشت و رفتار رسواى برخى زنان كاخ نشين كه يوسف را به زشتى و گناه فرا مى خواندند و تشويق مى كردند، دور باشند؛ امّا به باور ما اين نگرانى چندان موردى ندارد؛ چرا كه قرآن حسّاس ترين و بحرانى ترين فرازهاى اين داستان ها را با عفت بيانى وصف ناپذير و بسيار دقيق بيان مى كند كه هرگز بد آموزى در آن راه ندارد.

افزون بر آن، به باور ما حق پذيرى و انصاف و درست گويى و فرجام كار همان زنان نيز عبرت انگيز و درس آموز است، كه براى همه به ويژه صاحبان قدرت و امكانات و نسل جوان، سازنده ترين پيام ها را مى تواند داشته باشد كه: هان اى عصرها و نسل ها! آن، فرجام شوم گناه خواهى و لغزش جويى و بى بندبارى و اين هم فرجام نكوهيده عفّت و پاكدامنى و تقوا. تا شما كدامين را بر گزينيد.

6 - دور نمايى از سوره اين سوره مباركه در مكّه فرود آمده است؛ از اين رو بيشتر عنايت آيات آن به ايجاد تحوّل مطلوب عقيدتى و اخلاقى و فكرى و انسانى در جامعه شرك زده، و باوراندن حقانيت دعوت پيامبر و آسمانى بودن رسالت و كتاب او به مردم در قالب زيباترين و عبرت آموز ترين داستانها و سرگذشت هاست؛ و باظرافت و زيبايى خاصّى روشنگرى مى كند كه خداى يكتا، همان قدرت بى همتاى و بى همانندى است كه هم آفريدگار جهان و انسان است، و هم تدبيرگر امور و شؤون آفرينش؛ هم فرمانرواى هستى و مالك روز رستاخير است و هم حاكم بر روند تاريخ و تحوّلات آن، و فرجام همه كارها و بازگشت همه بندگان نيز سرانجام به سوى اوست.

33 . فَلَمَّا رَءا قَميصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قالَ اِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّ اِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظيمٌ.

[يوسف در آن شرايط بحرانى رو به بارگاه خدا آورد و]گفت: پروردگارا، زندان [خود كامكان ] براى من دوست داشتنى تر است از آنچه اينان مرا به سوى آن مى خوانند؛ و اگر نيرنگ [و افسون ]آنان را از من باز نگردانى، به سوى آنان خواهم گراييد و از [زمره ]نادانان [و ناسپاسان بارگاهت ] خواهم شد.

دعای امروز من

خدایا کاری کن هیچ وقت چیزی جز صلاح تو نخواییم

پ.ن این دعا رو برای این کردم که:تا حالا شده دعایی کنید و مستجاب بشه بعد پشیمون بشید؟من اینکارو کردم تو شرایطی که میگفتن دعا مستجاب میشه حالا میگم خدا جونم غلط کردم ولی دیگه فایده ای نداره

سمانه ()((*****)()()()(*)(*())

ایا گمان کرده اید که به بهشت داخل شوید بدون  امتحانی که پیش از شما بر گذشتگان امد؟که برانان رنج و سختیها رسید و همواره پریشان خاطر و هراسان بودندتا ان گاه که رسول و گروندگان با او (از خدا مدد خواستند و ) گفتند : بار خدایا ، کی ما را یاری کنی ؟ ( دران حال خطالب شد: بشارت دهد که )  هان همانا یاری خدا نزدیک است .( سوره بقره ایه 214)

 

از تو سوال کنند که چه انفاق کنند ؟ بگو هر چه از مال خود انفاق کنید درباره پدر و مادر و خویشان و یتیمان و فقیران و در راه ماندگان رواست ، و انچه نیکویی کنید خداوند بر ان اگاه است (سوره بقره ایه 215)

حکم جهاد بر شما مقرر گردید و حال انکه بر شما ناگوار و مکروه است ، لیکن چه بسیار شود که چیزی را مکروه شمارید ولی به حقیقت خیر و صلاح شما در ان بوده، و چه بسیار شود چیزی را دوست دارید و در واقع شرو فساد شما در ان است ، و خدا داناست و شما نادانید (سوره بقره ایه 224 )

شنبه بیست و سوم شهریور 1387

روز یازدهم ماه مبارک رمضان

نویسنده:

آیات منتخب جزء یازدهم(سوره مبارکه توبه از ایه ۹۴ وسوره یونس و هود ازابتداالی۶)

آشنايى با سوره يونس:

اين سوره مباركه، دهمين سوره از قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آيات آن براى آشنايى بيشتر، به نكاتى از ويژگى هاى آن اشاره مى رود:

1 - فرودگاه آن به باور بيشتر مفسّران اين سوره مباركه در مكّه و در كنار كهن ترين معبد توحيد بر قلب پاك پيامبر گرامى اسلام فرود آمده است. امّا به باور «ابن عباس» و «قتاده» جز سه آيه 94 تا 97 اين سوره، بقيه آيات آن، در مكّه فرود آمده است.

و «ابن مبارك» نيز بر آن است كه، جز آيه 40 كه در مدينه و در مورد يهود فرود آمده، كليه آيات اين سوره در مكّه نازل شده است.

2 - شماره آيات و واژه هاى آن اين سوره مباركه از 109 آيه، 1832 واژه، و 7567 حرف تشكيل شده و داراى بخش هاى گوناگون، مفاهيم بلند، معارف ارزشمند و درس هاى انسانسازى است.

3 - نام اين سوره نام اين سوره مباركه «يونس» مى باشد كه نام بلند يكى از پيامبران بزرگ خدا و پيشوايان انسان دوست و عدالت خواه است؛ و از آنجايى كه در اين سوره از سويى نام مبارك يونس آمده(34) و از دگر سو پرتوى ازسرگذشت برخى از پيامبران خدا، از جمله نوح، موسى و هارون، به اين نام، نامگذارى شده است.

4 - پاداش تلاوت آن در پاداش تلاوت شايسته و بايسته و خالصانه آن از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود:

«من قرأها اعطى من الأجر عشر حسنات بعدد من صدق يونس و كذّب به و بعدد من غرق مع فرعون.»(35)

هركس اين سوره مباركه را تلاوت كند خداى پر مهر به شمار كسانى كه به رسالت يونس گواهى داده و يا آن را دروغ انگاشتند، و نيز به شمار كسانى كه با فرعون غرق شدند، ده پاداش به او ارزانى مى دارد.

و نيز از حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة يونس فى كلّ شهرين او ثلاثة لم يخف عليه أن يكون من الجاهلين و كان يوم القيامة من المقرّبين:(36)

كسى كه سوره يونس را در هر دو يا سه ماه تلاوت كند بيم آن نمى رود كه از ناآگاهان باشد، و روز رستاخيز نيز از مقرّبان درگاه خدا خواهد بود.

5 - دورنمايى از سوره يونس با عنايت به اين نكته كه اين سوره مباركه در مكّه و كنار كهن ترين خانه توحيد و تقوا بر قلب پاك پيامبر فرود آمده است، بيشتر از هر موضوعى، در باره اصول و اساس دين و آيين سخن مى گويد، و در انديشه ايجاد تحول فكرى و اخلاقى و عقيدتى و دگرگونى مطلوب در زندگى انسان هاست.

10 . دَعْويهُمْ فيها سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فيها سَلامٌ وَاخِرُ دَعْويهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ.

نيايش [و گفتار] آنان در آنجا اين [سخن بلند و پر معناست ] كه: بار خدايا! تو پاك و منزّهى! و درودشان در آنجا سلام است، و پايان نيايش آنان اين است كه: ستايش از آن خدا، پروردگار جهانيان است.

12 . وَاِذا مَسَّ الْاِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ اَوْ قاعِداً اَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنا اِلى ضُرٍّ مَسَّهُ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ.

و هنگامى كه به انسان [زيان و] آسيبى رسد، [ در هرحال ]به پهلو خوابيده، يا نشسته يا ايستاده، ما را مى خواند [و نجات خويشتن را تقاضا مى كند]؛ امّا هنگامى كه [رنج و ]گرفتارى او را برطرف ساختيم، چنان مى رود كه گويى [هرگز] ما را براى [برطرف ساختن درد و] رنجى كه به او رسيده بود، نخوانده است. [آرى،] براى اسرافكاران اين گونه آنچه انجام مى دادند [زشتى كارهايشان ] آراسته [و زيبا] جلوه داده شده بود

22 - هُوَ الَّذِى يُسيرُكمْ فى الْبرِّ وَ الْبَحْرِ حَتى إِذَا كُنتُمْ فى الْفُلْكِ وَ جَرَيْنَ بهِمْ بِرِيحٍ طيِّبَةٍ وَ فَرِحُوا بهَا جَاءَتهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَ جَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِن كلِّ مَكانٍ وَ ظنُّوا أَنهُمْ أُحِيط بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشكِرِينَ

او كسى است كه شما را در خشكى و دريا سير مى دهد تا اينكه در كشتى قرار مى گيريد و بادهاى موافق آنها را (به سوى مقصد) حركت مى دهند و خوشحال مى شوند ناگهان طوفان شديدى مى وزد و امواج از هر سو به سراغ آنها مى آيد و گمان مى برند هلاك خواهند شد در اين موقع خدا را از روى اخلاص عقيده مى خوانند كه اگر ما را نجات دهى حتما از سپاسگزاران خواهيم بود.

23 - فَلَمَّا أَنجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فى الاَرْضِ بِغَيرِ الْحَقِّ يَأَيهَا النَّاس إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلى أَنفُسِكُم مَّتَعَ الْحَيَوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

اما هنگامى كه آنها را رهائى بخشيد، (دوباره ) در زمين ، بدون حق ، ستم مى كنند اى مردم ستمهاى شما به زيان خود شماست ، بهره اى از زندگى دنيا (مى بريد) سپس بازگشت شما بسوى ماست و (خدا) شما را به آنچه عمل مى كرديد خبر مى دهد.

25 - وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دَارِ السلَمِ وَ يهْدِى مَن يَشاءُ إِلى صِرَطٍ مُّستَقِيمٍ

و خداوند دعوت به سراى صلح و سلامت مى كند و هر كس را بخواهد به راه راست هدايت مى نمايد.

 

پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387

روز دهم ماه مبارک رمضان

نویسنده:

                          

48 . وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ اَعْمالَهُمْ وَقالَ لا غالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنّى جارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَرآءَتِ الْفِئَتانِ نَكَصَ عَلى عَقِبَيْهِ وَقالَ اِنّى بَرى ءٌ مِنْكُمْ اِنّى اَرى مالا تَرَوْنَ اِنّى اَخافُ اللَّهَ وَاللَّهُ شَديدُ الْعِقابِ.

و هنگامى را [به يادآوريد] كه شيطان كارهاى [زشت و ظالمانه ]آنان را برايشان [زيبا و شايسته ] جلوه داد و [به آنان ]گفت: امروز از ميان مردم هيچ كس بر شما چيره نخواهد شد و من پناه [و ياور] شمايم. امّا آنگاه كه آن دو گروهِ [توحيدگرا و شرك گرا] روياروى هم قرار گرفتند، [شيطانِ و سوسه گر] به عقب بازگشت و [به پيروان خويش ]گفت: من از شما بيزارم؛ چرا كه من چيزى را مى بينم كه شما [آن را ]نمى بينيد؛ من از خدا مى ترسم. و [بهوش باشيد كه ] خدا سخت كيفر است

 

62 . وَاِنْ يُريدُوا اَنْ يَخْدَعُوكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذى اَيَّدَكَ بِنَصْرِه وَبِالْمُؤْمِنين.

و اگر بخواهند تو را [با پيشنهاد آشتى و همزيستى ]بفريبند، خدا [و يارى او ]براى تو بسنده است؛ اوست كه تو را با يارى خود و به [يارى ] مردم با ايمان نيرومند [و پرتوان ]ساخت.

/ سوره توبه / آشنايى با سوره توبه

آشنايى با سوره توبه اين سوره مباركه نهمين سوره از قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن، براى آشنايى بيشتر، به نكاتى از ويژگى هاى آن اشاره مى رود:

1 - فرودگاه اين سوره به باور بيشتر مفسّران همه آيات اين سوره مباركه در مدينه بر قلب پاك پيامبر نور فرود آمده، امّا برخى نيز بر آنند كه همه آيات اين سوره جز دو آيه از آخرين آيات آن، در مدينه فرود آمده است.

2 - تاريخ فرود اين سوره در سال نهم هجرى، درست يك سال پس از فتح «مكّه» و يك سال پيش از حجة الوداع فرود آمد؛ چراكه «مكّه» در سال هشتم فتح شد و آخرين حجّ پيامبر گرامى نيز در سال دهم هجرت بود.

«مجاهد» و «قتاده» آورده اند كه: سوره توبه آخرين سوره اى بود كه در مدينه بر پيامبر گرامى فرود آمد.

3 - شمار آيات و واژه هاى آن اين سوره مباركه بنا بر شمار كوفيان داراى 129 آيه و از ديدگاه برخى داراى 130 آيه است.

گفتنى است كه سوره توبه از 4098 واژه و 10488 حرف تشكيل شده و داراى بخش هاى متنوّع و مفاهيم بلند و معارف ارزشمند بسيارى است.

4 - نام اين سوره اين سوره داراى نام هاى متعدّدى است كه به ده نام آن اشاره مى رود:

1 - «برائه»، دليل نامگذارى اين سوره به اين نام آن است كه اين سوره با همين واژه آغاز مى گردد؛ و نيز هدف از فرود آن اعلان بيزارى از كفرگرايان است.

2 - «توبه»، و بدان دليل به اين نام خوانده شده است كه واژه «توبه» در آيات آن بسيار به كار رفته است، كه براى نمونه مى توان به آيات 15 و 75 و 118 نگريست.

3 - «فاضحه»، واژه «رسواگر» نام ديگر اين سوره است.

«سعيد بن جبير» در اين مورد آورده است كه: من در حضور «ابن عباس» اين سوره مباركه را به نام سوره «توبه» خواندم كه او گفت: نام ديگر اين سوره «فاضحه» است، چرا كه آيات اين سوره به گونه اى يكى پس از ديگرى در مورد منافقان فرود مى آمد كه ما فكر مى كرديم نام و نشان يكى از آنان را نيز نگفته نگذارد و همه را رسوا سازد.

و نيز بدان دليل به اين نام نامگذارى شده است كه بافرود آن، بى چهرگان و نفاق پيشگان در جامعه رسوا شدند.

4 - «مبعثره»، نام ديگر اين سوره مباركه «كاونده» است.

در اين مورد «ابن عباس» آورده است كه بدان دليل اين سوره مباركه به اين نام ناميده شده است كه از درون آلوده و اسرار شرر بار منافقان و خودكامكان و تاريك انديشان كاوش مى كند و خبر مى دهد.

5 - «مقشقشه»، نام ديگر اين سوره «رهاننده» از آفت نفاق و شرك است. «ابن عباس» مى گويد: اين سوره بدان دليل به اين نام نامگذارى گرديده است كه هر كس بدان ايمان داشته باشد از آفت شرك و نفاق رها مى گردد؛ چرا كه در اين سوره همگان به اخلاص فراخوانده شده اند.

6 - «بحوث»، نام ديگر اين سوره «كاونده و پژوهنده» است.

«ابو ايوب انصارا» آورده است كه اين سوره مباركه بدان دليل به اين نام خوانده شده كه از درون آلوده و اسرار خائنانه منافقان كاوش مى كند.

7 - «مدمدمه»، واژه «دمدم» به مفهوم هلاكت و نابودى است، و «مدمدمه» نيز به همين مفهوم مى باشد كه نام ديگر اين سوره است.

8 - «حافره»، نام ديگر اين سوره آشكار كننده است؛ چرا كه در آيات آن از نيت ها و هدف هاى زشت و ظالمانه منافقان كه در دل نهان مى داشتند پرده برداشته شده است.

9 - «مثيره»، نام ديگر اين سوره «افشاننده» و «انگيزاننده» است؛ چرا كه رسوايى هاى منافقان را برملا مى سازد.

10 - «سوره عذاب»، و پاره اى ديگر اين سوره را «سوره عذاب» ناميده اند؛ چرا كه اين سوره و آيات آن درمورد عذاب و كيفر كفرگرايان فرود آمده است.

5 - پاداش تلاوت اين سوره 1 - از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود:

من قراء سورةالانفال و برأئَة فانا شفيع له...(143)

هركس سوره «انفال» و برائة» را تلاوت كند، من در روز رستاخيز شفاعتگر او خواهم بود...

2 - و از حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه اين سوره مباركه و سوره انفال يك سوره مى باشند و پاداش تلاوت آن ها همانند است. الانفال و البرائة واحدة...(144)

3 - ونيز از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود: همه قرآن شريف آيه آيه و به صورت واژه واژه فرود آمد، امّا دو سوره «برائه» و «اخلاص» به يكباره و به همراه هفتاد صف از فرشتگان بر من نازل گرديد و هر كدام از اهميت اين سوره و محتواى آن را كه بيانگر توحيد و يكتا گرايى و يكتا پرستى است سفارش مى كردند.

6 - چرا در آغاز اين سوره «بسم الله» نيست؟ در اين مورد ديدگاه ها متفاوت است:

1 - به باور برخى بدان دليل اين سوره مباركه بدون «بسم الله» آغاز مى گردد كه در حقيقت ادامه سوره انفال است و هر دو يك سوره را تشكيل مى دهند؛ چرا كه در آن سوره سخن از عهدها و پيمان ها و در اين سوره سخن از اعلان پايان يافتن زمان آنهاست.

2 - از امير مؤمنان آورده اند كه فرمود: بدان دليل در آغاز اين سوره «بسم اللَّه» فرودنيامده است، كه عنوان آن نشانگر مهر و بخشايش خداست و هدف از فرود اين سوره، برداشتن امان و اعلان بيزارى از كفرگرايان و مشركان تجاوزكار است.

3 - «ابن عباس» در اين مورد آورده است كه: به «عثمان» گفتم: چرا سوره برائت و انفال را كه از سوره هاى «مئين(145)» و «مثانى(146)» مى باشند در رديف «سبع طوال(147)» آورده و در آغازش «بسم الله» را نياورده ايد؟

او پاسخ داد: شيوه پيامبر اين گونه بود كه وقتى آيات قرآن بر او فرود مى آمد، به يكى از نويسندگان وحى دستور مى داد كه آنها را در كدامين سوره و در پى كدامين آيه بنگارد. سوره انفال از نخستين سوره هايى است كه در «مدينه» فرود آمد و سوره «برائه» از آخرين سوره هاى نازل شده در اين شهر مقدس است، و از آنجايى كه محتواى اين دو سوره بسيار به يكديگر شباهت دارند، ما چنين پنداشتيم كه سوره «برائه» به نوعى ادامه سوره انفال است، و خود پيامبر نيز در اين مورد چيزى نگفت؛ از اين رو ما اين سوره را در رديف هفت سوره طولانى قرار داده و ميان آن دو «بسم اللّه» ننوشتيم.

7 - دورنمايى از سوره توبه با عنايت به اين نكته ظريف كه اين سوره از آخرين سوره هايى است كه بر پيامبر گرامى فرود آمد، و بدان دليل كه هنگام فرود آن، روزگار قدرت و نيرو يافتن جامعه اسلامى و درهم نورديده شدن آخرين نقشه ها و شگردهاى تجاوزكارانه شرك گرايان و پايان ماجرا جويى هاى آشكار و ميدان دارى شرربار آنان بود، به همين جهت محتواى اين سوره و معارف و مفاهيم و مقررات آن از اهميّت ويژه اى برخوردار است.

در اين سوره پيرامون حال و روز بقاياى شرك و جاهليت و لزوم بيگانگى با آنان،

علايم و خصلت هاى نكوهيده نفاق گرايان و فرجام سياه آنان،

شگردهاى و نقشه ها و بازى هاى شوم آنان،

اعلان بيزارى خدا و پيامبر از حق ستيزان و حق ناپذيران،

اعلان قطع رابطه با آنان و به دور افكندن عهدها و پيمان هاى جامعه اسلامى با آنان به كيفر پيمان شكنى پياپى شان سخن رفته است.

ونيز موضوعات سرنوشت سازى چون اصل دفاع و جهاد در راه خدا و آمادگى رزمى هماره براى جلوگيرى از تجاوز شرك و بيداد،

دعوت مردمِ با ايمان به اتحاد و يكپارچگى و پرهيز از تفرقه و پراكندگى،

هشدار به عناصر و جريان هاى راحت طلب و بهانه جو و گريزان از دفاع و جهاد،

ستايش از مهاجران و مؤمنان راستين و جهادگران پر اخلاص و پرشهامت،

فراخوان همگانى به سوى توحيد گرايى و يكتا پرستى و هشدار از انحراف يهود و نصارا،

هشدار به دانشوران و دانشمندان در وانهادن وظيفه روشنگرى و رسالت دعوت به حق و باز داشتن جامعه از لغزش و انحراف،

بحث زكات و پرداخت حقوق مالى و هشدار از انحصار ثروت و امكانات جامعه،

دعوت به فراگرفتن دانش و كسب بينش و لزوم آموزش و پرورش همگانى و گسترش فرهنگ و شناخت در جامعه،

داستان هجرت تاريخى وتاريخ ساز پيامبر و ره آورد آن،

ماه هاى حرام و حرمت جنگ و پيكار در آنها،

دريافت «جزيه» يا نوعى ماليات از اقليت هاى سالم و خواهان همزيستى مسالمت آميز و تضمين امنيّت آنان،

عمران و آبادانى مساجد و مفهوم حقيقى آن،

 

30 . وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَ قالَتِ النَّصارَى الْمَسيحُ ابْنُ اللَّهِ ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْواهِهِمْ يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قاتَلَهُمُ اللّهُ اَنّى يُؤْفَكُونَ.

 و يهوديان گفتند: «عُزير» پسر خداست. و مسيحيان گفتند: مسيح پسر خداست. اين گفتارى است [بى اساس ]كه به زبان مى آورند، و به گفتار كسانى مى ماند كه پيش از اين كفر ورزيده اند. خدا آنان را بكشد، چگونه [از راه درست ]باز گردانده مى شوند؟

 

55 . فَلا تُعْجِبْكَ اَمْوالُهُمْ وَ لا اَوْلادُهُمْ اِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِى الْحَيوةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ.

اگر نيكى [و خوشى ] به تو رسد آنان را بد آيد [و آنان را ناراحت سازد]، و اگر [رويداد بد و ]مصيبتى به تو رسد مى گويند: ما پيش از اين [نقشه خود را كشيده و ]تصميم خود را گرفته ايم؛ و شادى كنان باز مى گردند.

 

85 . وَ لا تُعْجِبْكَ اَمْوالُهُمْ وَ اَوْلادُهُمْ اِنَّما يُريدُ اللَّهُ اَنْ يُعَذِّبَهُمْ بِها فِى الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ.

و مباد [فزونى ] داراييها و فرزندان آنان تو را به شگفت آورد! جز اين نيست كه خدا مى خواهد آنان را در اين سرا به [وسيله ]آن [ثروتها و فرزندان ]عذاب كند و جانشان در حال كفر [از كالبدشان ] بر آيد.

سمانه

سلام .  وصال او ز عمر جاودان به * خداوندا مرا ان ده که ان بهپارسال من نمیتونستم بیام و وقتی بعدماه رمضون امدم و دیدم ازاده گفته برای ستاره هم دعا کنید کلی خوشحال شدم و دعاش کردم

حالا امسال برای اونایی که نیستن یادتون میمونه اما میخوام منم بگم یادتون باشه زیاد دعا کنید

 

چهارشنبه بیستم شهریور 1387

نویسنده:

روز هشتم

125 . فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ اَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْاِسْلامِ وَمَنْ يُرِدْ اَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَاَنّما يَصَّعَّدُ فِى السَّمآءِ كَذلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذينَ لايُؤْمنُونَ.

پس هركس را كه خدا بخواهد راه نمايد، سينه اش را براى [گرايش به ]اسلام مى گشايد؛ و هركس را بخواهد گمراه سازد، سينه اش را به گونه اى تنگ و فشرده مى گرداند كه گويى با رنج بسيار در آسمان بالا مى رود! خدا اين گونه پليدى را بر كسانى كه ايمان نمى آورند [و حق را نمى پذيرند] قرار مى دهد

160 . مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ اَمْثالِها وَمَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزىِ اِلاَّ مِثْلَها وَهُمْ لايُظْلَمُونَ.

هركس كار نيكى بياورد، ده برابر آن پاداش خواهد داشت، و هر كس كار بدى بياورد، جز همانند آن كيفر نمى بينند، و بر آنان [به اندازه ذره اى ]ستم نخواهد رفت

 آشنائى با سوره اعراف

آشنايى با سوره اعراف اين سوره مباركه، هفتمين سوره از قرآن شريف است كه پيش از آغاز ترجمه و تفسير آن براى آشنايى، به نكاتى از ويژگيهاى آن اشاره مى رود:

1 - نام اين سوره نام اين سوره مباركه از چهل و ششمين آيه آن كه واژه «اعراف» در آن به كار رفته - كه به باور برخى به مفهوم «جايگاه هاى بلند و پر فراز» و ويژه بندگان پروا پيشه و شايسته كردار خدا مى باشد - گرفته شده است.

2 - فرودگاه آن به باور گروهى از جمله «قتاده» و «ضحّاك» همه آيات اين سوره مباركه - جز سه آيه آن - در مكّه و در كنار كهن ترين معبد توحيد بر قلب پاك پيامبر فرود آمده، و تنها همان سه آيه در مدينه نازل شده است. اين سه آيه از: «واسئلهم....» آغاز مى گردد و به «بما كانوا يفسقون» پايان مى پذيرد.(218)

3 - شماره آيات و واژه ها اين سوره بر اساس شمار حجازيان و كوفيان داراى 206 آيه و به باور بصريان و شاميان داراى 205 آيه است، كه به علت اين تفاوت ديدگاه اشاره خواهد شد.

گفتنى است كه سوره اعراف از 3825 واژه و 13877 حرف تشكيل شده و داراى بخش هاى متنوّع و مفاهيم ارزشمند بسيارى است.

4 - پاداش تلاوت شايسته آن 1 - از پيشواى گرانقدر توحيد در باره پاداش پرشكوه آن آورده اند كه فرمود:

«مَنْ قراء سورة الاعراف جعل الله بينه و بين ابليس ستراً و كان آدم شفيعاً له يوم القيامة.»(219)

هر كس سوره اعراف را آن گونه كه شايسته است تلاوت كند و به پيام آن گوش جان سپارد، خدا ميان او و شيطان پرده اى قرار مى دهد كه از وسوسه شيطان در امان باشد، و در روز رستاخيز آدم عليه السلام شفاعت كننده او در بارگاه خدا خواهد بود.

2 - و نيز از حضرت صادق عليه السلام آورده آند كه فرمود:

«من قرأ سورة الأعراف فى كلّ شهر كان يوم القيامة من الّذين لا خوف عليهم و لاهم يحزنون، فان قرأها فى كلّ جمعة كان ممن لا يحاسب يوم القيامة.»(220)

هر كس سوره «اعراف» را در هر ماه تلاوت كند و به درسهاى آن دل سپارد، روز رستاخيز از كسانى خواهد بود كه نه بيم و هراسى خواهد داشت و نه اندوه؛ و اگر هر جمعه تلاوت كند از كسانى است كه در آن روز بزرگ مورد محاسبه قرار نمى گيرد.

3 - و نيز همان گرانمايه عصرها و نسلها فرمود:

«أما انّ فيها آيات محكمة فلا تدعوا قراءَتها و تلاوتها و القيام بها، فانّها تشهد يوم القيامة لمن قرأها عند ربّه.»(221)

هان! بهوش باشيد كه در اين سوره آيات محكمه اى است، پس تلاوت شايسته وقيام براى عمل به رهنمودهاى آن را وا نگذاريد؛ چرا كه اين سوره در روز رستاخيز و در بارگاه خدا براى كسانى كه آن را تلاوت نموده و بدان عمل كرده اند گواهى خواهد داد.

5 - دور نمايى از مفاهيم انسانساز آن اين سوره مباركه با عنايت به اين نكته كه در مكّه و در كنار كهن ترين معبد توحيد بر قلب مصفّاى پيامبر گرامى صلى الله عليه وآله وسلم فرود آمده، بيشتر در انديشه طرح مفاهيم زيربنايى و موضوعات اساسى و عقيدتى، و در راه پى ريزى يك جامعه با فرهنگ و انديشه و برنامه توحيدى و انسانى است.

به همين جهت در كران تا كران اين سوره بحثهاى ريشه اى همانند: توحيد و توحيدگرايى، معاد شناسى و ايمان به جهان پس از مرگ، موقعيت خاص انسان در افق وحى، مسؤوليت انسان در برابر خدا و خلق و خويشتن و پديده هاى گوناگون اين جهان... و مبارزه فكرى، فرهنگى و سازنده با آفت شرك و بيداد، موج مى زند.

41 . لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَمِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ وَكَذلِكَ نَجْزِى الظَّالِمينَ.

براى آنان جايگاهى آماده از [آتش شعله ور ]دوزخ است و بر فرازشان پوششهايى [ از آتش ]است. و ما بيدادگران را اينگونه كيفر مى دهيم

46 . وَ بَيْنَهُما حِجابٌ وَعَلَى الْاَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسيماهُمْ وَنادَوْا اَصْحابَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَهُمْ يَطْمَعُونَ.

و ميان آن دو [گروه بهشتيان و دوزخيان ديوار و] حجابى است، و بر «اعراف» مردانى هستند كه همه را به نشان چهره هايشان مى شناسند، و بهشتيان را - كه هنوز وارد آن [بهشت زيبا] نشده اند امّا [به آن ] اميد مى برند - ندا مى دهند كه: هان درود بر شما باد.

47 . و َاِذا صُرِفَتْ اَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ اَصْحابِ النَّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ.

و هنگامى كه ديدگانشان به سوى دوزخيان گردانده شود، [با همه وجود به بارگاه خدا روى آورده و] مى گويند: پروردگارا، ما را با گروه بيدادگران قرار مده.

56 . وَلا تُفْسِدُوا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلاحِها وَادْعُوهُ خَوْفاً وَطَمَعاً اِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَريبٌ مِنَ الْمُحْسِنينَ.

و در زمين [و زمان ] پس از اصلاح [و به سامان آوردنِ ]آن تباهى نكنيد، و او را با بيم و اميد بخوانيد؛ چرا كه مهر [و رحمت ]خدا به نيكوكاران نزديك است.

روز هفتم

10۱ . يا اَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لاتَسْئَلُوا عَنْ اَشياءَ اِنْ تُبْدَلَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَ اِنْ تَسْئَلُوا عَنْها حينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَلَكُمْ عَفَا اللَّهُ عَنْها وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَليمٌ.

هان اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از چيزهايى كه اگر [حقيقت آنها ]برايتان آشكار گردد، شما را [اندوهگين و ]ناراحت مى سازد، [از پيامبرتان ]مپرسيد. و اگر هنگامى كه [آيات ] قرآن فرود مى آيد [به اصرار] از آن چيزها [و حقيقت آنها ]بپرسيد، برايتان روشن خواهد شد. خدا [پرسشهاى بيهوده را ناديده گرفت و] از آنها گذشت؛ و خدا آمرزنده و بردبار است

102 . قَدْ سَاَلَها قَوْمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوا بِها كافِرينَ..

پيش از شما [نيز] گروهى از اين [گونه ]پرسشها[ى بى پايه و بى اساس ]نمودند، آنگاه بر اثر [نپذيرفتن پاسخ ]آنها [به كفر گراييدند] و كافر شدند.

(( در مورد این دو ایه چون برای خودم منضورش مبهم بود شان نزولشو هم گذاشتم

شأن نزول در شأن نزول و داستان فرود نخستين آيه مورد بحث، روايات گوناگونى رسيده است:

1 - برخى از جمله «زهرى» آورده اند كه: روزى مردم پرسشهاى بسيار و گاه بيهوده و بيجايى از پيامبر نمودند، به گونه اى كه خشمگين گرديد. و پس از پاسخ به آنها بپاخاست و فرمود:

«سلونى فواللَّه لاتسألونى عن شَىْ ءٍ اِلَّا بينتهُ لكم.»(28)

هان اى مردم! هر چه مى خواهيد، از من بپرسيد. به خداى سوگند هر چه بپرسيد، پاسخ مى دهم و حقيقت آن را برايتان بروشنى بيان مى كنم.

در اين هنگام مردى به نام «عبداللّه بن حذافه»، كه در مورد نسب او گفتگو بود، بپاخاست و گفت:

اى پيامبر خدا! پدر من كيست؟

فرمود: «حذافه» است.

ديگرى بپاخاست و گفت اى پيامبر خدا! پدر من اكنون در كجاست؟

فرمود: اينك در شعله هاى آتش دوزخ است.

«عمر» برخاست و پاى آن حضرت را بوسه زد و گفت: اى پيامبر خدا! ما شرك زدگان ديروزيم و تازه از جاهليت و تيرگيهاى آن رسته ايم، پس از لغزشهاى ما درگذر، تا خدا از شما درگذرد.

پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم خشم خود را فرو برد و فرمود: به خدايى كه جانم در كف قدرت اوست، هم اكنون بهشت و دوزخ در اينجا بر من نمايان گرديد، و در زندگى ام روزى بسان امروز نديده بودم!... و آنگاه بود كه اين آيه شريفه فرود آمد كه: يا ايّها الّذين آمنوا لا تسئلوا...(29)

2 - «ابن عباس» در داستان فرود آيه آورده است كه:

برخى از مردم فرومايه، گاه به انگيزه تمسخر و ريشخند، از پيامبر گرامى پرسشهاى درست و نادرست مى كردند؛ و برخى از مردم بى غرض نيز به انگيزه آزمون آن حضرت و يا از روى حسّ كنجكاوى از هر چه كه به نظرشان مى آمد مى پرسيدند و از حقيقت هر پديده و رويدادى پاسخ مى خواستند.

يكى مى پرسيد: پدر من كيست؟

ديگرى مى گفت: پدرم كجاست؟

سوّمى شتر گمشده خود را مى جست؛

و اينجا بود كه اين آيه شريفه فرود آمد و آنان را از اين پرسشهاى بيجا هشدار داد.

3 - از اميرمؤمنان و برخى ديگر از صحابه آورده اند كه: روزى پيامبر خدا براى مردم سخن مى گفت كه ضمن سخنرانى فرمود: خدا حجّ را بر شما واجب ساخته است. يكى از شنوندگان بپاخاست و گفت: اى پيامبر خدا! حجّ در هر سال واجب است يا تنها يك بار در عمر؟

پيامبر پرسش او را بى پاسخ نهاد، امّا او پرسش خويشتن را چندين بار طرح كرد؛ پيامبر فرمود: واى بر تو چه جاى اصرار است؟ اگر بگويم آرى، هر سال واجب است، چه خواهى كرد؟

آيا جز اين است كه اگر واجب گردد، شما توان انجام هر ساله آن را نخواهيد داشت؛ و اگر آن را واگذاريد و انجام ندهيد از دين بيرون خواهيد رفت. بنابراين همانگونه كه من شما را آزاد نهاده ام، شما نيز در طرح پرسشهاى بيجا و بيهوده اصرار نورزيد! مردمِ پيش از شما بر اثر پرسش بسيار و بيهوده از پيامبران نابود شدند؛ از اين رو هر گاه دستورى رسيد و شما را به آن رهنمون شدم، تا سرحدّ توان انجام دهيد و هر گاه از چيزى هشدار داده شديد، هشدارپذير باشيد و دورى جوييد...

و آنگاه بود كه آيه شريفه بر قلب پاك پيامبر فرود آمد...

4 - و نيز «مجاهد» آورده است كه: اين آيه شريفه هنگامى فرود آمد كه مردم از پيامبر گرامى در مورد «بحيره»، «سائبه»، «وصيله»، و «حام» پرسيدند.))

 اشنایی با سوره انعام

نام اين سوره مباركه از خود آيات آن برگرفته شده است، چرا كه از آيات 136 تا 145 آن، قرآن با اشاره به آداب و رسوم خرافى و احمقانه مردم نادان و بى فرهنگ درباره حيوانات سودمند و سودبخشى چون: شتر، گاو، گوسفند، بُز و موضوع قربانى و گوشت قربانى، به نفى سنت ها و شيوه هاى زشت و ظالمانه جاهليت پرداخته، و به اصلاح انديشه ها و پندها و عقيده ها و ديدگاهها در اين موضوعات برخاسته است.

 3 . وَ هُوَ اللَّهُ فِى السَّمواتِ وَ فِى الْاَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ ما تَكْسِبُونَ.

و خداى [بى همتا و بى نظير] در [كران تا كران ] آسمانها و در زمين، تنها [ذات پاك ] اوست؛ نهان و آشكار شمارا مى داند و از آنچه به دست مى آوريد آگاه [و دانا ]است

25 . وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ اِلَيْكَ وَجَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَفْقَهُوهُ وَفى اذانِهِمْ وَقْراً وَاِنْ يَرَوْا كُلَّ ايَةٍ لايُؤْمِنُوا بِها حَتّى اِذا جاؤُكَ يُجادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذينَ كَفَرُوا اِنْ هذا اِلاَّ اَساطيرُ الْاَوَّلينَ.

و از آنان كسانى هستند كه به [سخنان ] تو گوش مى سپارند در صورتى كه [گفتارت در دلهاى زنگار گرفته آنان اثر نمى گذارد، چرا كه بر اثر شرك و گناه ]بر دلهايشان پوششها نهاده ايم تا آن را نفهمند؛ و در گوشهايشان سنگينى [قرار داده ايم ]؛ و اگر هر [معجزه و] نشانه اى را بنگرند، به آن ايمان نمى آورند تا آنگاه كه ستيزه كنان نزد تومى آيند. [و] آنان كه كفرورزيده اند مى گويند: اين [قرآن ] جز افسانه هاى پيشنيان [چيز ديگرى ]نيست

35 . وَاِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْراضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِىَ نَفَقاً فِى الْأرْضِ اَوْسُلَّماً فِى السَّماءِ فَتَاْتِيَهُمْ بِايَةٍ وَلَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلينَ.

 و اگر روى برتافتن آنان [از پيام خدا و توحيد و تقوا ]برتو گران است، اگر مى توانى راهى در درون زمين [و] يا نردبانى در [بلنداى ]آسمان بجويى تا [بدينوسيله ]براى آنان نشانه [و معجزه ]اى [ديگر ]بياورى [چنين كن!]، و اگر خدا مى خواست آنان را بر [راه حق و ]هدايت گرد مى آورد، پس [هرگز ]از نادانان مباش

37 . وَ قالُوا لَولا نُزِّلَ عَلَيْهِ ايَةٌ مِنْ رَبِّه قُلْ اِنَّ اللَّهَ قادِرٌ عَلى اَنْ يُنَزِّلَ ايَةً وَلكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لايَعْلَمُونَ

و [كفر گرايان و بهانه جويان ] گفتند: چرا نشانه [و معجزه ]اى [كه دلخواه ماست ] از سوى پروردگارش بر او فرو فرستاده نشده است؟! [اى پيامبر ]بگو: خدا تواناست كه [معجزه و ]نشانه اى [ديگر] فرو فرستد! امّا بيشتر شان [اين واقعيت را ]نمى دانند.

39 . وَ الَّذينَ كَذَّبُوا بِاياتِنا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِى الظُّلُماتِ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ.

و كسانى كه آيات ما را دروغ انگاشتند، كر و گنگ هايى هستند [كه ] در تاريكيها [ى كفر و بيداد و خود پرستى خويش گرفتارند]. خدا هركه را بخواهد [با وانهادن به حال خويش ] گمراهش مى سازد و هركه را بخواهد [و شايسته بنگرد] بر راهى راست قرارش مى دهد.

44 . فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِه فَتَحْنا عَلَيْهِمْ اَبْوابَ كُلِّ شَىْ ءٍ حَتّى اِذا فَرِحُوا بِما اُوتُوا اَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَاِذاهُمْ مُبْلِسُونَ.

پس هنگامى كه آنچه را بدان پند داده شده بودند، فراموش ساختند، [بر خلاف انتظارشان ]درهاى هر چيزى [از نعمتها] را بر آنان گشوديم، تا آنگاه كه به آنچه داده شده بودند، [سخت ]شادمان شدند، بناگاه آنان را [به كيفر گناهانشان ]گرفتيم، پس به يكباره [از نجات خويش ]نوميد گرديدند. 

60 . وَ هُوَ الَّذى يَتَوَفَّكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ ماجَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فيهِ لِيُقْضى اَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.

و اوست كه شبانگاهان روح [و جان ] شما را [به هنگام خواب ]بر مى گيرد، و آنچه را در روز انجام داده [و به دست آورده ]ايد مى داند؛ آنگاه [با فرا رسيدن روز ]شما را در آن از [خواب ] بر مى انگيزد تاسر آمدى مُعيّن كه [براى شما ]مقرّر شده است سپرى شود؛ پس باز گشت [همه ]شما به سوى اوست؛ و آنگاه شما را از آنچه [در زندگى ]انجام مى داديد آگاه خواهد ساخت.

61 - وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِه وَيُرْسِلُ عَلَيكُمْ حَفَظَةً حَتّى اِذا جاءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَهُمْ لايُفَرِّطُونَ.

و اوست همان [خداى توانا و] چيره بر بندگان خويش؛ و [براى حفظ جان شما] نگاهبانانى برايتان مى گمارد تا آنگاه كه [عمرتان به پايان رسيده و ]مرگ يكى از شما فرا رسد، فرستادگان ما جانش را مى ستانند و آنان [در كار خويش ]كوتاهى نمى نمايند.

64 . قُلِ اللَّهُ يُنَجّيكُمْ مِنْها وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُونَ.

بگو: خدا شما را از اين [تاريكيهاى خطر خيز] و از هر اندوهى مى رهاند، امّا شمايان بازهم به او شرك مى ورزيد

روز ششم

27 . وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَىْ آدَمَ بِالْحَقِّ اِذْ قَرَّبَا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاخَرِ قالَ لَاَقْتُلَنَّكَ قالَ اِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقينَ.

- و سرگذشت [درس آموز] دو پسر آدم را به درستى بر آنان بخوان؛ آن گاه كه [هر يك ] براى نزديكى جستن به [خداى خويش ] چيزى به عنوان قربانى [و نشان بندگى به پيشگاه او ]تقديم داشتند، امّا از يكى از آن دو پذيرفته شد و از ديگرى پذيرفته نشد. [آن كسى كه قربانى اش پذيرفته نشده بود با گستاخى و خيره سرى، به ديگرى ] گفت: بى ترديد من تو را خواهم كشت. [ديگرى ] گفت: [گناه من چيست؟] خدا تنها از پرواپيشگان [قربانى و يا هر كار درستى را ]مى پذيرد.

28 . لَئِنْ بَسَطْتَ اِلَىَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنى ما اَنَا بِباسِطٍ يَدِىَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَ اِنّى اَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمينَ.

- اگر دست [تجاوزكار] خود را به سوى من بگشايى تا مرا بكشى، من دستم را به سوى تو نمى گشايم تا تو را بكشم، چراكه من از خدا [ى عادل ]كه پروردگار جهانيان است مى ترسم

29 . اِنّى اُريدُ اَن تَبُواَ بِاِثْمى وَ اِثْمِكَ فَتَكُونَ مِن اَصْحابِ النّارِ وَ ذلِكَ جَزاءُ الظّالِمينَ.

من مى خواهم تو با گناه من و گناه خودت [به سوى آفريدگار هستى و پاى حساب ] بازگردى، و آن گاه از دوزخيان [تيره بخت ]باشى؛ و اين است كيفر بيدادگران.

30 . فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ اَخيهِ فَقَتَلَهُ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرينَ.

 پس نفس [سركش ] او، كشتن برادرش را براى وى آسان [و ساده ]جلوه داد و [آن تبهكار] او را كشت و از زيانكاران [روزگار] گرديد.

31 . فَبَعَثَ اللَّهُ غُراباً يَبْحَثُ فى الْاَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوارِى سَوْاَةَ اَخيهِ قالَ يَا وَيْلَتى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُونَ مِثْلَ هَذَا الْغُرابِ فَاُوارِىَ سَوْاَةَ اَخِى فَاَصْبَحَ مِنَ النّادِمينَ.

آن گاه خدا، زاغى را كه زمين را مى كاويد، برانگيخت تا به او بنماياند كه چسان پيكر برادر خويش را [در دل خاك ] پنهان كند. او [پس از ديدن كار آن پرنده ]گفت: اى واى بر من! آيا من نتوانستم بسان اين زاغ باشم و پيكر برادرم را پنهان نمايم؟ و سرانجام از پشيمانان گرديد.

اینم دعای من

خدایا ما را به راه راست هدایت فرما اگر نشدیم راه راست را به سمت ما کج گردان

چهارشنبه بیستم شهریور 1387

روز نهم ماه مبارک رمضان

نویسنده:

 

آیات منتخب جزء نهم(سوره مبارکه اعراف آیات ۸۸ الی آخر) وسوره انفال(ازابتداالی۴۰)

مینا:

178 . مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدى وَمَنْ يُضْلِلْ فَاُو لئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ.

[آرى ] هر كس را خدا راه نمايد [به راستى ] او راه يافته است، و هر كس را [به خاطر عملكرد زشت و ظالمانه اش ] گمراه سازد چنين كسانى همان زيانكارانند

 

186 . مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلا هادِىَ لَهُ وَيَذَرُهُمْ فى طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ.

هر كس را خدا [به كيفر كردار ظالمانه اش ] گمراه سازد، براى او هيچ هدايتگرى نخواهد بود و [اينان هستند كه آفريدگارشان ]آنان را در حالى كه سرگردانند در سر كشى شان وامى گذار

 

د205 . وَاذْكُرْ رَبَّكَ فى نَفْسَكَ تَضَرُّعًا وَخيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاصالِ وَلا تَكُنْ مِنَ الْغافِلينَ.

و تو اى پيامبر!] پروردگارت را باتضرع وترس، [هم ] در دل خويش و [هم ] با نداى آرام و آهسته، بامدادان و شامگاهان ياد كن و [هرگز] از غافلان مباش.

 

206 . اِنَّ الَّذينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِه وَيُسَبِحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُونَ.

بى گمان آنان كه در پيشگاه پروردگارت [از مقامى والا بهره ور ]هستند، [هرگز] از پرستش [خالصانه و شورانگيز] او تكبر نمى ورزند و [ذات پاك ] او را به پاكى [و عظمت ]مى ستايند و براى او سجده مى كنند

 

/ سوره انفال / آشنايى با سوره انفال

آشنايى با سوره انفال اين سوره مباركه هشتمين سوره از قرآن شريف است، كه پيش از آغاز ترجمه وتفسير آن، براى آشنايى بيشتر، به نكاتى از ويژگى هاى آن اشاره مى رود.

1 - نام اين سوره نام اين سوره مباركه از نخستين آيه آن، كه واژه «انفال» در آن به كار رفته، برگرفته شده است.

اين واژه در فرهنگ واژه شناسان به مفهوم فزونى است و به همين تناسب به غنايم جنگى معنى شده است؛ چرا كه «غنايم» در حقيقت بخش هايى از اموال اضافى و بدون صاحب است كه در كشاكش پيكار برزمين مانده است.

2 - فرودگاه آن به باور «ابن عباس» و «قتاده» همه آيات اين سوره - جز هفت آيه آن - در مدينه بر قلب مصفاى پيامبر فرود آمده است، و تنها هفت آيه آن در «مكّه» و كناركهن ترين معبد توحيد نازل شده است.

3 - شماره آيات و واژه ها اين سوره مباركه بنا بر شمار شاميان داراى 77 آيه، بنا بر شمار بصريان و حجازيان 76 آيه، و بنا بر شمار كوفيان 75 آيه است، كه دليل اين شمار متفاوت خواهد آمد.

گفتنى است كه سوره مباركه «انفال»، از 1095 واژه و 5080 حرف شكل گرفته و داراى بخش هاى متنوع ومفاهيم ارزشمند بسيارى است.

4 - پاداش تلاوت شايسته آن 1 - از پيامبر گرامى آورده اند كه فرمود:

من قرأ سورة الأنفال و براءَة فانا شفيع له و شاهد يوم القيامة...(76)

هركس سوره «انفال» و «برائت» را با ايمان و عرفان تلاوت كند، در روز رستاخيز من شفاعتگر و گواه او خواهم بود. چنين كسى از آفت نفاق پاك شده و به شمار هر منافق، ده پاداش پرشكوه به او ارزانى مى گردد و ده گناه از او برداشته شده و ده درجه بر درجاتش افزون مى گردد و عرش و حاملان آن در همه دوران زندگى اش براى وى آمرزش خواهند نمود.

2 - ونيز از حضرت صادق عليه السلام آورده اند كه:

مَنْ قرأ الأنفال و برائة فى كلّ شهر لم يدخله نفاق ابدا، و كان من شيعة امير المؤمنين حقًّا، و يأكل يوم القيامه من موائد الجنة معهم حتى يفرغ النّاس من الحساب.(77)

هركس سوره «انفال» و «برائت» را در هر ماه با ايمان و باور و براى عمل تلاوت كند، هرگز آفت نفاق در وجود او راه نخواهد يافت؛ چنين كسى به راستى از راهروان راه اميرمؤمنان خواهد بود و در روز رستاخيز با آن شايسته كرداران از نعمت هاى بهشت بهره ور مى گردد تا مردم از حساب فارغ شوند.

3 - و از حضرت باقرعليه السلام آورده اند كه فرمود: در تلاوت شايسته و عمل به محتواى سوره «انفال» بريده و به خاك ماليده شدن بينى هاى دشمنان خاندان وحى و رسالت است؛ چرا كه در آن، آيات خمس و مقررات و احكام آن است. فى سورة الأنفال جدع الأُنوف.(78)

5 - دور نمايى از مفاهيم و موضوعات انسان ساز اين سوره با عنايت به اين نكته كه جز هفت آيه اين سوره مباركه، ديگر آيات آن همه در مدينه و در آستانه شكل گيرى جامعه نو بنياد اسلامى، بر قلب پاك آن پيشواى نمونه و بى نظير فرود آمده، روشن مى شود كه اين سوره بيشتر در انديشه طرح مفاهيم بلند و موضوعات سرنوشت ساز اجتماعى است. به همين جهت در كران تا كران اين سوره مباركه با مسائل مهم حياتى و اجتماعى رو به رو مى گرديم؛ با مفاهيم و موضوعاتى نظير:

انفال و غنايم جنگى يا بخش هنگفتى از ثروت ملّى و احكام و مقرّرات آن.

موضوع خمس و چگونگى تقسيم آن.

مقررات جهاد و پيكار در راه حق.

جريان هجرت پيامبر و درسهاى انسانساز و نقش تاريخ سازآن،

لزوم آمادگى سياسى و اجتماعى و فكرى و فرهنگى واخلاقى جامعه در همه عصرها و نسل ها براى خنثى ساختن نقشه هاى تخريبى دشمنان.

برترى ارزش هاى معنوى بر شمار و عدد و زرق و برق پوشالى.

مقررات اسيران و چگونگى برخورد انسانى با آنان.

رشد و ترقّى جامعه در پرتو عمل به مقرّرات اسلام.

ويژگيهاى توحيد گرايان راستين.

هجرت كنندگان و واماندگان و تن سپردگان به ستم.

جريان پيكار «بدر» و درسهايى كه بايد از آن رويداد مهم گرفت.

و ده ها و صدها درس فردى، اجتماعى، اخلاقى، اصلاحى و انسانى ديگرى كه خواهد آمد.

آزاده :

از طرفی خدا گفته ، « من به شما از رگ گردن نزدیکترم » و از طرفی گفته، « بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را » و از طرف دیگه در آیه ی ذیل گفته شده که، هر وقت شیطونه خواست تو رو وسوسه کنه ،به خود من پناه بیار ،

حالا مگه میشه در مواقع لغزش بگیم « اعوذ بالله من الشیطان الرجیم »ولی بعدش خدا صدامونو نشنوه و به کمکمون نیاد؟؟؟؟

« و چنانچه بخواهد از طرف شیطان (انس و جن) در تو وسوسه و جنبشی پدید آید به خدا پناه بر که او به حقیقت شنوا و داناست » سوره اعراف ُآیه ۲۰۰

و اما دعای امروز ما :

«ربنا افرغ علینا صبراْ » سوره اعراف ،آیه ۱۲۶

بار خدا یا به ما صبر و شکیبایی ده

سه شنبه نوزدهم شهریور 1387

روز هشتم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش

 

آیات منتخب جزء هشتم(سوره مبارکه انعام آیات ۱۱۱ الی آخر) وسوره اعراف(ازابتداالی۸۷)

آزاده:

از دیگران تعریف کنید:

بچه ها یادتونه کتاب « ۹۹ ایده برای ارتقاء کیفیت زندگی » که پارسال با همدیگه خواندیم؟

درست دومین ایده همین بود...تشویق دیگران در هنگام انجام یه کار خوب...ولی چون متاسفانه مافکر میکنیم که انجام تشویق یعنی اقرار به اینکه این توانایی در من وجود نداره ، این کار رو انجام نمیدیم

اما خدا دقیقاً همین کار رو انجام میده ،البته نه یک باربلکه ده بار به ازای انجام یک کار خوب


« هر کس کار نیکو کند او را ده برابر آن خواهد بود و هر کس کار زشت کند جز به قدر آن کار زشت مجازات نشود و بر آنها اصلاً ستم نخواهد شد » سوره انعام ،آیه 160

هر چیز زیبا رو استفاده کن ،قبل از اینکه فرصت استفاده کردنش ازت گرفته بشه:

چند تا جانماز ترمه و چادرنماز های قشنگ تو خونه هامون داریم؟؟خیلی؟؟؟

 کی ازشون استفاده میکنیم؟ فقط زمانی که سال به سال مهمونی بخواد بیاد و بخواد تو خونمون نماز بخونه؟؟آیا وقت اون نرسیده که این مهر که دیگه سیاه شده و یا این چادری که دیگه نخ نما شده جاشو بایکی از اون جانمازهای ترمه ی گوشه ی کمد عوض کنه؟؟

حتماً امتحان کنین و تاثیر قشنگشو تجربه کنین

« ای فرزندان آدم زیورهای خود در مقام عبادت به خود برگیرید »سوره اعراف ،آیه 31


آداب گدایی:

اگه یه محتاجی در خونه تون بیاد و ازتون با پر رویی درخواستهای جدیدی داشته باشه و تازه شاکی هم باشه که دفعه ی قبل چرا کم بهش کمک کردین و یا اینکه اون چیزی که بهش اون دفعه دادین در شان اون نبوده ،آیا بازم به چنین شخصی کمک میکردین؟؟؟

«خدای خود را به تضرع و زاری و به صدای آهسته بخوانید که خدا هرگز ستمکاران را دوست نمیدارد.»سوره اعراف،آیه 55

و اما دعای امروز ما :

 «خدای مهربون ما ،سفر مسافرمونو بی خطر کن و یه کاری کن که ما همش به ذهنش بیافتیم »

دوشنبه هجدهم شهریور 1387

روز هفتم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش


آیات منتخب جزء هفتم(سوره مبارکه مائده آیات ۸۲ الی آخر) وسوره انعام(ازابتداالی۱۱۰)

آزاده :

چوب خدا :

یه بنده ی خدایی بود که میگفت:

هر وقت دلت از کسی گرفت ،هیچ وقت دست به نفرین بلند نکن ،واگذار اونو به خدا بذار ،مطمئن باش که خداوند بهترین قاضیه ، آخه اون تنها قاضیی هست که تو پرونده اش سابقه ی کوچکترین اشتباه رو نداره ....اما حیف که این روش احتیاج به صبر داره ،وگرنه همه مون میدونیم که :


چوب خدا صدا نـــــــــــداره                            اگه بزنه ، دوا نــــــــــــــــداره


 «و اگرازخدا ضرری به تورسد هیچکس جز خدا نتواند تو را ازآن برهاند و(هم)اگرازاو به تو خیری رسد (هیچکس نتواند آنرامنع نماید)که او برهرچیز تواناست»سوره انعام ،آیه 17

قساوت دل :

همیشه فکر میکردم که چقدر بده که خدا درست زمانی به یادم میافته که مشکلی برام پیش اومده باشه و یا تازه بعد از انجام یه کار زشت ،تازه به این فکر میافتم که کارم بد بوده و از دوباره با پر رویی برمیگردم ...ولی امروز با خواندن آیه ی زیرامیدوار شدم و با خودم گفتم که :درسته که نباید فقط تو سختی به یادش باشیم ولی لااقل خدا رو شکر که جزء گروه آیه ی زیر هم نیستیم .

«چرا وقتیکه بلای مابه آنها میرسیدتوبه وتضرع وزاری نکردند.بدین سبب (نکردند)که دلهاشان راقساوت فراگرفت وشیطان کردارزشت آنهارا درنظرشان زیبانمود»سوره انعام ،آیه 43


حکمت خدا :
آخه خدایا چرا این طوریه ؟ انگاری هر کی که دوست نداره و علنی باهات مخالفت میکنه تو بیشتر دوسش داری؟ کی گفته این یعنی عدالت؟ آخه تاکی؟ آخه دلیل این کارت چیه؟


«پس چون آنچه به آنها تذکر داده شد همه رافراموش نمودندما هم ابواب هر نعمت را به روی آنها گشودیم تا به نعمتی که به آنها داده شد شادمان و مغرور شدندپس ناگاه آنها را (به کیفر اعمالشان)گرفتار کردیم که آنها خوار وناامیدگردیدند»سوره انعام ،آیه 44

تو دلتنگیهات به یادبیار:

هر موقع دلت از همه چیز گرفت و احساس کردی که توی این دنیا ی به این بزرگی کسی رو نداری و احساس میکنی که خدا بعد از اینکه تو رو آفرید ،تو رو یه گوشه گذاشت و بعدش تو رو فراموش کرد و اصلاً یادش رفته که بنده ای مثل تو رو آفریده و از مشکلاتت خبر نداره این آیه رو به یاد بیار:


« و هیچ برگی از درخت نیفتد مگر آنکه او آگاهست » سوره انعام ،قسمتی از آیه 59


و اما دعای امروز ما :


« خدایا هر وقت احساس کردی که شیطونه میخواد ما رو از رحمتت ناامید کنه ،بازم مثل همیشه زودی بیا کمکمون کن »

یکشنبه هفدهم شهریور 1387

روز ششم ماه مبارک رمضان

نویسنده: ارامش


آیات منتخب جزء ششم(سوره مبارکه نساءآیات 148 الی آخر) وسوره مائده(ازابتداالی81)

آزاده :


وفای به عهد :
« خدا بیامرز پدربزرگم که روحش قرین شادی بشه ...ممنون ،خدا رفتگان شما رو هم بیامرزه
داشتم میگفتم ...مرحوم پدربزرگم یه حرف جالبی میزد ،همیشه میگفت : وقتی بگی آره ،همزمان با گفتن آره ،سرتو میاری پایین و اگه چاقویی زیر گلوت باشه (منظور همون کاریه که انجام دانش رو قبول کردی)میره تو گلوت و برات مشکل پیش میاد ،اما وقتی میگی نه ،همزمان با گفتن نه ،سرت هم ناخود آگاه به سمت بالا میره و تو نجات پیدا میکنی

اما بعد از اینکه هیچ قولی ندادی ،میتونی بدون اینکه زیر دین کسی باشی، تا اونجایی که از دستت بر میاد برای اون شخص کار انجام بدی،بدون اینکه هیچ فشاری روی انجام دادن اون کار بهت وارد بشه

پس دو تا راه حل داری ،یا اصلاً قولی نده ،یا اینکه اگه قول دادی بهش عمل کن


«ای اهل ایمان هر عهد که با خدا و خلق بستید البته به عهد و پیمان خود وفا کنید» سوره مائده ،قسمتی ازآیه 1

آيه شريفه در مورد ولايت على (ع ) و در روز غدير خم :

«امروز دین شما را به حد کمال رسانیدم و بر شما نعمت را تمام کردم و بهترین آئین را که اسلام است برایتان برگزیدم » سوره مائده ،قسمتی از آیه 3

داستان هابیل و قابیل از زبان قرآن :

«و بخوان بر آنها به حقیقت و راستی حکایت دو پسر آدم (قابیل و هابیل) را که تقرب به قربانی جستند از یکی پذیرفته شد و از آن دیگری پذیرفته نشد (قابیل به برادرش هابیل که قربانش قبول شد)گفت من ترا البته خواهم کشت (هابیل) گفت (مرا گناهی نیست) که خدا قربانی متقیان را خواهد پذیرفت()

اگر تو به کشتن من دست بر آوری من هرگز به کشتن تو دست دراز نخواهم کرد که من از خدای جهانیان میترسم ()

من خواهم که گناه کشتن من و گناه مخالفت تو هر دو به تو باز گردد تا تو اهل آتش جهنم شوی که آن آتش جزای ستمکارانست ()

آنگاه پس از این گفتگو (هوای) نفس او را بر کشتن برادرش ترغیب نمود تا او را به قتل رساند و بدین سبب از زیانکاران گردید()

آنگاه خدا کلاغی را بر انگیخت که زمین را به چنگال گود نماید تا به او بنماید که چگونه بدن مرده برادررا زیر خاک پنهان سازد با خود گفت ای وای بر من آیا من از آن عاجزترم که مانند این کلاغ باشم تا جسد برادر را زیر خاک پنهان کنم پس از این کار سخت پشیمان گردید (سوره مائده ،آیات27 - 31

شما فکر میکنید دلیل این کار قابیل چی بود؟

روايتى درباره صدقه دادن امام على (ع )درحال ركوع ونزول آيه55سوره مائده در اين شان :


«ولی امروز یاور شما تنها خدا و رسول و آن مومنانی هستند که نماز به پا داشته و به فقیران در حال رکوع زکات میدهند » سوره مائده ،آیه 55

 «طايفه اى از يهود مسلمان شدند از آن جمله عبدالله بن سلام ، اسد، ثعلبه ، ابن ياءمين و ابن صوريا بودند كه همگى خدمت رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) عرض كردند يا نبى الله حضرت موسى وصيت كرد به يوشع بن نون و او را جانشين خود قرار داد، وصى شما كيست يا رسول الله ؟ و بعد از تو ولى و سرپرست ما كيست ؟

در پاسخ اين سؤ ال اين آيه نازل شد: (انما وليكم الله و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلوه و يوتون الزكوه و هم راكعون ) آنگاه رسول خدا فرمود برخيزيد، همه برخاسته و به مسجد آمدند، مردى فقير و سائل داشت از مسجد بطرف آن جناب مى آمد، حضرت فرمود: اى مرد آيا كسى بتو چيزى داده ؟ عرض كرد: آرى ، اين اكنون به من داد، حضرت پرسيد چه كسى ؟ عرض كرد آن مردى كه مشغول نماز است ، پرسيد در چه حالى بتو داد؟ عرض كرد در حال ركوع ، حضرت تكبير گفت . اهل مسجد همه تكبير گفتند،

حضرت رو به آن مردم كرد و فرمود: پس از من على (عليه السلام ) ولى شماست ، آنان نيز گفتند ما به خداوندى خداى تعالى و به نبوت محمد (صلى الله عليه و آله ) و ولايت على (عليه السلام ) راضى و خشنوديم.»
منبع : تفسیر المیزان ،آیت الله طباطبایی ،جلد ششم

 و اما دعای امروز ما :

« خدایا کلاغهایی که تو زندگی ما هستن و میخوان مثل کلاغ زندگی هابیل و قابیل ،روش مخفی کردن کارهای بد رو به ما یاد بدن رو از زندگی ما دور کن»

 

بنام خدا

سمانه :

نیکوکار چه کسی است؟

 نیکوکاری ان نیست که روی به جانب مشرق و مغرب کنید لیکن نیکوکاری ان است که کسی به خدای عالم وروزقیامت و فرشتگان و کتاب اسمانی و پیغمبران ایمان ارد و دارایی خود را در راه دوستی خدا به خویشان و ییتیمان و فقیران و در راه ماندگان وگدایان بدهد و در ازاد کردن بنده صرف کند ، و نماز به پا دارد و زکات مال به مستحق بدهد و نیزنیکوکار انانند که با هر که عهد بسته اند به موقع خود وفا کنند و در حال تنگدستی و سختی و هنگام کارزار صبور و شکیبا باشند انها به حقیقت راستگویان و انها به حقیقت پرهیزکارانند. ایه 77 سوره بقره

نیکوکار باید به عهدش وفا کند :

حتی این عهد باهر کس که باشد/ باید به موقع به عهدش وفا کند

 دارایی خود را ببخشد : بخشش در راه دوستی خدا /

به چه کسانی ؟ به ترتیب بیان میکند

 صبور باشد: در حال تنگدستی و سختی و هنگام کارزار

که بنظر میادسخترین لحظاته که نیاز به بیشترین صبر داره وگرنه صبر در لحضه که نیازی بهش نیس معنا نداره

شنبه شانزدهم شهریور 1387

روز پنجم ماه مبارک رمضان

نویسنده:
مینا :

31 . اِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلاً كَريماً.

اگر از گناهان بزرگى كه از آن هشدار داده مى شويد، دورى جوييد، [گناهان كوچك يا] بدى هاى شما را از [پرونده عمل ]شما مى زداييم و شما را در جايگاهى پر ارج در خواهيم آورد.

103 . فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَوةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِكُمْ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَوةَ إِنَّ الصَّلَوةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤمِنِينَ كِتابَاً مَوْقُوتاً.

 پس هنگامى كه نماز را به پايان برديد، خدا را [در همه حال ]، ايستاده، نشسته و بر پهلوخفته ياد كنيد، و هنگامى كه [از شبيخون دشمن ]آسوده خاطر شديد، نماز را [به صورت كامل ] بر پا داريد؛ چرا كه نماز [برنامه اى ] نوشته شده و داراى وقت مقررى براى ايمان آوردگان است.

110 . وَ مَن يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِاللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحيِماً

و هركس به كار بدى دست يازد [و] يا برخويشتن ستم نمايد، آن گاه از خدا آمرزش بخواهد، خدا را بسيار آمرزنده و مهربان خواهد يافت.

117 . اِن يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ اِلّا اِناثاً وَ اِنْ يَدْعُونَ اِلّا شَيْطاناً مَريِداً.

[شرك گرايان ] غير از او [كه يكتا آفريدگار هستى است ]، جز موجوداتى ناتوان را [به خدايى ] نمى خوانند، و [يا] جز شيطانى سركش را نمى خوانند [و نمى پرستند].

118 . لَعَنَهُ اللَّهُ وَ قالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصيِباً مَفْرُوضاً.

خدا او را از رحمت خود دور ساخته است؛ [چرا كه با گمراهى و سركشى ]گفت: [پروردگارا!] بى گمان از بندگان تو بهره اى معيّن برخواهم گرفت

134 . مَنْ كانَ يُريدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَ كانَ اللَّهُ سَميعاً بَصيراً.

هركس پاداش اين جهان را مى خواهد[بداندكه ] پاداش اين جهان و آن جهان تنها نزد خداست و خدا، هماره شنوا و بيناست.

 

 

سمانه :

روانشناسی رنگ

رنگ زرد زرین بینندگان را فرح بخشد (سوره بقره ایه ۶۹)

((زرد زین چه رنگی میشه ؟

 

آزاده :

حل اختلاف زن و شوهر بوسیله ی یک داور :

«چنانچه بیم آن دارید که نزاع و خلاف سخت بین آنها (یعنی میان زن و شوهر )پدید آید از طرف کسان مرد و کسان زن داوری برگزینید که اگر مقصود اصلاح داشته باشند خدا ایشان را بر آن به توافق رساند که خدا به همه چیز دانا و از همه سرائر آگاهست»سوره نساء ،آیه ۳۵

چقدر کتاب و یا سی دی و یا خیلی از چیزهایی دیگه لا به لای وسایلهاتون هست که امانت مردمه و اینقدر در پس دادنشون تاخیر داشتین که اصلاً یادتون رفته اینا مال شما نیست؟

«خدا به شما امر میکند که امانت را البته به صاحبانش باز دهید و چون حاکم بین مردم شوید داوری به عدالت کنی همانا خدا شما را پند نیکو میدهد که خدا به هر چیز آگاه و بصیر است»سوره نساء ،آیه ۵۸

واسطه ی خیر و واسطه ی شر :

«هرکه واسطه و منشا کاری نیکو شود هم او نصیبی کامل از آن برد و هر که وسیله کاری زشت و قبیح گردد از آن سهمی به سزا خواهد یافت و خدا بر هر چیز (نیک و بد)اعمال مراقب است»سوره نساء،آیه ۸۵

این درگه ما درگه نومیدی نیست            صد بار اگر توبه شکستی باز آی

«هر که عمل زشتی از او سر زند یا بخویشتن ظلم کند سپس از خدا طلب آمرزش و عفو کند خدا را بخشنده و مهربان خواهد یافت »سوره نساء ُآیه۱۱۰

شکر نعمت ،نعمتت افزون کند           کفر نعمت از کفت بیرون کند

«اگر شما از لطف خدا شکر گذار باشید و به او ایمان آورید چه غرض دارد که شما را عذاب کند که خدا شکر شما را می پذیرد و عملش به صلاح خلق محیط است»سوره نساء ،آیه ۱۴۷

 

 و اما دعای امروز ما :

خدایا شکـــــــــــــــــــــــــــر

قالب وبلاگ

Free Template Blog

قالب بلاگفا

قالب پرشین بلاگ